نمیتونم بگم بعد از این دایرکت چه احساسی بهم دست داد ولی من چهره کسی که بهم شلیک کرد رو کامل بخاطر دارم؛ شباهت زیادی بین این عکس پروفایل و چیزی که در ذهن منه وجود داره و نمیدونم چی بگم…
تو اینستا حتی اگر بری پست آخر ابی که یه تیکه از کنسرت پارسالش هست رو ببینی، یهو تو جمعیت مسعود ذاتپرور رو میبینی و اشکت درمیاد. آخوند یه همچین زندگی کثافتی رو برامون ساخته.
چند سال پیش، یکی از همین روزهای تیرماه،
یه دختر خانوم ۲۷ ساله به اسم سها رضانژاد تو ارتفاعات جنگل جهاننمای استان گلستان گم شد.
با یه تور طبیعتگردی رفته بود جنگل، شب با دوستاش خوابید، صبح که دوستاش بیدار شدن اثری از سها نبود. چادرش بود، وسایلش بود، خودش نبود.
من به عنوان عضوی از تیم نجات از تهران اعزام شدم. عملیات جستجو و نجات حدودا یک ماه طول کشید.
در طول اون یک ماه به دلیل تراکم و بکر بودن جنگلها و ارتفاع زیاد و آب و هوای نامناسب، در بعضی از مناطق جستجو نیاز به پهپاد و همکاری سپاه پاسداران داشتیم.
رسماً با تماسها و نامهنگاریها التماس سپاه رو کردیم که یک فروند پهپاد بهمون بده، و نداد!
گلدن تایم نجات آدمها درچنین شرایطی فقط ۴۸ ساعته، و بعد از ۴۸ ساعت شانس نجات فرد به طرز چشمگیری کاهش پیدا میکنه.
سپاه پاسداران ۴ روز مارو علاف یک پهپاد نظارتی کرد و آخرشم نداد. و در آخر ما مجبور شدیم با فراخوان عمومی از افراد عادی که دِرون داشتن و افرادی که خلبان پاراگلایدر بودن خواهش کنیم که به کمک تیم جستجو و نجات بیان.
یک ماه عملیات طاقتفرسا بود و اعضای تیم نجات شبها حتی یک چادر نداشتن که توش استراحت کنن، کلا یه چادر برای تدارکات در نظر گرفته شده بود و یک چادر به عنوان سرفرماندهی عملیات و EOC…
بعضی از شبها مجبور بودیم تو آغل گوسفندها یا کومه شکارچیها بخوابیم.
الان به این تصویر و این حجم از چادرها و احتمالا پهپادهای نظارتی که در روز چالسپاری میخوان هوا بدن فکر میکنم و غصه میخورم.
و برای هزارمین بار بهم ثابت میشه که جان، رفاه و آسایش هیچکدوم از مردم ایران برای ج.ا پشیزی ارزش نداره، و فقط برای پروپاگاندای خودش حاضر به شل کردن سر کیسه است.
قهرمانمون اسمش خیلی کم گفته شده تازه یک هفته بود که۲۷سالش شده بود که ۱۸دی در میدان شهرداری رشت گلوله خورد برادرش بهش رسید هنوز نفس داشت و دست در دست برادر جاویدنام شد #نادیا_خوشفکر
مهدی میدونی بابات هر روز داره چندتا عکس ازت پست میکنه و نامتو فریاد میزنه؟ توی یه پیج کوچیک اینستاگرام و با متن های کوتاه و تک جمله ای روی عکس هات فقط مینویسه «جاویدنام #مهدی_ضیایی دانش آموز ۱۷ ساله ». این اواخر داره عکس های تکراری ازت میزاره، خب مگه چند سالت بود که بیشتر از این ازت عکس داشته باشه ؟ مهدی نگاهت، نگاه هاتون... مهدی معصومیتت ، معصومیتتون ...
مهدی، عزیزدلم کاش بری تو خواب بابات هر شب ، کاش بهش بگی که ما فراموشت نکردیم، که ما نبخشیدیم که ما تا آخرش هستیم ...
چه خانوادههای داغداری هستن که آرزو داشتن کاش تو ۱۸-۱۹ دی، اون تیر لعنتی "۵ سانتیمتر" اونورتر میخورد و عزیزشون الان زنده بود.
خیلی فرق است بین سانتیمتر ما و سانتیمتر شما.