این حرف از بیتفاوتی عمیق بعضیها به سرنوشت و یکپارچگی ایران میاد. انگار جنوب مال یه کشور دیگهست.
عافیتطلبی خطرناکه عزیزان وقتی جنوب از دست بره، جیب همه خالی میشه، نه فقط جنوبی ها
این کشتی مال همه است سوراخش نکنید.۲/۲
دیشب یکی میگفت: «آمریکا جرات نداره بیاد زنجان و تبریز و همدان، فقط شاید جنوب رو بگیره!»
جوابم این بود:
اگه جنوب رو بگیرن، دیگه لازم نیست بیان همدان و تبریز!
شما همون گردو و گوسفندتون رو بفروشید، خرج زندگیتون در میاد؟
از نفت و ترانزیت بنادر جنوب نفع نمیبرید/۱
کنار خیابان با گوشی صحبت میکرد و شالش رو شانهاش بود؛ یک تکبوق زدم و اشاره کردم که حجاب بگیرد. دستش را تکاند که: برو بابا! خودرو را وسط خیابان خلوت صبح خاموش کردم و دستم را یکتکه روی بوق نهادم. سی ثانیه نشد که از رو رفت و شالش روی سرش رفت؛ و من هم روشن کردم و رفتم...
تا اینکه افغانها ناگهان به دروازههای اصفهان (پایتخت) رسیدند. محاصرهٔ ششماهه، قحطی وحشتناک، مرگ دهها هزار نفر و در نهایت سقوط صفویه.
شاه تسلیم شد و تاج را به دشمن داد.
نماد کلاسیک «دیر بیدار شدن» در تاریخ ایران و تطابق با بمباران جنوب ایران و فاصله تنگه هرمز با نیاوران!!
داستان معروف غفلت صفویان:
زمان شاه سلطان حسین، وقتی افغانها به رهبری محمود هوتکی از قندهار حمله کردند و شهرهای کرمان و یزد را یکی پس از دیگری گرفتند، هر بار گزارش به شاه میرسید.
شاه و درباریان با بیتفاوتی میگفتند: «به ما که نزدیک نیست، هنوز راه زیاده!»/1
مخازن نفتی که پر شد.
گرما و شرجی خلیجفارس که کم شد.
جام جهانی که تمام شد.
ذخیره نفتی رو هم که قبلاً تو اوج فروختن.
میت رهبر هم که دفن شد.
برمیگردن به نقطه سر خط.
آتش چه بسی
بعد از دو تا پرواز طولانی از استرالیا و کلی قایقسواری با لنجهای محلی، بالاخره رسیدیم به یه جزیره دنج و خلوت؛ روی نقشه باید با ذرهبین دنبالش بگردی! یه تیکه خشکی وسط اقیانوس.خسته و کوفته اومدیم لب ساحل یکم آرامش بگیریم که صدای داد یه هموطن تو فضا پیچید: اینقدر دور نرو غرق میشی!
@ayriaofpersia چند سال پیش وارد یه روستا شدم طرف جگرکی زده بود عکس خودش رو هم زده بود روی تابلوی.
جلوتر رفتم دیدم مامان فاطی و خاله و عمو و ... بقیه هم افتتاحش رو بهش تبریک گفته بودن.