Semra Güney

“Ve güneş doğarken hiç umut yok mu? Umut… Umut… Umut… Umut insanda!” Nâzım Hikmet

[Semra Güney @semraeroglu24]

“Ve güneş doğarken hiç yok mu? Umut… Umut… Umut… Umut insanda!”
#nazimhikmet

[Semra Güney @semraeroglu24]

Hayatımın en önemli zamanlarından biriydi. Selam olsun✊️

[TKP @tkpninsesi]

Bu halk zorbalara boyun eğmez!

2013 yılının 31 Mayıs akşamı binlerin akın ettiği Taksim’de başlayan ve memleketin dört bir yanına yayılarak milyonlarca emekçinin parçası olduğu Haziran Direnişi halkın boyun eğmeyeceğini, bu memlekette umudun tükenmeyeceğini gösterdi.

AKP, muhalefetin ve iktidar ortaklarının da yardımlarıyla Türkiye’yi esir almış ve düzen siyaseti halkı bu esarete alıştırma görevini üstlenmişti. AKP Türkiye’yi dönüştürmek için cüretli adımlar atarken ona engel olabilecek hiçbir güç yok gibi gözüküyordu.

Haziran Direnişi her şeyden önce bunun doğru olmadığını ispat etti: Düzen siyaseti ve meclis muhalefeti yıllar boyunca halkı oyalamıştı, oysa ki halk hareketi AKP’yi durduran ve Erdoğan’a sınırlarını gösteren asıl güçtü.

Haziran Direnişi’nden sonra 13 yıl boyunca yaşananlar da bunu kanıtladı. Halkın öfkesinden ve Haziran’da ortaya çıkan enerjisinden korkulmuştu. AKP bunu her fırsatta direnişin meşruiyetine saldırarak, direnişin kökünün dışarıda olduğuna dair kanıtlar uydurarak gösterdi. Muhalefet ise kendi kontrolünde olmayan bir hareketin mevcut sistemin meşruiyetini de sarsabileceğini bilerek buna yol açmaması için sorumluluk üstlendi.

Halbuki Haziran Direnişi’nde özgürlükleri için mücadele edenler laik ve yurtsever duyarlılıklarla hareket etmiş, AKP projesinin zıttı olarak “dış güçler”in müdahalelerine izin vermemiş, ayaklarını memleketin toprağına basmasını bilmişti. Haziran Direnişi’nin bu karakteri, topraklarımızın AKP eliyle yeni NATO birliklerine açıldığı, ülkemizin daha Amerikancı ve NATO’cu bir eksene doğru sürüklendiği bugünlerde daha büyük anlam kazanmaktadır.

Bu halk kaderini kendi eline aldığında parlamış, özgüvenini kazanmış ve Türkiye tarihinin en önemli toplumsal olaylarından birine imzasını atmıştır.

Karanlığın içerisinde bir işaret fişeği gibi parlayan bu direnişi selamlıyoruz.

[Semra Güney @semraeroglu24]

Kısa özette sömürü düzeni yok, emperyalizm yok, Cumhuriyet yok, laiklik yok, NATO yok, “çözüm süreci” yok, hiçbir önemli konu yok. Sadece ve sadece CHP’nin AKP ile ilişkilerine dair çok genel bir fotoğraf var.

Yeterince açıklayıcı olmalı.

[Kemal Okuyan @OkuyanKemal]

CHP’nin AKP ile “normalleşme” sicili

Öncesini bir kenara bırakalım…

15 Temmuz-7 Ağustos 2016 Yenikapı Ruhu: Fethullahçı fesatı darbe yapacak noktaya getiren iktidar bunun sorumluluğuyla zayıf düşmüşken CHP ona can simidi oldu. Darbe tehdidi atlatılmıştı, şimdi muhalefet-hükümet ayrımı olmaksızın elbirliği ile demokrasi ve hukukun üstünlüğü tesis edilecekti. Bu “ruh” sırasında Kemal Kılıçdaroğlu Genel Başkan, Özgür Özel Meclis Grup Başkanvekili idi. Son derece uyumlu bir görüntü verdiler. AKP ilk haftaların sarsıntısını atlatıp kendi yolunda hamle üstüne hamle yapmaya başlayınca “kontrollü darbe” diye bir kavram keşfettiler. Ama ruh bir kez özgür kalmıştı!

