Kitabı dün bitirdim. Bazı sayfaları okurken neden ağladığımı bilmeden ve bazı cümleleri iki kez okuyarak. Benim için başucu kitabı artık.
Teşekkürler @dedaluskitap 💙
“Hepimiz kendimizi, birbirimizi her gün, her saat kalp kıran enfes gülümsemelerimizle, kayıtsızlıklarımızla, yoksulların ancak gözlerini çevirebildiği parıltılı başarılarımızla öldürmüyor muyuz?”
Leopar Desenli Şapka (Sayfa 97)
“Temelde, biriyle ilgili fikrimiz sadece bizimle olan ilişkisine dayalıdır, dedi içinden Anlatıcı. Onu başka biriyle olan ilişkisinde mutlaka biraz farklı görürüz. Onu yalnızken, namahreminde gördüğünüzde (ki onu gözetlemezseniz ya da yazdıklarınınkarıştırmazsanız bu imkânsızdır)
“Zincirlenmiş bi at gibiydi, izlemesi korkunçtu: hayatla bu kadar dolu olmak ama ne için, neye yarar? Yalnızca dayanmak, biraz daha dayanmak için.”
Leopar Desenli Şapka (Syf. 30)
“Yaşamanın en büyük dışa vurumunun uyku olduğu bir varoluş hayal edilebilir miydi? Cansız olmaktan çıkıp uykuya geçmek ama asla uyanamamak?”
Gökteki Kuşlar (Syf. 46)
“Kuşun başına gelen şeyler onun kontrolünde değildi, bu nedenle onu ilgilendirmiyordu.
Bizim için de böyle düşünmek mümkün müydü?”
Gökteki Kuşlar ~ Karl Ove Knausgaard