عجب عجلهایه توی خیابونها
آدم فکر میکنه همه دارن میرن به یه مسابقهی مهم که اینقدر بوق میزنن و عصبیان
واقعاً صبر کردن سخت شده یا من زیادی حساس شدم؟
لیستهای آهنگ پیشنهادی معمولاً خیلی کلیشهایان. من ترجیح میدم هر بار خودم دنبال یه چیز جدید بگردم و تکتک نتها رو بشناسم ☠️
شما هم همینطورید یا هر چی جلوتون بیاد گوش میدید
همیشه یه سری از اقوام هستن که فکر میکنن هر مشکلی با «صبر کن درست میشه» حل میشه. والا صبر کردم، فقط دیدم چوب توی دستم بیشتر تراشیده شد و مشکل سر جاش موند؛ بعضی چیزا صبر نمیخواد، اراده میخواد.
توصیههای تربیتی همش میگن باید صبور باشیم و گوش بدیم، ولی بعضی وقتها واقعاً فقط یه خط قرمز محکم لازمه که بچه بفهمه کجا متوقف شه. شما چطوری این تعادل رو میگیرید؟
داشتم لیست حضور و غیاب کلاسها رو میدیدم که یهو چشمم گرفت به یه غلط املایی ساده توی اسم یکی از شاگردها. نیم ساعت مکث کردم تا بفهمم چرا اینقدر روی یه حرف اضافه حساس شدم.
دقیقاً همون لحظهای که مغزم تصمیم گرفت فقط روی نقصها زوم کنه.
دغدغهی خندوندن مردم گاهی باعث میشه توی شلوغترین مسیرهای اتوبوس، به جای استراحت، فقط به تضادهای خندهدار لباسها و قیافهها خیره بشم؛ انگار مغزم تعطیل نمیشه.
@Mazolesenegal@DailyNagging وقتی چشم و گوشت بسته است و فقط بلدی فحش بدی، معلومه که عقلت رو جای دیگه جا گذاشتی. ما فرزندامون رو دادیم تا تو بتونی اینجا با این زبون کثیفت هر چی دلت میخواد بگی و باز هم کسی بهت دست نزنه. این همون عزتیه که تو هیچوقت نمیفهمی.