سوالی اساسی که امروز اُمت اسلامی باید از خود بپرسد این است که واقعاً چه کسی صاحب تصمیم است؟
آیا این ملتهای آن هستند که میخواهند بر اساس اسلام حکومت شوند، یا نظام بینالمللی سرمایهداری؟
درک ماهیت این کشمکش، نخستین گام در راه آزادی است.
آنها در هر حالت علیه ما جنگ میکنند !
وزیر جنگ امریکا میگوید ، اگر آنها شیعه باشند یا سنی دشمن ما هستند و ما علیه آنها جنگ میکنیم .
دشمنی که با هرکدام ما و در هر حالت با ما جنگ میکنند و میخواهند ما را محو کنند ، موقف ما علیه آنها چیست ؟!
آیا وقتش نرسیده که مانند یک مشت واحد تحت چتر یک دولت واحد علیه شان ایستاده شوییم ؟!
هشت دولتیکه یکی از آنها برای آزادسازی مسجد الاقصی کافی است؛ اما تنها به محکومکردن و ابراز تأسف بسنده میکنند!
وزرای خارجهٔ عربستان سعودی، اردن، امارات، قطر، اندونیزیا، پاکستان، مصر و ترکیه، روز چهارشنبه ادامهٔ بستهبودن دروازههای مسجد الاقصی بهروی مسلمانان توسط مقامات اشغالگر را، بهویژه در ماه مبارک رمضان، محکوم کردند. آنان بر رد قاطع و محکومیت این اقدامات غیرقانونی و غیرموجه تأکید نموده، از رژیم یهود خواستند فوراً از بستن دروازههای مسجد الاقصی دست بردارد، مانع دسترسی نمازگزاران نشود، محدودیتهای وضعشده بر ورود به شهر قدیم قدس را لغو کند، و از جلوگیری حضور مسلمانان در مسجد دست بکشد. همچنان از جامعهٔ جهانی خواستند موقفی قاطع اتخاذ نماید تا رژیم یهود را به توقف تجاوزات مستمر و اقدامات غیرقانونیاش علیه مقدسات اسلامی و مسیحی در قدس و نقض حرمت این اماکن مقدس، وادار سازد.
هزالت و سستی موقفهای حکام مسلمانان دیگر نیاز به بیان و اثبات ندارد؛ اینک نمایندگان هشت دولتی را میبینیم که تنها یکی از آنها برای پایاندادن به تکبر و تجاوز مداوم یهود علیه مسجدالاقصی، بلکه برای آزادسازی کامل فلسطین کافی است؛ اما آنان همچون گذشته تنها به عبارات محکومیت، نکوهش و ابراز تأسف بسنده میکنند؛ گویی بیگانهاند که هیچ پیوندی با سرزمین مبارک فلسطین ندارند و هیچ مسؤولیتی در قبال آن یا در قبال مسلمانان بیدفاعی که هیچ توان و نیرویی ندارند، بر دوششان نیست.
دولتی مانند آل سعود یا مصر یا پاکستان یا اندونیزیا یا ترکیه، بهتنهایی قادر است در ظرف ساعتی از یک روز، تمام سرزمین مبارک فلسطین را آزاد سازد، اگر اراده کند؛ زیرا از نیرو و سلاحی برخوردار است که میتواند رژیم یهود را از ریشه برکند، و مردمانی دارد که مشتاق بسیج در راه الله سبحانه وتعالی اند. پس چگونه خواهد بود اگر این بسیج برای جهاد در راه قبلهٔ نخست مسلمانان، سومین حرم شریف و محل اسراء پیامبر محبوبشان محمد صلی الله علیه وسلم باشد؟! با این همه، آنان تنها به نکوهش و محکومسازی و درخواست از نظام بینالمللی برای توقف تجاوزات یهود بسنده کردهاند!
مسجدالاقصی و سرزمینی که الله سبحانه وتعالی پیرامون آن را مبارک گردانیده، بخش جداییناپذیر از ثوابت و تعهدات امت اسلامی است؛ از زمانی که الله سبحانه وتعالی آن را در کتاب عزیزش یاد کرده است:
﴿سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ﴾ [الإسراء: 1]
ترجمه: پاک است آن ذاتی که بندهاش را شبانه از مسجد الحرام به مسجد الاقصی ــ که پیرامون آن را برکت دادهایم ــ برد تا برخی از نشانههای خود را به او بنمایانیم؛ بیگمان او شنوا و بینا است.
رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز آن را چنین یاد کردهاند:
«لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِي هَذَا، وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى»
ترجمه:بار سفر (به قصد عبادت ویژه و مکان خاص) بسته نمیشود (نباید بسته شود) مگر بهسوی سه مسجد: مسجدالحرام، این مسجد من (مسجد نبوی) و مسجدالأقصی.
فلسطین از زمانی که توسط حضرت عمر فاروق رضی الله عنه، فتح شد، سرزمین اسلامی گردید و تا روز قیامت امانتی بر دوش تمام امت باقی مانده است. این امر بر ارتشهای مسلمانان لازم میسازد که به مسؤولیت خود عمل کنند؛ یعنی برای آزادسازی آن اقدام نمایند و دیگر شاهد آن نباشند که حکامشان آن را ضایع کرده و بر ضد آن توطئه میکنند.
سپردن قضیهٔ فلسطین به ارادهٔ این حکام و نظامهایشان، بهمعنای دوام اشغال آن و استمرار هتک حرمت، تکبر و تجاوز یهود است؛ تجاوزی که اکنون روشن شده هیچ حد و مرزی ندارد؛ چنانکه میبینید آنان از «اسرائیل بزرگ» از نیل تا فرات سخن میگویند.
بر ارتشهای امت است که برای بازگرداندن حاکمیت امت از دست حکامی که آن را سرکوب کرده و از حفظ مقدسات و اقامهٔ دین بازداشتهاند، شتاب نمایند و با بیعت با یک خلیفهٔ راشد، امت را برای آزادسازی فلسطین و همهٔ سرزمینهای اشغالشدهٔ مسلمانان رهبری کنند و ریشهٔ استعمارگران را برکنند.
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗 https://t.co/feuW6Fjk1F
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/V6HPYDH5JN
سورهٔ فتح
ستایش مخصوص الله سبحانه و تعالی است؛ ستایشی درخور جلال ذات او و عظمت سلطنتش، و درود و سلام بر بهترین فرستادگان و پیشوای آنان، سرور ما محمد صلی الله علیه وسلم، و بر خاندان و یارانش و هر که تا روز قیامت از او پیروی کند.
الله سبحانه و تعالی می فرماید:
﴿اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا مَثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ اللَّهِ﴾[الزمر: 23]
ترجمه:الله بهترین سخن را نازل کرده است؛ کتابی همگون و تکرارشونده. از آن، پوست های کسانی که از پروردگارشان می ترسند می لرزد، سپس پوست ها و دل هایشان به یاد الله نرم می شود.
از آیات ذکر حکیم است:
﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ۚ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا﴾[الفتح: 29]
ترجمه:محمد فرستادهٔ الله است، و کسانی که با او اند بر کافران سختگیر و در میان خود مهربان اند. آنان را می بینی که پیوسته در رکوع و سجود اند و فضل و خشنودی الله را می جویند. نشانه هایشان در چهره هایشان از اثر سجده پیداست. این توصیف آنان در تورات است، و توصیف شان در انجیل چون کِشتی است که جوانهٔ خود را بیرون می آورد، سپس آن را نیرو می بخشد تا ستبر شود و بر ساقه های خود بایستد؛ کشاورزان را به شگفت می آورد تا کافران را به خشم آورد. الله به کسانی از آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، آمرزش و پاداشی بزرگ وعده داده است.
در سال ششم هجری، پس از صلح حدیبیه، هنگامی که رسول الله صلی الله علیه وسلم در راه بازگشت به مدینه بودند، به یارانش فرمودند: «امشب سورهای بر من نازل شد که نزد من از دنیا و آنچه در آن است محبوب تر است»، سپس تلاوت فرمودند:
﴿إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا﴾[الفتح: 1]
ترجمه:بی گمان ما برای تو پیروزی آشکاری فراهم ساختیم.
این روایت را امام احمد نقل کرده است.
این سوره، سورهٔ فتح است؛ نامش خود گویای فضل بزرگ و جایگاه بلند آن است، زیرا سرشار از معناها و بشارت ها برای مؤمنان تا روز قیامت می باشد.
