Ağlıyorum kumsalda yalnız başıma Bir yıldızın kaymasını bekliyorum umutlarımla
Ve bu yıldız seni görmemi sağlasa bir saniye bile olsa
İşte o zaman gül��mserim ben hayata.
“Eski beni nerede ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum. Sadece bir akşam vakti balkon serinliğinde otururken geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm.”
kaç defa sildin anılarımızı, kaç defa söyleyince o şarkı seni ağlatmamaya başladı, kaç defa saçlarınla oynanınca bensiz uyumaya alıştın, kaç defa o sokaktan geçmek senin içinde bir yere dokunmadı, kaç defa başka şeyleri hatırladıkça beni unuttun, sen beni nasıl unuttun?
seni sevmekten vazgecemedigim icin öfkeliydim. ama bi zaman sonra insanin gercekten kavgasi da bitiyomus. sevdası da. insan varken eksikligini hissettigi hic bisey icin uzulemiyomus
Her hatırladığında bir kere gülümser misin kimseye belli etmeden? Ya da gözlerin dolar mı bazen aklına gelirsem? Çaresiz miydi diye düşünürsün, o yolun yolcusu muydu, yavaş yavaş unutur musun yoksa beni?
Biz bu yolun yolcusu değildik...
#SonYaz