2019-2021 arasında “kucaklama”, “birleştiricilik”, “helalleşme” vurgusu hakim oldu. Belki bunlar iktidarla değil toplumla yapılacaktı ama AKP’ye benzeme açısından epey yol aldı CHP bu yıllarda. Kemal Kılıçdaroğlu ve Özgür Özel arasında CHP’nin bu politikalarına dair herhangi bir anlaşmazlık gözlenmedi.

AKP artıklarının da yer aldığı Altılı Masa kurulurken, yani 2023 seçimlerine gidilirken de CHP’de bugün gerilimde öne çıkan isimlerin hiçbirinin farklı bir yaklaşımı olmadı. CHP’yi AKP’nin alanına sokma, ona daha fazla benzetme konusunda kolektif bir çaba yürütüldü. Davutoğlu ve Babacan’ı Cumhuriyetçi kesimlere pazarlamak için elbirliği ile çalıştılar.

2023 Kasımı’nda CHP’de Kurultay gerçekleşti. Özgür Özel Genel Başkan seçildi. Kılıçdaroğlu ise Kurultay öncesinde Cumhurbaşkanı adayı olduğu, milletvekili seçimlerine girmediği için Meclis’in de dışında kaldı, ofisine çekildi.

CHP 2024 yerel seçimlerinde başarılı oldu, birinci parti konumuna geldi. Parti tabanında “derhal erken seçim” beklentisi ortaya çıktı. Özgür Özel ve arkadaşları, “halk seçim istemiyor, böyle bir talebimiz olmayacak” diyerek “normalleşme”den söz etmeye başladı. AKP ve Erdoğan ile ilişkilerde yumuşama arayışında olduğunu defalarca tekrarladı. Ekrem İmamoğlu da benzer açıklamalar yaptı. Kılıçdaroğlu tepki gösterdi, “Erdoğan ile normalleşilmez, nesiyle normalleşeceksiniz” dedi. Özgür Özel ısrarla “normalleşme” çizgisini savundu, hatta bu açılımı Kılıçdaroğlu’nun “hellalleşme” politikasına benzetenlere “normalleşme bana aittir” diye itiraz etti.

İktidarın yanıtı yerel yönetimlere operasyon oldu. Anlamı açıktı: “Seçme ve seçilme hakkını takmayız, siyasetin alanını daraltırız, bizim normalimiz budur.”

İktidar��n normalinde son aşama Kemal Kılıçdaroğlu’nun CHP’nin başına atanması oldu. Kendisi AKP medyasından kamuoyuna büyük bir rahatlık ve pişkinlikle seslenmeye devam ediyor. Normalleşti, hatta normalleşmenin de ötesine geçti. Özgür Özel ise “Saray rejimine hizmet” ile suçlamakta kendisini.

Yukarıdaki kısa özette sömürü düzeni yok, emperyalizm yok, Cumhuriyet yok, laiklik yok, NATO yok, “çözüm süreci” yok, hiçbir önemli konu yok. Sadece ve sadece CHP’nin AKP ile ilişkilerine dair çok genel bir fotoğraf var.

Yeterince açıklayıcı olmalı.

[Ali Adıgüzel @Ali_Marxseven]

Kılıçdaroğlu'nu anlattığımızda AKP'ye çalışıyorsunuz deniyordu.
Kim AKP'ye çalışmış.
Maalesef yine haklı çıktık...
Yalçın Hoca herkesi çoook önceden uyarmıştı.

[Cangül Örnek @CangulOrnek]

CHP'yi artık AKP yönetiyor.

[Semra Güney @semraeroglu24]

TKP açısından ise kritik olan, onca iç sorun ve hiziple boğuşan iktidar partisinin başka partileri yönetmeye kalkmasıdır. Bu kabul edilemez!

[TKP @tkpninsesi]

CHP’ye yargı müdahalesi kabul edilemez

İktidar CHP yönetimini değiştirdi!