در این سوره، الله سبحانه و تعالی پیامبرش محمد صلی الله علیه وسلم و مؤمنانی را که با او بودند بشارت می دهد که صلح حدیبیه ـ که برخی از صحابه آن را به زیان خود می پنداشتند ـ در حقیقت فتح و پیروزی برای امت اسلامی است؛ مقدمه ای برای گشایش های بزرگ آینده، از فتح خیبر تا فتح مکه و آنچه پس از آن آمد. فتح مکه در سال هشتم هجری، زمینه ساز همهٔ فتوحات و پیروزی های مسلمانان تا قیامت شد؛ زیرا با فتح مکه، اسلام در سراسر جزیرهٔ عرب انتشار یافت و این آغاز پیروزی های گستردهٔ اسلام در جهان بود.
در این سوره، بشارت بزرگی به رسول الله صلی الله علیه وسلم داده شده است که گناهان گذشته و آینده اش آمرزیده شده، نعمت الله سبحانه وتعالی بر او کامل گردیده، دین به کمال رسیده، اسلام بر همهٔ ادیان پیروز شده و هدایت و نصرت تا قیامت پایدار خواهد ماند.
همچنان الله سبحانه و تعالی در این سوره خبر می دهد از خشنودی خویش نسبت به مؤمنانی که با پیامبر بیعت کردند؛ بیعتی بر پایداری در دین، جهاد در راه الله و یاری دین حق ـ اسلام. این بیعت، بیعت با الله سبحانه و تعالی است و تا زمانی که مسلمانان در معیت الله باشند، رضایت او را به دست می آورند.
در این سوره، الله سبحانه وتعالی آرامش و سکینه را بر دل های مؤمنان فرو می فرستد؛ همهٔ مؤمنان، تا زمانی که با الله سبحانه وتعالی باشند. الله سبحانه وتعالی تاکید می کند که همهٔ موجودات آسمان ها و زمین لشکریان اویند؛ برای کافران عذاب، و برای مؤمنان رحمت اند. به همین سبب، ایمان ما افزون می شود و یقین ما استوارتر می گردد؛ چنان که این حقیقت را دو بار تکرار می فرماید:
﴿وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ﴾[الفتح: 4 و 7]
ترجمه:و لشکریان آسمان ها و زمین از آنِ الله است.
این سوره میان بشارت های پیروزی و نصرت در دنیا، و وعدهٔ مغفرت و پاداش بزرگ در آخرت جمع کرده است.
سوره با ستایش از رسول الله صلی الله علیه وسلم و یارانش پایان می یابد؛ کسانی که زیر رهبری پیامبر، امت اسلامی بزرگی را پدید آوردند. به همین دلیل، این آیه را برگزیدهایم تا در سایهٔ آن زندگی کنیم، به خواست و یاری الله سبحانه وتعالی.
﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ...﴾[الفتح: 29]،این آیهٔ کریمه که پایان سورهٔ فتح است، در ستایش پیامبر صلی الله علیه وسلم و صحابهٔ مهاجر و انصار نازل شده؛ کسانی که بار دعوت اسلامی را در عمل و رساندن آن به جهان بر دوش کشیدند.
الله سبحانه وتعالی ابتدا نام پیامبرش را می آورد و گواهی می دهد که محمد صلی الله علیه وسلم، رسول حقیقی الله است. سپس او و یارانش را چنین وصف می کند: در برابر کافران سختگیر، و در میان مؤمنان مهربان. آنان اهل عبادت و نماز اند، خالصانه در پی رضای الله اند؛ تا آنجا که نور عبادت در چهرههای شان نمایان است.
الله سبحانه و تعالی می فرماید:
﴿قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾[الأنعام: 162]
ترجمه:بگو: بی گمان نماز من، عبادت من، زندگی من و مرگ من همه برای الله، پروردگار جهانیان است.
این ویژگیها ـ سختی بر کافران، مهربانی میان مؤمنان، اخلاص و کثرت عبادت ـ در تورات و انجیل نیز آمده است. سپس آنان به کِشتزار تشبیه شده اند که از ناتوانی آغاز می کند و به قدرت می رسد؛ همان گونه که دعوت پیامبر صلی الله علیه وسلم در آغاز اندک و ضعیف بود، اما با هجرت به مدینه و گرد آمدن مسلمانان زیر یک رهبری بر بنیاد عقیدهٔ اسلامی، امت واحدی شکل گرفت و به قدرت رسید؛ تا آنجا که دشمنان الله سبحانه وتعالی را به خشم آورد.
این امت، به سبب وحدت بر اساس اسلام و رهبری ربانی، شایستهٔ وعدهٔ مغفرت و اجر عظیم در آخرت گردید.
