درونگرا بودن اینجوریه که هر حرفی میخوای بزنی، حس میکنی لزومی نداره اینو بگی،
میخوای از مشکلاتت صحبت کنی، میگی خب مگه اینا میتونن واسم کاری کنن؟! بگم که چی؟!
اینجوریه که دیگران فکر میکنن افسردهای، درصورتی که فقط از اضافهگویی خوشت نمیاد!
ترسو هستیم.
تکلیفمان با خودمان مشخص نیست،
حتی با خواسته هایمان.
میترسیم
از دل به دریا زدن،
از "نه" شنیدن،
از اینکه بخواهیم و نشود،
حتي از اینکه کسی لیاقتمان را نداشته باشد!
مانده ایم،
میان "گفتن" و "نگفتن"،
ما یک عمر بدهکار دل هایمان میمانیم.