از اردیبهشت ۱۴۰۲، سه سال است که به اجبار، خارج از ایران زندگی میکنم.
مرداد سال ۱۳۹۳، از برگزارکنندگان تجمعی در مقابل دفتر سازمان ملل در تهران، در اعتراض به جنگ و کشتار در کوبانی، غزه و سوریه بودم (عکس زیر)، چند ماه بعد مقیسه در دادگاه به من گفت: «گوه خوردی که مخالف جنگی؛ کوبانی و غزه و سوریه به تو چه ربطی داره؟» همان تجمع اعتراضی به یکی از اتهامات پروندهام تبدیل شد و سالها برای آن پرونده، در زندان ماندم.
طی این سالها و همچنین پیش از جنگ ۱۲ روزه و در طول جنگ اخیر نیز بر اساسِ اصول و باورهایم، بار دیگر با صراحت در نوشتهها و مصاحبههایم مخالفتم با ج.ا و جنگ را بیان کردم؛ چرا که جنگ را چیزی جز ویرانی، کشتار و سرکوب نمیدانم.
معتقدم و پیشتر گفتهام که جنگ با هیچ بهانهای قابل توجیه نیست، کمکی به مردم ایران نمیکند و شرایط را وخیمتر میکند که کرد، خصوصا وقتی هر سه طرفِ درگیر در این جنگ، فقط به دنبال منافع و تثبیت قدرت خود هستند و به همین دلیل، بارها با بیتوجهی به قوانین بینالمللی، مرتکب جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی شدهاند و باید پاسخگو باشند؛ از ج.ا تا اسرائیل و آمریکا!
از حکومت جمهوری اسلامی تا عمق وجودم بیزارم که یکی از دلایل این بیزاری، جنگ طلب بودن سران این حکومت و دمیدن بر آتش جنگ در خاورمیانه است.
هرگز برای حمایت ج.ا از گروههای شبه نظامی در منطقه و حملات موشکی آن کف نزدهام و هورا نکشیدهام و هرگز برای حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران هم خوشرقصی نکردهام. با این حال هر بار، نه فقط موافقان ج.ا که افراد دیگری که اتفاقا خود را از مخالفترین مخالفانِ جمهوری اسلامی معرفی میکنند هم، همان ادبیات مقیسه و همان پیام را به اشکال مختلف به من رساندند، با توهین، تهمت، حمله و تهدید!
دو هفته پیش، باز هم برای سرکوب و آزار من، به اعمال فشار بر خانوادهام روی آوردند و پدرم را به وزارت اطلاعات احضار کردند؛ چند روز پیش هم ابلاغیهای از سوی قوه قضاییه برایم صادر شد که در آن اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی و تقویت رژیم صهیونیستی از طریق مساعدت مستقیم» به من نسبت داده شده است.
راستش را بخواهید، تصور اتهامی احمقانهتر و مضحکتر از این برایم دشوار است، مضحکتر از تمام اتهاماتی که در طول حبس و پس از آن، از هر سو به من نسبت داده شد!
اما اهمیت این پرونده و این برگه در چیز دیگری است.
این سند نشان میدهد که وقتی برای کسی که در زندان و محروم از حق دفاع نیست و سه سال است که خارج از ایران زندگی میکند و بارها و بارها، بدون واهمه از حملات و تهدیدها، مواضع روشن و علنی خود را علیه جنگ و نقض حقوق بشر، چه از سوی ج.ا و چه از سوی اسرائیل، بیان کرده است؛ چنین پروندهسازی مضحک و سخیفی میکنند، روشن است که برای فعالان داخل ایران نیز به همین شیوه پروندهسازی میکنند؛ امری که سالها درباره آن گفتهایم، اما هنوز عدهای حاضر نیستند آن را بپذیرند.
اگر با وجود تمام نوشتهها و مصاحبههایم چنین دروغ آشکاری میگویند، روشن است که تا چه اندازه در پروندههای زندانیان، فعالان داخل ایران و همچنین شهروندان بهایی، حقیقت را وارونه کرده و هزینههای جبرانناپذیری بر افراد و خانوادههایشان تحمیل میکنند.