Kimse “ama yargı kararı” demesin. İktidarın, seçme ve seçilme hakkını kısıtlama doğrultusundaki adımlarına, partilerin içişlerine doğrudan müdahale de eklenmiş oldu.

CHP’nin son üç yılda gerçekleşen kongre ve seçilen yönetimlerini “geçersiz” olarak ilan eden ve partiye Genel Başkan atayan siyasi iktidarın bunu hangi hesaplarla yaptığını biliyoruz. Bu kararın aylar önce alındığını, uygun bir anın kollandığını ve ayrıntılar üzerinde çalışıldığını da. İktidarın bu hamlesini değerlendirirken, CHP’nin iç meseleleri, yerel yönetimlerde yaşananlar, CHP’nin içine doldurulduktan sonra ama tehditle ama isteyerek iktidara sığınanlar hiçbir biçimde gündem edilmemelidir. Bunlar ayrı konulardır, ayrıca tartışılmalıdır. Şu an ise vurgulanması gereken bellidir: CHP’ye dönük “yargı” müdahalesi hiçbir biçimde kabul edilemez.

Siyasi partilerin iktidar tarafından dizayn edilmesi ne “yolsuzluklarla mücadele” gerekçesiyle meşrulaştırılabilir ne de partilerin iç işleyişlerinin bu konuda tanımlanmış kurumlar dışında mahkemeler marifetiyle denetlenmesi kabul edilebilir.

Her tarafı arızalı siyasi partiler ve seçim kanununun toptan tasfiyesi anlamına gelen bu hukuksuzluğu Türkiye Komünist Partisi hiçbir biçimde tanımamaktadır.



CHP yönetimi ile bu kararla parti yönetimine getirilenlerin bir uzlaşmayla süreci yönetip yönetmeyecekleri CHP’yi ilgilendirir. TKP açısından ise kritik olan, onca iç sorun ve hiziple boğuşan iktidar partisinin başka partileri yönetmeye kalkmasıdır. Bu kabul edilemez.

[Ankara Kadın Dayanışma Komiteleri @KDKankara]

Bu turnuva; attığımız sayılardan, kazandığımız setlerden çok daha fazlasıydı. Bu sahada kurulan her bağ, yükselen her ses, paylaşılan her an; dayanışmanın ne kadar gerçek, ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha gösterdi.

[Ankara Kadın Dayanışma Komiteleri @KDKankara]

Kadın Dayanışma Komiteleri olarak düzenlediğimiz "Karanlığa Karşı Smaç" voleybol turnuvamızda topları sadece sayı için değil; şiddete, sömürüye ve gericiliğe karşı dayanışmayı büyütmek için havalandırdık. Mücadeleyi sahaya taşıyan herkese teşekkür ederiz!

[soL Haber @solhaberportali]

🔴soL’un 20’inci yılı gelirken: Saldırılar yoğunlaşıyor, sinmiyoruz, atılıma hazırlanıyoruz

Yirminci yılımızı geride bırakacağız. Yeni bir atılıma hazırız. Okurlarımızın, sizin desteğinize ihtiyacımız var.

https://t.co/D2d9431ttO

[Önce Çocuklar ve Kadınlar Derneği @oncecocukkadin]

Bugün Zonguldak'ta Zaide ve Tülay Alkaç cinayetleri davasında karar açıklandı ve sanığa hiçbir indirim uygulanmaksızın iki kez ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildi.

Önce Çocuklar ve Kadınlar Derneği olarak bundan sonraki süreçte de ailenin yanında olmaya ve davanın takipçisi kalmaya devam edeceğiz.

Avukatımız: @GunHande

[TKG @TKGSosyal]

19 Mayıs 1919'da Samsun'da tutuşan ateş, emperyalist işgale karşı tam bağımsızlık mücadelesinin meşalesiydi. O meşale, bu toprakların evlatlarının boyunduruk kabul etmeyeceğinin, sömür��ye ve köleliğe başkaldırısının simgesi oldu.

