''Yüksek farkındalık seviyesine ulaşan insanlar asosyal hale gelir. Kalabalıklar onları tüketir. Gürültü onları bunaltır. Sohbet etmek iş gibi gelir. Onlar farklı şekilde rahatlar. Sıcacık bir oda, güvendikleri bir iki kişi, iyi yemek, müzik gerçekten anlam taşıyan sohbetler.''
La idea de Nietzsche de que «quien ve al máximo no encaja en ningún lugar» alude a la profunda alienación de quienes poseen mayor conciencia: perciben las hipocresías, ilusiones y reglas arbitrarias de la sociedad, dificultando una conexión auténtica con el «rebaño».
Carl Jung'un bu paragrafı çok sert vuruyor.
“Dünya, yaşanmamış hayatlarının etkilerinden acı çeken insanlarla dolu. Onlar acımasız, eleştirel ya da katı hale geliyorlar, dünyanın onlara zalim olmasından değil, kendi içsel olanaklarını ihanet etmiş olmalarından dolayı. Sanat yapmayan sanatçı, sanat yapanlara karşı alaycı oluyor. Hiç risk almadan sevmeyen âşık, romantizmi alaya alıyor. Hiçbir felsefeye bağlanmayan düşünür, inanç kavramının kendisine bile burun kıvırıyor. Ve yine de, hepsi acı çekiyor, çünkü derinlerde biliyorlar: Alaya aldıkları hayat, yaşamaları gereken hayattır.”