این برگه رسمی، سندی است که بیپایه و اساس بودن بسیاری از این اتهامات و بیاعتباریِ بسیاری از این پروندهها؛ از جمله پرونده تمام کسانی که از طریق اعدام به قتل رسیده و یا در خطر این قتل عمد حکومتی هستند را فریاد میزند.
در پایان، بار دیگر خطاب به ج.ا تاکید میکنم که تا وقتی هستید و حتی پس از آن هم، به تبلیغ علیه نظام استبدادیتان و دادخواهی ادامه میدهم و نه «تقویتکننده اسرائیل از طریق مساعدت مستقیم»، بلکه از همه شما جنایتکاران و ناقضان حقوق بشر بیزارم و آرزوی محاکمه تک تک شما را دارم که با هر نام و به هر بهانهای دستانتان به خون آغشته است.
راستی اگر با این پروندهسازی قصد مصادره اموال دارید، اعلام میکنم که من هیچ اموالی در ایران یا خارج از آن ندارم، اموال من جوانی و سلامتیام بود که شما سالها پیش، آنها را از من گرفتید و هیچ وقت هم به من باز نخواهند گشت. با این حال با ارزشترین داراییام عشق به ایران و مردمانش و باور و عقیدهام به حقوق بشر است که هرگز نمیتوانید آن را از من بگیرید، حتی با مرگ!
عدم حضور جلب است؟!
منتظرم :)
#نه_به_جنگ
#دادخواهی
واقعیت تلخ اینه که آدم ظرفیت محدودی برای همدلی داره
همدلی انرژی زیادی میبره و جامعهای که دائما با سوگ فرسوده شده به خاطر بقای خودش به این محرک تکراری عادت میکنه
اعدام تا یک جایی شوکهکنندهاست اما هضم این حجم عظیم سوگ برای جامعه تا این حد خسته به قیمت از دست دادن همدلی تمام میشه
از زندان یک راست امدم سر خاک خسرو, جور عجیبی حس میکنم چونان «سیزیف» از طرف خدایگان محکوممان کردهاند که «سنگی را به بالای تپه ببریم». پس تلاش میکنم حملش کنم و بکشم با خودم بالای تپه؛ دوباره و دوباره، به اندازه همه تکرارهای سرسامآور و ضروری جهان. بار سنگین حمل حقیقت، تمام تکههای حقیقت. جدا جدا و قطعه قطعه.
آنچنان که دایم قطعمان میکنند، مثل همین اینترنتی که طولاااانیترین قطعی جهانش نیز از آن ماست. با خودم قرار گذاشتهام از هرچه خسته میشوم بشوم، اما از رسیدن به آزادی و حمل کردن این سنگهای سخت حقیقت «نه». برای همین رفتار داعشگونه جمهوری اسلامی در مراسم خسرو نباید و نمیتواند بگذارد که سنگ نیمه تمامم در آذر ۴۰۴۱ را، زمین بگذارم.
دوباره سلام خسرو! چطور سعی کردند چشمهای حقیقت را با قتل تو ببندند. اگر ما خاموش شویم؛ پس کدام شهرزاد قصه تو را بگوید؟
حالا بیرونم، باز مثل همیشه بعد از خروج از زندان -نمیدانم برای چند مدت - دلم در زندان جا مانده، پیش چشهای رفقایم، آنها که در نی نی چشمانشان فقط یک جمله بود «ما را فراموش نکنید». پیش از خداحافظی از لای دریچه ها در زندان انگشت رفقایم را لمس کردم؛ آذر یاهو، محبوبه شعبانی، حدیث مرواریدی، سهیلا حسینی.
کاش خسرو بود، کاش جای اینکه سر مزارش میرفتم شمارهاش را میگرفتم تا بهش زنگ بزنم. سعی کردم سیما ابنایی را از لای جمعیت پیدا کنم؛ اما گویا از بچهها جدا شده بود.