Ancak bugün 19 Mayıs’lar emperyalizmin yerli iş birlikçilerinin sahte bayram törenlerine hapsedilmeye çalışılıyor. Emperyalizmin bu sadık hizmetkarları, 19 Mayıs'ı kendi iktidarlarını meşrulaştırmak için bir vitrin süsü gibi kullanırken bu ülkenin bağımsızlığını, zenginliklerini ve geleceğini NATO'ya ve emperyalist tekellere peşkeş çekiyorlar. Biz, Türkiye'nin yurtsever gençliği olarak bu sahtekarlığa boyun eğmiyoruz!

Bu yıl 18 ve 19 Mayıs tarihlerinde, 19 Mayıs'ın gerçek ruhuyla, Türkiye'nin dört bir yanında, NATO'yu bu topraklardan kovacak devrimci iradeyi meydanlara taşıyoruz! Samsun'dan başlayan o ateş, Türkiye'nin her sokak ve meydanında gençlikle harlanacak!

18 Mayıs Pazartesi
📍ODTÜ - 5. Yurt Önü, 18.00

19 Mayıs Salı
📍İstanbul - Boğa Heykeli, 14.00
📍Ankara - Sakarya Caddesi, 15.00
📍Adana - Baraj Yolu Adana Koleji Kavşağı, 15.00
📍İzmir - Lozan Meydanı, 19.00
📍Eskişehir - Köprübaşı, 20.00

[orhan aydın @orhanaydin6]

İliklerimize kadar sömürülmeden, varımız yoğumuz özelleştirilmeden, ormanlar, köyler, dereler, yaylalar, yaşam alanlarımızın tamamı talan edilmeden akıllanmayacağız.

[TKP @tkpninsesi]

ABD’nin saldırganlığı karşısında Küba’nın yanındayız!

Amerikan emperyalizmi Küba Devrimi’nden bugüne, 67 yıldır, Küba halkını teslim almak için akla gelebilecek her türlü kötülüğe başvurdu.

67 yıla, Domuzlar Körfezi işgalini, CIA operasyonlarını, sabotajları, tarım arazilerine dönük biyolojik saldırıları, Küba liderliğine yönelik yüzlerce suikast girişimini, paramiliter güçlerin terörist faaliyetlerini, diplomatik kuşatmayı, medya operasyonlarını, ticari, finansal ve ekonomik ablukayı, ülke içinde karşı devrim yaratma girişimlerini sığdırdı.

Hepsinde başarısız oldu. Amerikan egemenlerinin Küba’yı çökertmek için koparttıkları onca gürültü, tahsis ettikleri onca kaynak çöpe gitti. Çünkü karşılarında makbul bulmadıkları bir “rejim” değil, bağımsızlığını devrimle kazanmış örgütlü bir halk vardı.

Ancak yıkıcı politikalarından vazgeçmediler.

Çünkü burunlarının dibinde, uyduları olarak gördükleri bir adada egemen, kamucu, planlamacı ve sosyalist bir iktidarın altmış yılı aşkın süredir ayakta kalmasını tarihsel bir yenilgi olarak görüyorlar. Çünkü Küba Devrimi, Latin Amerika halklarına başka bir yolun mümkün olduğunu gösterdi; emperyalizmin “arka bahçe” düzenine meydan okudu. Vaşington’un bitmeyen öfkesi ve kuyruk acısı tam da buradan kaynaklanıyor.

ABD yönetimleri bu kuyruk acısıyla Küba karşısında başarısız oldukça vites yükseltti, saldırganlığın dozunu arttırdı. Sovyetler Birliği çözülürken de, Küba Devrimi’nin lideri Fidel Castro hayatını kaybettiğinde de Küba’yı boğabileceklerini düşündüler, ama olmadı.

Bugün ABD emperyalizmi zayıflayan uluslararası hegemonyasını tahkim etmek için başlattığı saldırganlık dalgasının parçası olarak bir kez daha Küba’yı teslim almayı deniyor. İnsan hakları ve demokrasi sosuyla süslenmiş eski diplomatik dili tamamen bir kenara bırakıp vahşi bir sömürgeci ağzıyla Küba’ya tehditler savuran Donald Trump 67 yıllık “Amerikan rüyasını” gerçekleştiren başkan olarak tarihe geçmek istiyor.

