Setareh @setarehmibasham - Twitter Profile

@Adorno_Persian یعنی باز هم چنین بزرگانی را در این مرز و بوم خواهیم داشت؟ سپاس از شما که با یادآوری زندگی این بزرگان، برای آنان که اهل راهند، شمع روشن میکنید 🙏

1

0

69

Setareh @setarehmibasham

2 months ago

@miradreaamy 128

0

3

Setareh @setarehmibasham

2 months ago

@linadreaamy ۳

0

4

Setareh @setarehmibasham

2 months ago

@shairnn ۱۸

0

5

Setareh @setarehmibasham

3 months ago

@Adorno_Persian ما تمام‌ این اشعار را زیسته ایم... ممنون آدورنوی عزیز

1

2

0

36

Setareh @setarehmibasham

3 months ago

@Adorno_Persian ممنون از این پست به جا و زیبا. زیر درخت خاک‌میشود و خود را نشاء خواهد داد...

1

3

0

63

Setareh @setarehmibasham

4 months ago

@Adorno_Persian مثل همیشه، بی نظیر

1

0

39

setarehmibasham retweeted

آدورنو

@Adorno_Persian

7 months ago

“زندگی ایرانی‌ها ساده است؛ فقط باید بچه‌هایشان را خاک کنند” در جایی از رمان “زمستان ۶۲” اسماعیل فصیح نوشته بود: «این روزها در ایران هر کسی از سر خاک یکی بر می‌گردد» همان داستانی که در آن از زندگی عادی ایرانیان گفت؛ از جنگ، از مصیبت و مرگ! و البته از مقاومت و زنده ماندن امید/۱

Adorno_Persian's tweet photo. “زندگی ایرانی‌ها ساده است؛ فقط باید بچه‌هایشان را خاک کنند”

در جایی از رمان “زمستان ۶۲” اسماعیل فصیح نوشته بود:

«این روزها در ایران هر کسی از سر خاک یکی بر می‌گردد»

همان داستانی که در آن از زندگی عادی ایرانیان گفت؛
از جنگ، از مصیبت و مرگ!

و البته از مقاومت و زنده ماندن امید/۱ https://t.co/xi7bkUCLl3

14

884

105

73

22K

setarehmibasham retweeted

آدورنو

@Adorno_Persian

7 months ago

«می‌دانم مُرده‌ای، اما نباید سکوت کنی» نامه را وقتی نوشت که پدرش مدتی بود که روی در خاک کشیده بود. اما وقتی کشتار دهشتناک و سرکوب بی‌رحمانه‌ی مردم توسط مسکو اتفاق افتاد، ترزا پامیس برتران در ماه می ۱۹۶۸ برای پدر مُرده‌اش آن نامه‌ی تکان‌دهنده را نوشت که بعدها با انتشار آن در کتاب “وصیت‌نامه پراگ” جایزه‌ی کتاب سال را برنده شد. در جایی از نامه‌اش، ترزا به پدری که تا آخرین روز حیاتش به “اصلاح امور” باور داشت، می‌نویسد: «اتفاق‌هایی افتاده که هرگز نمی‌توانستی تصورشان را کنی. حتی اگر هم می‌توانستی هم از شدت وحشت، بُهت‌زده می‌شدی» می‌گوید که مهمترین کار پس از چنین دهشت و ناباوری عمومی، پذیرش شهامت برای “واقع‌بینی” است. «ما باید جسارت دیدن اوضاع را، آن‌چنان که هست در خود پیدا کنیم؛ همان‌طور بی‌هیچ بیش و کم» و در فراز درخشانی که گویی رو به امروز و وضعیت ماست می‌نویسد؛ آن‌چه بر سر ما رفت، بخاطر سکوتی است که پیش‌تر کردیم. «آن‌هایی که پیش‌تر خطاها را دیدند و سکوت کردند. من اما، من سکوت نخواهم کرد… و پدر تو هم با این که مُرده‌ای نباید سکوت کنی»/۱

Adorno_Persian's tweet photo. «می‌دانم مُرده‌ای، اما نباید سکوت کنی»

نامه را وقتی نوشت که پدرش مدتی بود که روی در خاک کشیده بود. اما وقتی کشتار دهشتناک و سرکوب بی‌رحمانه‌ی مردم توسط مسکو اتفاق افتاد، ترزا پامیس برتران در ماه می ۱۹۶۸ برای پدر مُرده‌اش آن نامه‌ی تکان‌دهنده را نوشت که بعدها با انتشار آن در کتاب “وصیت‌نامه پراگ” جایزه‌ی کتاب سال را برنده شد.

در جایی از نامه‌اش، ترزا به پدری که تا آخرین روز حیاتش به “اصلاح امور” باور داشت، می‌نویسد:

«اتفاق‌هایی افتاده که هرگز نمی‌توانستی تصورشان را کنی. حتی اگر هم می‌توانستی هم از شدت وحشت، بُهت‌زده می‌شدی»

می‌گوید که مهمترین کار پس از چنین دهشت و ناباوری عمومی، پذیرش شهامت برای “واقع‌بینی” است.

«ما باید جسارت دیدن اوضاع را، آن‌چنان که هست در خود پیدا کنیم؛ همان‌طور بی‌هیچ بیش و کم»

و در فراز درخشانی که گویی رو به امروز و وضعیت ماست می‌نویسد؛ آن‌چه بر سر ما رفت، بخاطر سکوتی است که پیش‌تر کردیم.

«آن‌هایی که پیش‌تر خطاها را دیدند و سکوت کردند.
من اما، من سکوت نخواهم کرد…
و پدر تو هم با این که مُرده‌ای نباید سکوت کنی»/۱

8

428

39

62

12K

Setareh @setarehmibasham

7 months ago

عزیزکم مگه چند سالته که بلد شدی زندگی میتونه زندان باشه؟ #افسانه_مهدی_نژاد

masi

@masiastam

7 months ago

به خاطر ۱۰ سال زندگی من به دنیا اومدم؟ کلا انقدر؟ مگه من چقدر سن دارم؟ ۱۰ سال می‌تونستم با مامانم باشم؟ بقیه‌اش تو زندان زندگیم بمونم… الهی بمیرم برات که مامانتو گرفتن بقیه زندگیت شد زندان ایلیای قشنگم. #افسانه_مهدی_نژاد