kac gündür yaklassam bile kabeye el sürememistim. ne zaman dokunacak gibi olsam bir izdiham oldu ve hemen uzaklastım oradan. bugün kafiledeki hocamızla konusurken bu durumdan bahsettim, kızım daha önce neden söylemedin ben Allahın izniyle sana yolu acardım dedi sonra niyet ettik
birkac günde o kadar yıprandım ki. bir yanım bu kutsal iklimi yasamaya calısırken bir yanım buranın hic beklemediğim imtihanlarıyla cebellesiyor.. alacağım dersin ve sevabın bir kısmı bu anlar icinde mi gizli
verilmis sadakamız varmıs. selam kapısının oradan annemle yürüyorduk bir anda sesler yükseldi arkamı döndüm ki yürüyen merdivenlere cok yaslı bir teyze binmis, yakınları merdivenin basında donmus kalmıs herkes bakıyor kimse hareket etmiyor. teyze düstü düsecek ve etrafında kimse
ağlamaya basladı ama o da ben de öyle titriyoruz ki. dayanamadım ben de ağladım cok üzüldüm hele o yanına kostuğum an var ya.. zaman ağırlastı sanki kalbim yerinden cıkacaktı. öyle iste annemde cok korktu kıyamam pesimden o da kosmus, ben tutamazsam ona carpalım diye