حضرات محلسنشین! به مردم پیام نادرست ندهید. پیام طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی بیگانه نباید این باشد که پس از هر جنگ، پاسخ حکومت به کاستیهای حفاظتی، محدود کردن جامعه است. مردم نباید احساس کنند که دولت به جای یافتن حفرههای واقعی نفوذ، سادهترین و کمهزینهترین هدف را انتخاب کرده و جامعه را زیر فشار گذاشته است. چنین پیامی اعتماد را تضعیف میکند و تضعیف اعتماد عمومی، خود یکی از جدیترین آسیبهای امنیت ملی است.
پس از جنگ، ایران به دولت نیرومند نیاز دارد، نه دولت هراسان؛ به جامعهای هوشیار نیاز دارد، نه جامعهای مظنون؛ به دانشگاهی متصل و قدرتمند نیاز دارد، نه دانشگاهی محصور؛ و به قانونی دقیق نیاز دارد، نه متنی که مرز ارتباط با جهان و همکاری با دشمن را مبهم کند.
آقایان مجلسنشین! راه مبارزه با نفوذ، انتقام گرفتن از جامعه نیست. جامعه ایران متهم اصلی رخنههای امنیتی نیست که پس از پایان جنگ باید با سوءظن، مجوز، سامانه، محرومیت و زندان تنبیه شود. نمیتوان کاستیهای حفاظتی را در ساختارهای رسمی نادیده گرفت و هزینه آن را از استاد دانشگاه، روزنامهنگار، هنرمند، پژوهشگر، دانشجو و شهروند عادی گرفت. این حل مسئله نیست. انتقال مسئولیت از نهادهایی است که وظیفه مستقیم حفاظت از کشور را بر عهده داشتهاند، به جامعهای که خود هدف جنگ و فشار دشمن بوده است.
بخش مهمی از آنچه پس از جنگ باید بررسی شود، درون خود نظام تصمیمگیری و امنیتی قرار دارد. نفوذ فقط تماس یک فرد با سفارتخانه یا همکاری یک پژوهشگر با دانشگاه خارجی نیست. نفوذ میتواند شناختی و ادراکی باشد. یعنی دشمن بتواند درک تصمیمگیران از واقعیت، اولویتها، تواناییهای خودی و نیت طرف مقابل را مختل کند، برآوردهای نادرست را تقویت کند یا دستگاهها را به سمت تهدیدهای فرعی بکشاند.
باید پرسید کدام خطاهای شناختی و محاسباتی، کدام ناهماهنگی میان دستگاهها، کدام دسترسیهای بیضابطه، کدام ضعفهای حفاظت اطلاعات و کدام حفرههای امنیتی و سایبری زمینه آسیبپذیری کشور را فراهم کردهاند. مقابله واقعی با نفوذ از پاسخ دادن به این پرسشهای دشوار آغاز میشود، نه از کنترل مصاحبههای دانشگاهیان و فعالیت فیلمسازان.
درست در چنین شرایطی باید میان عقل امنیتی و هراس امنیتی تفاوت گذاشت. عقل امنیتی تهدید را شناسایی، اولویتبندی و مهار میکند. هراس امنیتی مرزها را از بین میبرد و همهچیز را مشکوک میبیند. طرحی که میخواهد جاسوس را بگیرد اما ممکن است استاد دانشگاه، پژوهشگر، روزنامهنگار، فیلمساز و کارشناس سیاستگذاری را بترساند، از همان نقطه آغاز نیازمند بازنگری جدی است.
و یک نکته را باید صریح بگویم: وطندوستی فقط خواندن «ای ایران» نیست. «ای ایران» یعنی اعتماد به مردم ایران، حفاظت از جان و حقوق مردم ایران، حفظ دانشگاه و فرهنگ ایران، شنیدن کارشناسان ایران و پاسخگو کردن نهادهایی که مسئول حفاظت از ایران بودهاند. نمیشود «ای ایران» خواند و همزمان هزینه ضعفهای امنیتی را از جامعه ایران گرفت.
The point is that the Iranians are not sending suicide bombers to the U.S., or planning attacks against the homeland.
