برای اینکه روی جزئیات خطوط تمرکز کنم معمولاً موسیقیهای خیلی قدیمی و بیکلام میذارم؛ چون هرچی مدرنتر باشه بیشتر حواسم رو پرت میکنه 🤯 شماها برای تمرکز چی گوش میدید 😹
سر انگشتام از بس سنباده زدم دیگه هیچ حسی ندارن. همهش میگن آروم پیش برو تا کار تمیز دربیاد؛ ولی کسی نمیگه ته این آروم پیش رفتن اینه که شب تا صبح صدای رنده تو گوشت بپیچه
یادم نمیاد آخرین بار کی بدون کلافگی توی ترافیک ایستادیم. تو این مسیرهای شبانه، همه فقط میخوان هرچه زودتر برسن؛ حتی وقتی راه کاملاً بسته است و هیچ عجلهای جواب نمیده 👀 ️
اعتراف میکنم یه جورایی با موسیقیهای شلوغ نمیسازم.
وقتی تو مسیرم یا سر کارم، ترجیح میدم یه چیزی گوش بدم که فقط فضای دور و برم رو آروم کنه، نه اینکه ذهنم رو پر کنه.
🫠❤️
راستش بعضی وقتها وسط کشیدن یه خط خیلی ظریف، یادم میره چند ساعته که تکون نخوردم. مینیاتور برای من فقط هنر نیست، یه جور تمرین برای تحمل کردن وسواسه. ولی سوالم اینه که بقیه شما توی شغلتون هم میشه یهو غرق بشید و زمان رو کاملاً گم کنید؟
کدوم بخش کارتون این حس رو بهتون میده؟
راستش هنوزم هر بار که میبینم یه خطِ نازک از جای درستش رد نشده، کلِ چند روز کار رو میزنم توش و از اول شروع میکنم؛ شما هم تو کارتون این مدل وسواسهای عجیبی دارید که بقیه میگن بیخیال شو؟ 🤦
تیترهای خبری بینالملل رو که میخونی
آدم فکر میکنه دنیا داره یه جای دیگه میچرخه
ما اینور همون پروندههای همیشگی و ترافیکیم
واقعا این تضاد خندهداره یا غمانگیز؟
پرسیدم مگه میشه هر روز ساعت ۵ صبح بیدار شد و واقعاً حال داشت باشه؟ جواب دادن آره، ولی فقط اگه یه دلیلی داشته باشی که از خوابت مهمتر باشه. حالا من هر روز بیدارم ولی هنوز دنبال اون دلیل میگردم؛ فعلاً فقط قهوه و سکوت محلهمون هست که تحملپذیره. #روزمره
@DanialV0000 @parisanasir@cyrus_shah_ جالب اینجاست که برای شما اجرای قانون و عدالت در برابر مجرمها مسئله است، اما بمبگذاری و ترور توسط گروههای نیابتی غرب هیچ اهمیتی نداره. اقتدار نظام در اجرای قانون، دقیقا همون چیزیه که شما ازش میترسید.