yorgun muyum, yoksa içimdeki teslimiyet mi büyüdü bilmiyorum. eskisi gibi hırsla hiçbir şeyin peşinden koşmuyorum. güzel bir şey denk gelirse şükrediyorum. gelmezse sessizce yoluma devam ediyorum. her şey kendi akışında sürüp gidiyor, sanırım bu da bir nimetmiş, hayat öğretiyor.
Her türlü sinsi, ikiyüzlü, menfaatçiye karşı gözün açıldıktan sonra biraz bencilleşmeye ve kimseye güvenmemeye başladığın an kimse senin sırtını yere getiremiyor.