Attacks & plots against the homeland have been AQ/ISIS Salfi Jihadis. Shias have only attacked us when we are intervening in their back yard. They are not the jihadis of AQ & ISIS who we should be focusing on.
However, because of this war, killing the supreme leader & the bombing of the girls school, this will likely change this.
Iran was not sending terrorists to the U.S. & they were not developing a nuclear weapon. The idea that Iran was or is on the cusp of developing a nuke to attack us is George Bush Iraq war level propaganda.
On this anniversary of the US atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki-among greatest crimes against humanity-those who reject that horror must also condemn the same mentality in Washington that today threatens to wipe out nations and destroy civilian infrastructure. Never again
“Massive attack coming… wait, never mind, they want to negotiate.”
That’s theater diplomacy on loop.
Using bullying + broken promises + fake news as leverage is a failed strategy.
Acknowledge the facts and fulfill your commitments. We don’t need more theater.
تفاهمنامهای که امضا شد حاصل خرد جمعی اعضای شعام بود و همه اعضا با آن همدلاند. باور دارم این تفاهمنامه مرکز ثقل روابط خارجی ما در آینده خواهد بود. باید بکوشیم دشمن را وادار کنیم به آنچه امضا کرده پایبند بماند. امنیت کشور، منطقه و همپیمانان ما با این تفاهمنامه ارتقا مییابد.
Seizing another nation's assets to pay for unrelated future claims is an incendiary precedent.
Those who celebrate or profit from such funds should remember: once governments normalize confiscation, no one's assets are safe. Ensuing chaos will not be pretty or peaceful.
شرمآور است که در جریان جلسه استماع کنگره آمریکا راجع به عملکرد وزیر جنگ آمریکا در جنگ علیه ملت ایران، حتی یک سوال درباره ابعاد انسانی این جنگ بیرحمانه مطرح نشد، با وجود آنکه همه آنها به خوبی میدانند که تجاوز نظامی آمریکا علیه ایران یک جنگ غیرقانونی همراه با موارد بیشماری از جنایات جنگی از جمله جنایات #میناب و #لامرد بوده است.
معادلهٔ این جنگ مشخص است: یا همه یا هیچکس!
در منطقهای که ما نفت نفروشیم، کسی نفت نخواهد فروخت. اگر امنیت ما تأمین نشود، هیچ زیرساختی ایمن نخواهد بود و امنیت تنگه در نبود نیروهای آمریکایی است. بارها گفتهایم که وضعیت تنگه به قبل از جنگ باز نمیگردد.
کشور در حال یک جنگ وجودی است برای نیم قرن آینده.
آن وقت چهار تا کم عقل به این نتیجه میرسند که خودشان را بیاندازند وسط دعواهای فوتبالی و سایت یک برنامه را مسدود کنند.
چهار تا بیعقل راه میافتند که کافه تعطیل کنند.
دو تا بیعقل دیگر صفحهی یک برنامهی تخصصی، خط انرژی، را در بله میبندند.
همه بیحاصل. همه بینتیجه. نه از بینندههای برنامهی فردوسیپور کم میشود نه صدای خطانرژی قطع میشود نه فردا کسی با حجاب بیشتری به کافه میرود.
بلکه بدتر، با این اقدامات به میلیونها آدم غیرسیاسی پیام «حالگیری»، «یقهگیری»، و تداوم حماقت داده میشود.
حکمرانی عاطفی مبنای انسجام اجتماعی است.
هزینهی این بلاهتها را مستقیما سربازان میدان پرداخت میکنند.
هر چه بیشتر بیدلیل عاطفهی گروههای اجتماعی را خدشهدار کنید، انسجام اجتماعی برای مقاومت در این روزهای سخت بیشتر میشود.
دست دشمن را پر نکنید.
موفقیت تیم ملی فوتبال اسپانیا و کسب عنوان قهرمانی جام جهانی در کمال شایستگی را به ملت و دولت این کشور تبریک میگویم.
شادمانی ملت و دولت دوست اسپانیا شادمانی ملت و دولت ایران است.