چرا خیام میخوانیم؟
برخلاف کتابهای زرد موفقیت یا عرفانهای آپارتمانی که میخواهند به زور به شما امید و معنا تزریق کنند، خیام دست شما را میگیرد و مستقیم به ته درهی پوچی میبرد. او میگوید هیچ معنای از پیش تعیینشدهای وجود ندارد، هیچ مأموریت کیهانی ویژهای برای انسان در کار نیست و پس از مرگ هم خبری از بازسازی ما نیست. این حجم از صراحت در ناامیدی، برخلاف تصور، فلجکننده نیست؛ بلکه آزادکننده است. وقتی بپذیرید که جهان به شما بدهکار نیست و هیچ طرح باشکوهی برایتان ندارد، ترستان میریزد. خیام به ما «شجاعتِ بیپناه بودن» را یاد میدهد.
بزرگترین کلاهبرداری تاریخ بشر، فروش آینده در ازای نابودی اکنون است؛ چه ایدئولوژیهای سیاسی که به اسم آرمانشهرِ فردا امروزت را له میکنند، چه ساختارهای عقیدتی که پاداش را به پس از مرگ حواله میدهند، و چه سیستم سرمایهداری که تو را برای یک بازنشستگیِ مبهم جانبهلب میکند.
خیام این بازی را بههم میزند. او میگوید آینده یک فریب بزرگ است و گذشته یک جسد. تنها واقعیت موجود، همین میلیثانیهای است که الان داری. چسبیدن به اکنون، تنپروری نیست؛ یک اعتصابِ وجودی علیه تمام سیستمهایی است که میخواهند زمان حال تو را مصادره کنند.
خیام میگوید جهان اساساً پوچ، بیهدف و نسبت به رنج تو بیتفاوت است. اما از این پوچی، افسردگی تولید نمیکند، بلکه آزادی بیرون میکشد. وقتی بفهمی هیچ دوربین کیهانی تو را رصد نمیکند و هیچ رسالت ازپیش مشخص شدهای نداری، زنجیر تکالیف موهوم از پایت باز میشود. خیام به ما یاد میدهد که چطور در غیاب هرگونه معنای آسمانی، خودمان به این زندگی کوتاه و بیرحم، ارزش و زیبایی ببخشیم.
بلوبانک یه سرویس گزارش مالی داره که به من گوشزد میکنه در این فقر و فاقه چقدر پول بیزبون پای کانفیگهای نصفهنیمه و تقلبی ریختم.
این قطعی اینترنت فقط از جنس کینه و نفرته. هیچ توجیه فنی و اجرایی دیگهای براش نمیبینم.
قطع برق فقط خاموش شدن چراغها نیست.
شروع فروپاشی زندگی شهری است.
وقتی نیروگاهها زده شوند، اولین چیزی که میمیرد «نور» نیست «سیستم» است.
بیمارستانها چند ساعت با ژنراتور دوام میآورند، بعد از آن دستگاهها یکییکی خاموش میشوند.
بیماران ICU، دیالیزیها، همه به برق وابستهاند نه به سیاست.
آب قطع میشود، چون پمپها بدون برق کار نمیکنند.
شهری که آب نداشته باشد، در عرض چند روز به بحران بهداشتی میرسد.
سردخانهها از کار میافتند، غذا فاسد میشود، فروشگاهها خالی میشوند.
گرسنگی آرام میآید، اما وقتی برسد، دیگر قابل کنترل نیست.
اینترنت، بانک، پمپ بنزین، همه به برق وابستهاند.
با قطع برق، نظم شهری در چند روز فرو میریزد.
واقعیت این است:
زدن زیرساخت برق، فشار روی حکومت نیست فشار مستقیم روی مردم است
حمله به نیروگاه جنایت جنگی است
۹ اسفند #روز_پیروز است. توله یوزپلنگی که سه سال پیش برای چند ماه به نماد امید ایرانیان تبدیل شد اما روز ۹ اسفند ۱۴۰۱ قربانی سیستم بیکفایت و فاسد حکومتی شد که محیط زیست و حیات وحش ایران را نیز به نابودی کشانده است
#روزها
https://t.co/mB7Pwq48yA
یک عمر ضجه میزدن “کودکان مظلوم غزه جز سنگ چیزی مقابل سربازان اسراییلی نداشتند 😔”
حالا باز دارن گریه میکنن “چرا معترضا واینمیسن ما با تیر بزنیمشون به ما سنگ زدن”
واعجبا.
انقدر این جمله به جونم نشسته که فکر میکنم حتما اولین تتویی میشه که خواهم زد
"سعادت در ادامه دادنه،حتی بدون احساس خوشبختی"
من این رو تا استخونم زندگی کردم
| وقتی پسر کوچکم، دیمیتری، مُرد، همه داشتن گریه میکردند. من بلند شدم و رقصیدم.
فقط رقص بود که درد رو متوقف میکرد. |
- زوربای یونانی
ویدئو احتمالا کاریست از مسعود ایرانپور.