@ImmortalCombion می دونی وقتی توی موقعیت مشابه تو بودم، فکر میکردم چقدر بدبختم، چقدر مامان بیچاره ام گناه داره! چند سال بعد، زندگی روی خوش هم بهم نشون داد! با خودم زمزمه میکنم: هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور!امیدوارم بزودی روی خوش زندگی رو تو و پدرت هم ببینید!
میانسالی اگر یه درد داشته باشه، همین رقیق شدنه! زرتی به زورتی گریه ام میگیره! از دیروز با تک تک ویدیو های مسی گریه کردم! شایدم دنبال بهانه ام تا به هر دلیلی یاد بدبختی های خودم بیوفتم!
من کسی ومیشناسم که بیشتر از ۱۰ ساله خارج از ایران زندگی میکنه و شغل پردرآمدی هم اینجا داره ولی هنوز وقتی میخواد حتی ملحفه بخره دنبال شمدی هست که تو ایران مینداختهروش! این دیگه از نوستالژی طعم گذشته، رسما عناد با پذیرش هر چیز جدید در زندگیه!
نظر نامحبوب:
من این علاقهی شدید ایرانیهای خارج نشین به پیدا کردن محصولات خوراکی که طعمش شبیه اون محصول در ایران باشه رو نه درک میکنم، نه میپسندم.
ماست از کجا بگیریم شبیه ماست ایران باشه؟
هلو از کجا بگیریم شبیه هلوی ایران باشه؟
رها کن هموطن!
@mehrqd زمان بندی خودکشی اش فقط. وقتی آدرنالین افت میکنه و سطح انرژی روانی به پایین تر از سطح اولیه میرسه! دیگه انگار چیزی نیست که اون emptiness وجودت و بپوشونه! همه سروصداها میخوابه و فقط صدای پوچی زندگی تو گوش ات زنگ میخوره!
@memjaf دوست دارم بدونم این حس مشترک، به خاطر ترومای خانواده ایرانی-شرقیه! یا مثلا یه اروپایی و امریکایی هم ممکنه رندوم بشینه یه ساعتی از روز برای زندگی نزیسته مامانش گریه کنه!
@SkySep999 رمان خوندن باعث میشه بتونی point of view ات و در مسایل عوض کنی! از نگاه آدمای دیگه جریانات پیرامون و ببینی! صفر و صد نبینی همه چیزو! دنیای آدم و بزرگتر میکنه! حس همدلی و تقویت میکنه! باعث میشه بفهمی برای پدیده های پیچیده دنیا ، نسخه های ساده جواب نمیده!
@IrHaniye درد تبعیض برای من وقتی بیشتر میشد که مامانم میگفت تو بزرگتر و عاقلی، تو موفقی تو درسات، برادرت همیشه حساس تر و تنها بوده، نتونسته درس بخونه، پس این تبعیض و قبول کن! انگار به خاطر تلاشم، نه تنها تشویق نمیشدم که تنبیه میشدم!
@elinaz1366 حق داری، این نحوه مواجهه با یک اتفاق بد، تلخیش و برای طرف بیشتر میکنه! به نظرم چون برای آدما سخته که چجوری یه خبر بد و بگن، میگن بذار خود طرف با اون اتفاق مستقیم مواجه بشه!
به علت شرایط جدید زندگی، ۸ ماهه که به غیر از همسرم تقریبا ارتباطات انسانی ام رو به صفر رفته! ماهی یک بار اگر بتونم تلفنی با دوستام تو ایران حرف بزنم! یه جورایی انگار مغزم داره آب میره!! مودم خیلی پایین اومده! نکنه دمانس مغزی بگیرم؟!
@drunknown81 خوب خودت و قانع نکن، کی گفته همه باید برن سمت تخصص؟ تخصص واسه کسی خوبه که دوست داره تو یک فیلد محدود، expert بشه و همه زیر و بم اون و بدونه، چه علمی چه عملی!
من فاز اینایی کهسال ۲۰۲۶ میان میگن من دیوونه سفر هستم و درکنمی کنم! عزیزم انتخاب سفر زمانی پز بوده که نیاز به سختی و مرارت داشته مثل زمان برادران امیدوار! نه الان که هتل بوک میکنی و سوار هواپیما میشی! خوب الان هر کسی پول داشته باشه حتما سفر هم میره!