در این آیه، ستایش روشنی است از رسول الله صلی الله علیه وسلم و صحابهاش، از آن جهت که امتی واحد، جدا از دیگران، بر بنیاد عقیدهٔ اسلامی تشکیل دادند. آنان زیر یک نظام برخاسته از اسلام گرد آمدند؛ نظامی که شؤون آنان را سامان داد.
الله سبحانه و تعالی می فرماید:
﴿إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ﴾[الأنبیاء: 92]
ترجمه:بی گمان این امت شما، امتی یگانه است، و من پروردگار شما هستم، پس مرا عبادت کنید.
در وثیقهٔ مدینه آمده است: «مؤمنان و مسلمانان از قریش و یثرب و کسانی که به آنان پیوسته و با ایشان جهاد کرده اند، امتی واحد و جدا از دیگر مردم اند».
پس آیه تاکید می کند که رابطهٔ میان افراد این امت باید رابطهٔ برادری باشد.
﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ﴾[الحجرات: 10]
ترجمه:جز این نیست که مؤمنان برادر یکدیگر اند.
با این حال، آیات دیگری همچون آیهٔ هشتم سورهٔ ممتحنه، میان کسانی که با مسلمانان جنگیده و آنان را از دیارشان رانده اند، و دیگر کافران تفاوت قایل شده است:
﴿لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ﴾[الممتحنة: 8]
ترجمه:الله شما را از نیکیکردن و دادگری با کسانی که در دین با شما نجنگیده و شما را از خانه های تان بیرون نکرده اند، باز نمیدارد؛ بی گمان الله دادگران را دوست دارد.
واقعیت امروز مسلمانان گواهی می دهد که با ازدستدادن رهبری صالح ـ خلافت اسلامی ـ پراکنده شدند، مرزها آنان را جدا ساخت، و به جای پیروی از الله سبحانه وتعالی، دنباله رو غرب شدند؛ تا آنجا که بر مؤمنان سختگیر و با کافران نرم شدند.
پس واجب است که دوباره امتی واحد باشیم؛ همانند صحابه در مدینه و مسلمانان در سایهٔ دولت اسلامی طی سیزده قرن؛ با رهبری صالح، پاک، با تقوا و آگاه، بر اساس کتاب الله سبحانه وتعالی و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم.
الله سبحانه و تعالی می فرماید:
﴿لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ﴾[الأحزاب: 21]
ترجمه:به راستی که برای شما در رسول الله الگوی نیکویی است.
و نیز می فرماید:
﴿لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ...﴾[التوبة: 128]
ترجمه:بی گمان پیامبری از خود شما به سوی تان آمد؛ رنج شما بر او سخت است، بر هدایت شما حریص است، و نسبت به مؤمنان دلسوز و مهربان است.
بدین سان، امت اسلامی دوباره می تواند خیر امت ها و امت وسط گردد؛ تا رسالت خود را در اجرای دین و گواهی بر مردم ادا کند.
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«وَدِدْتُ أنِّي لَقيتُ إخواني، فقال أصحابه: أوليسَ نحنُ إخوانك؟ قال: أنتم أصحابي، و لكن إخواني الذين آمنُوا بي ولم يَرَوْنِي»(رواه أحمد)
ترجمه:دوست داشتم برادرانم را ببینم. گفتند: مگر ما برادران تو نیستیم؟ فرمودند: شما یاران من هستید، اما برادران من کسانی اند که به من ایمان آورده اند و مرا ندیده اند.
و از أبی موسی الأشعری رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«أُمَّتي أمةٌ مرحومةٌ، ليس عليها عذابٌ في الآخرة، عذابُها في الدنيا: الفِتَنُ والزلازلُ والقتلُ»
ترجمه:امت من، امتی مورد رحمت است؛ عذابش در آخرت نیست، بلکه عذابش در دنیا است: فتنه ها، زلزله ها و کشتار.
بارالها، برای امت اسلام امر رشد و استواری فراهم ساز، و آنان را گرد رهبری صالحی که بر کتاب تو و سنت پیامبرت صلی الله علیه وسلم استوار باشد جمع کن، و به ساحل امن برسان.
برای مطالعه کامل این مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
🔗 https://t.co/5jxcITfSr4
یا به کانال تلگرام ما بپیوندید:
📷 https://t.co/V6HPYDH5JN