Trump yönetiminin Küba politikası kamuoyunca bilinmektedir. Son aylarda özellikle enerji alanına yoğunlaşan yaptırımlar, yakıt tedarik zincirlerini hedef alan müdahaleler, üçüncü ülkelere uygulanan baskılar ve finansal kuşatma araçlarının genişletilmesi; Küba’yı ekonomik felç noktasına sürüklemeyi amaçladı. Gerçekten de, uzun elektrik kesintileri, ulaşım krizleri, üretimde aksamalar ve temel ihtiyaç maddelerine erişimde yaşanan güçlükler Küba’da gündelik hayatı olağanüstü zorlaştırdı, ülke insanının sağlığını, geleceğini tehdit eder bir noktaya getirdi. ABD yönetiminin hesabı Kübalıların haklı olarak “soykırım” olarak nitelendirdiği bu politikalarla Küba halkına boyun eğdirmek, Küba’daki devrimci iktidarı bu şekilde yok etmektir.

Kübalı kardeşlerimizin bu saldırganlık karşısında havlu atmak yerine, ablukanın sebep olduğu karmaşık sorunlarla var güçleriyle mücadele ettiklerini, toplumsal seferberlik ve dayanışma içinde yaratıcı çözümler ürettiklerini, günü kurtarmanın ötesinde uzun vadeli planlar çerçevesinde ülke ekonomisini ve enerji güvenliğini Amerikan emperyalizminin cenderesinden kurtaracak stratejik adımlar attıklarını biliyoruz. Küba Komünist Partisi ablukaya rağmen kamusal sağlık sistemini, eğitimini ve sosyalizmin diğer kazanımlarını savunmaya devam ediyor. Emperyalizmin beklediği toplumsal çözülme gerçekleşmedi. Küba halkı diz çökmedi. Bunun en açık ifadesi milyonlarca Kübalının imzasını verdiği “İmzam Vatan İçin” kampanyası ve Adanın her yerinde halkın kararlı direnişini gösteren kitlesel 1 Mayıs mitingleri oldu.

İstediği sonucu elde edemeyen Trump yönetimi bu kez doğrudan askeri müdahale tehdidini daha şiddetli dile getirmeye başladı. Özellikle siyasi kariyerini Küba düşmanlığı ile şekillendirmiş Dışişleri Bakanı Marco Rubio ve çevresinde kümelenen Küba düşmanı çevre, Amerikan devletinin zaten tarihsel olarak saldırgan olan Küba politikasını daha kontrolsüz, daha intikamcı ve daha savaşçı bir çizgiye itmektedir. Miami merkezli ilhakçı çevrelerle, Cumhuriyetçi Parti’nin aşırı sağ kanadıyla ve devlet bürokrasisi içindeki müdahaleci odaklarla iç içe geçmiş bu yapı; ekonomik soykırımın yetmediği yerde doğrudan askerî seçeneklerin tartışılmasını teşvik etmektedir.

Amerikan gericilerinin Küba’ya askeri bir saldırıya yeltenmesi durumunda, Küba halkı devrimin bütün tarihsel birikimiyle, örgütlülüğüyle ve anti-emperyalist bilinciyle ülkesini savunacaktır. Böyle bir saldırı durumunda, Amerikalılar karşılarında yalnızca Küba’nın silahlı kuvvetlerini değil, devrimci anavatanlarına sahip çıkan milyonları bulacaktır.

Biz Türkiye Komünist Partisi olarak bu konuda en küçük bir tereddüt taşımıyoruz.

Dün olduğu gibi bugün de Küba’nın yanındayız. ABD emperyalizminin her türlü saldırısına, kuşatmasına ve askeri müdahale tehdidine karşı Küba halkıyla dayanışmayı büyütmeyi tarihsel bir görev kabul ediyoruz.

Ve açıkça ilan ediyoruz:
Emperyalist bir saldırı durumunda, Küba’nın savunulması için elimizdeki tüm siyasal, örgütsel ve toplumsal imkanları seferber etmeye hazırız.
Küba’yı yalnız bırakmayacağız. Emperyalist zorbalık, insanlığın onurunu ve sosyalizmin bayrağını taşıyan Küba halkının direncini aşamayacak. TKP, dünyanın dört bir yanında bu direnci desteklemek için büyüyen enternasyonalist dayanışmanın öncü kuvvetlerinden olmaya devam edecek.

