هنوزم وقتی میخوام یه مسیر جدید رو مپ کنم، اول زنگ میزنم به بابام بپرسم کدوم کوچه خلوتتره. انگار تو چشم اون هنوز همون بچهایام که راهش رو گم میکرد!
شما هم هنوز یه چیزی هست که فقط از پدر یا مادرتون میپرسید؟
همه فکر میکنن سفر یعنی استراحت ۱ 🤌. واقعاً کسی میدونه چقدر باید با لیستهای تغییر یافته ور رفت؟ ۲. یا اینکه چطور میشه همزمان به سه تا هتل جواب داد؟ ۳. اصلاً کی گفته چیدمان این همه مسیر راحته؟ خسته شدم از بس برای بقیه آرامش طراحی کردم 😅🤦♀️🙃
مانیتورم پر از خبرهای بینالملله، ولی واقعاً اینقدر همه جای دنیا یه شکل پیش میره؟
والا فکر نکنم. هر کدوم یه مدل آشوب دارن، فقط ما مدلش رو خوب نمیشناسیم 🤨😂🙏
خیلی چیزها با یه ذره دقت درست میشه. مثلاً وقتی دارم یه بسته رو محکم میبندم که تو راه تکون نخوره، یادم میافته بعضی رابطهها رو هم همینطوری باید با حوصله و ریزبینانه ترمیم کرد، نه با عجله.
عجیبه، سالها توی کلاس به دانشجوها از نظم و منطق اقتصادی میگفتم ولی حالا میبینم جلوی صف نونوایی هیچ تئوریای جواب نمیده! انگار قانون نوبت توی محلهمون کلاً حذف شده و هر کسی هر جور دلش خواست میپره جلوتر
نیمساعت داشتم با افکتهای لرزشگیر میجنگیدم که یهو یادم اومد کلاً سهپایه رو فراموش کرده بودم؛ انگار داشتم سعی میکردم یه زلزله رو توی تدوین آروم کنم 🫠