زندان بودم که کشتار عظیم دی ماه و خبر کشته شدن غیر نظامیان و کودکان میناب در جنگ به گوشم رسید. عجب دل خونی به جان یک ایران انداختند. هنوز در راهم با بار سنگین زندانیان دی ماه در وکیل آباد، نام تک تکشان را فریاد خواهم زد، کاش شهرزادشان باشم…
لطفاً فایل صوتی ضمیمهشده در توئیت را بشنوید، اینها فقط بخشی از خشونت عریانیست که از طرف #مهدی_موسوی تجربه کردهام. من، راوی سالها خشونت جنسی، جنسیتی و سلطهگری این شخص، نسبت به آگاهسازی دیگران در ارتباط با وی، احساس مسئولیت میکنم و علارغم تهدیدها، در این مسیر کوتاه نخواهم آمد
بامداد ۲۹ آبان وقتی صورت بیجان برادرم برهان را بوسیدم عهد بستم که نگذارم خونش بر زمین بماند؛ در این مسیر، مانند هر انسان دیگری، بیخطا نبوده و نخواهم بود اما خطاب به پاسداری که تماس گرفت، و تماموکمال جمهوری اسلامی روشن میگویم: در برابرتان حتی یک قدم هم عقب نخواهم نشست.
۹/۹
Mr. President @EmmanuelMacron, You spoke of stability, yet said nothing about the bodies in Iran after the Jan uprising or the #DigitalBlackOutIran that silenced millions for weeks. There is no stability without accountability. Ignoring these crimes doesn't make them disappear, it makes you complicit...
بخشی از آنچه ایران در ماهشهر و عسلویه از دست داد.
از کار انداختن زیرساختهای پایه و صنایع مادر یک کشور یعنی کاهش درآمد ملی، اختلال در زنجیرههای تأمین، بیکاری، تورم، قحطی و فقر.
محیط زیست برای یک ملت فقیرتر و محتاجتر به نان شب و نگران بقا یک اولویت نخواهد بود.
#پتروشیمی
حالا که چرخشها آغاز شده، به این ویدئو بازگردیم👇
«این یک مداخلهی بشردوستانه است و هدف آن، جمهوری اسلامی، دستگاه سرکوب و ماشین کشتار آن است، نه کشور و ملت بزرگ ایران» (!)
رضا پهلوی، روز ۲۸فوریه۲۰۲۶، تنها ساعتی پس از آغاز حملات اسرائیل و آمریکا به ایران این ویدئو را منتشر کرد.
من اینترنت میخوام. اینترنت آزاد میخوام. حقم رو میخوام. از این حقارت متنفرم. از این توهین آشکار به انسانبودنم متنفرم. از اینکه به اخبار دسترسی ندارم، کارم رو نمیتونم انجام بدم، از اینکه ارتباطم با همه قطعه، از اینکه برای کانفیگ و چند گیگ اینترنت باید دستوپا بزنم، عصبانیام.
ببخشید به عنوان کسی که سالها در #دیاسپورا بوده باید بگم بله دیاسپورا همه راهها رو نرفته همین الان هم داره راهی نمیره خودم هم جزی ازشونم مخاطب این توییتم خودم هم هست
ایرانیان دیاسپورا یکی از موفقترین و پولدارترین اقشار مهاجره کلی وکیل و دکتر و مهندس موفق داره
ولی در همه این سالها یه کانون وکلا راه ننداختن که الان بتونن یه کاری برای دانشجوها که ویزاهاشون به مشکل خورده کاری بکنن
یه اورگانیزیشن پزشکان ندارن که الان بسیج بشن حداقل به کسانی که توی ایرانن مشاوره پزشکی بدن توی وضعیتی که خیلیا دسترسی به دکتر ندارن یا حتی به همین #گلهای_غربت که توی استرس و بیخبری هزاران بیماری روحی و جسمی گرفتن کمک کنن
یه صندوق کمکهای مالی درست حسابی نداریم که برای اعتصابهای توی ایران کمک باشه
و الی آخر....
ولی تا دلت بخواد بلدن همدیگه رو سر هیچ و پوچ بدرن و بپرن به هم و برای مردم توی ایران نسخه باید هزینه بدین و فولان بپیچن
کاش بس کنید این جنگهای اعصاب بیخود رو!
جزایر سهگانه و خارک در خطر اشغالند. ارتش خارجی در حال شخمزدن مملکت است. اما رگ غیرت پهلویپرستان فقط علیه هموطنان کرد و ترک ایرانی ما باد میکند. چرا؟ چون رضا در آن مناطق کوچکترین محبوبیتی ندارد و باید ملت را از آنان ترساند.