Yaşasın Küba!
 Kahrolsun emperyalizm!

[Önce Çocuklar ve Kadınlar Derneği @oncecocukkadin]

Bugün İstanbul Anadolu Adliyesi'nde Fatmanur ve Hifa İkra için bir aradaydık.

Uzun süren duruşma ve sonrasındaki basın toplantıları ile adalet mücadelemize devam ettik.

Hifa İkra ve Fatmanur için adalet sağlanıncaya kadar vazgeçmeyeceğiz.

Bir sonraki duruşmamız 14 Ekim tarihinde.

[Semra Güney @semraeroglu24]

@GokbelCagdas Başınız sağ olsun 😔

[Semra Güney @semraeroglu24]

İşçi sınıfının memleketi teslim almaya hazır olduğu günlerden geçiyoruz.Patronların sömürüsüne,saray rejiminin baskısına boyun eğmiyoruz. Emeğimiz,geleceğimiz, memleketimiz için meydanlardayız

Patrona da zorbalığa da çökmüyoruz! 1 Mayıs'ta omuz omuza,TKP saflarında buluşuyoruz

[TKP Batıkent Semt Evi @batikentsemtev1]

Katılmak için bizi arayabilir ya da iletişim formunu doldurabilirsin. 👇🏻

Cumhuriyet ve Sosyalizm için
Yaşasın #1mayıs

https://t.co/yDXmZJAbPw

[Semra Güney @semraeroglu24]

1 Mayıs'ta alanlardayız!

Sömürüye, eşitsizliğe, karanlığa karşı; emeğin, memleketin ve sosyalizmin sesiyle meydanlarda buluşuyoruz. Yaşasın 1 Mayıs, yaşasın örgütlü mücadelemiz!

[TKP Batıkent Semt Evi @batikentsemtev1]

Kapitalist sömürüye ve emperyalist barbarlığa karşı mücadelemizi büyütmek için Anıtpark'a birlikte gidiyoruz!

Otobüs Kalkış 👇🏻

📆 1 Mayıs - 13.00
📍 Batıkent Fix Gross Önü

[TKP Ankara @AnkaraTkp]

1 Mayıs otobüs kalkış noktaları 👇

Batıkent: 13:00 FixGros Önü
Bağlarbaşı: 12:30 Semt Evi
İncirli: 13:00 Semt Evi
Esat: 13:00 Semt Evi
Aydınlıkevler: 13:30 Semt Evi
Çayyolu: 13:00 Pazar Yeri
Seyran: 13:00 Semt Evi
Ayrancı: 13:00 Semt Evi
100.Yıl: 13.15 Pazar Yeri
Doğukent: 13:15 Semt Evi
Abidinpaşa: 12:45 Semt Evi
Akşemsettin: 13:00 Yonca Market Önü
Şahintepe: 13:30 Tekmezar Parkı
Eryaman: 12:30 Semt Evi
Ulubatlı: 13:30 Semtevi
Sincan: 13:30 İşçi Evi
İncesu: 12:30 Semt Evi
Demetevler: 12:30 Semt Evi
İlker: 13:30 Semt Evi
Öveçler:13:30 Semt Evi
Sokullu: 13:00 Semt Evi
Kızılay: 13:30 Kocatepe Kültür Merkezi Önü

[Bağımsız Maden İş @bagimsizmadenis]

MADENCİ KAZANDI!

İlk günden beri yanımızda olan herkese teşekkür ederiz. Tüm Ankara halkını 19.00'da yapacağımız açıklamaya ve ardından madencileri uğurlamaya çağırıyoruz. Teşekkür ederiz.
#DorukMadencisiKazandı

[Kemal Okuyan @OkuyanKemal]

Partili arkadaşlarımıza ve madencilere desteğe gidenlere dönük saldırılar iktidarın sınıf karakterinin çıplak halidir. Öyle “tek adam rejimi” denerek bu açık gerçek perdelenmemeli. AKP patron sınıfına ne istediyse vermekte, aşağıdaki görüntüleri yaratmaktan hiç çekinmemektedir.