#بژی_کوردستان#یاشاسین_آذربایجان#پاينده_ایران
پیکر بیجان پشت فرمان خودرو، #بروجرد
و خسارت به خودروها و ساختمانها در حمله ۱۷ اسفند به 'ستاد فرماندهی نیروی انتظامی' در خیابان تختی
ویدیوی دریافتی #Iran
زنان بیش از هر کس دیگری واقعیت پلید جنگ را درک میکنند و بهای آن را میپردازند.
زنانی که سالهاست همزمان با سرکوب حکومت، با حذف و تحریف مبارزاتشان نیز روبهرو بودهاند.
امروز در شرایط جنگی نهتنها حقوق زنان بیش از پیش زیر سؤال میرود و در معرض تهدید قرار میگیرد، بلکه زنان از نخستین قربانیان جنگ خواهند بود؛ چه از طریق مرگ و آوارگی، چه فقر و چه افزایش خشونتهای خانگی در میانه بحران.
روز جهانی زن گرامی.
#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_جنگ_و_استبداد
بخش راستیآزمایی لیبراسیون تایید میکند که هدفگرفتن #مدرسه_میناب کار موشک ایرانی نبوده و حملات آمریکا و اسرائیل باعث آن شده است.
این نشریه رسما کمپ پهلوی را به پخش دیساینفورمیشن (اطلاعات غلط عامدانه) متهم میکند.
آیا صحنه بهقدر کافی روشن شده است؟
https://t.co/KuAXML905J
بامداد دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۴۰۴، ساختمان اداره اطلاعات و قرارگاه شهرامفر سپاه پاسداران در سنندج که هر دو دارای بازداشتگاه امنیتی هستند، هدف حمله هوایی جنگندههای آمریکا و اسرائیل قرار گرفتند. تاکنون از وضعیت و سرنوشت دهها شهروندی که در این دو بازداشتگاه نگهداری میشدند، اطلاعی در دست نیست.
چرا سلطنتطلبان مرگ بیش از ۱۰۰ دانشآموز را انکار یا توجیه میکنند؟ اینها که دیگر اهالی غزه نبودند.
چون به رهبرشان نگاه میکنند.
تسلیت برای مرگ سه آمریکایی اما دریغ از یک پیام همدردی برای مرگ بچهها.
مهم هم نیست چه کسی مسبب بوده..
دیکتاتورمُرد، زنده باد دیکتاتور.
رضا پهلوی در فضای بین المللی تحت فشار است که نشان دهند نمایندگانی به قول خودشان از «اقوام» (بخوانید اتنیکها و ملیتهای تحت ستم) باهاش ارتباط دارند، چون آمریکا در صورت مداخله میخواهد مطمین باشد که شرایط به سمت «جنگ داخلی» نمیرود، امریکا به خوبی از انسجام احزاب کوردستان و پیرامون خبر دارد و به هیچ عنوان از رصد و ارتباط با آنها در صورت مداخله نخواهد گذشت.
تیم پروپاگاندای پهلوی فکر میکند، با نشاندن مجموعه افرادی با تصویر «بیشبومی» میتواند نوعی از همبستگی و انسجام ملی از خودش نشان بدهد. تا پنهان کند که فرمان حمله ارتش فرضی به کوردستان داده و بقیه اقلیتهای اتنیکی هم به همراه باقی آزادیخواهان ایران پشت کوردستان سنگر گرفتهاند.
کسی به رضا پهلوی بگوید، دنیای سیاست در غرب فضای سیاسی مرکز ایران نیست و لزوما با پروپاگاندای رسانهای کار نمیکند، لابیهای پشت صحنه بیهیاهو، مهمتر از دستگاه فیکنیوزی شما هستند. سیاستمدار غربی به کسی که ادعا میکند صدهزار استارلینک در ایران و پنجاه هزار نیروی ریزشی دارد، در صورتی که ندارد، در جلوی دوربین لبخند و در پشت دوربین پوزخند میزند.
میانجیهای رسانهای فضای فارسی در خدمت پهلوی باید از این افتضاحات درس بگیرند و به جای ساختن ورژن پروماکس از سریال قهوه تلخ به جهان واقعیتها و سیاست بین الملل سلام کنند!
تغییر در سیاست صدای آمریکا را جدی نگرفتید؛ این یکی را جدی بگیرید.