در زمان قتلعام، مردم رو تشویقشان کردی در خیابان بمانند و دروغ گفتی که «کمک در راه است». هیچ کمک خارجیای در کار نبود و خودت هم هیچ برنامهای نداشتی. فقط عدهای رو به کشتن دادی.
اسم این هست «کمترین هزینه، بیشترین شانس برای پیروزی»؟
خجالت نمیکشی؟
#جنبش_دموکراتیک از «آگاهی» تغذیه میکند؛ #جنبش_فرقهای از «هیجان».
دموکراتیک از «نقد» تغذیه میکند؛ فرقهای از «وفاداری».
دموکراتیک از «امید» تغذیه میکند؛ فرقهای از «ترس».
دموکراتیک «شهروند» میسازد؛ فرقهای «پیرو».
دموکراتیک به «تنوع» نیاز دارد؛ «فرقهای» به یکصدایی.
بچه ها اگه قراره از شاه، از تیم شاه، از اشتباه مرگبار محاسباتی فراخوان دی ماه انتقاد نکنیم وگرنه مرتد محسوب میشیم مگه آخوند چشه!؟
خون ما مردم داخل ایران ارزشی نداره!؟فقط باید عین گوسفند قربونی کشته بشیم که برامون هورا بکشید!؟ اگه بگیم شاه و تیمش اشتباه کردن باید فحش بخوریم!؟
دهها میلیون تن!!!!!!!!!!!!!!!
ما فکر میکردیم فقط ج. ا است که عدد نمیفهمد.
دهها میلیون تن!؟!؟
هیچ تصوری از عدد میلیون دارید؟
اگر دهها میلیون نفر در حال سازماندهی دارید چرا پس هنوز خارج از ایرانید؟
کل جمعیت ایران ۹۰ میلیون است یعنی ۹ دسته ۱۰ میلیونی، آنوقت شما دهها!!! میلیون تن در حال شبکه سازی زیر زمینی دارید؟؟
توهین به شعور و خون یک ملت برایتان تبدیل به تفریح شده است.
یکی از اهداف #پروپاگاندا اینه که شما هرگز به زندگی عادی برنگردید.
جامعهای که مدام در خشم، ترس، اضطرار یا سوگواری نگه داشته بشه، فرصت فکر کردن، نقد کردن و ساختن آینده رو از دست میده.
«زندگی عادی» شرط لازم برای آگاهی است.
جنایات و خیانتها رو فراموش نکنیم اما #زندگی_کنیم
ندا نرو، ندا بمون.
ندا آقاسلطان، در ۲۶ سالگی، روز ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ در امیرآباد تهران به ضرب گلولهی نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد.
یادت همیشه با ماست.
کلمه ملی مثل بانک ملی مسخره شده.
تیم ملی، سرمایه ملی، رسانه ملی، اینترنت ملی، خودروی ملی و ...
تو لغتنامهها معنی ملی اینه: «متعلق به همهی مردم یک سرزمین»
من در مورد شروع جنگ موضعم پر از تردید بود، اما در ادامهاش باهاش مخالف شدم. اما امروز برای کشته شدههای دی اشک ریختم. برای اونا که رفتن خیابون و فکر کردن کمک در راهه، یه جور دیگه.
دیروز وسط تیترهای خبری دیدم ارازشه با نیروی حکومتی درگیر شدن! چنان نیشم باز شد وسط مترو :)))) اصلا فارغ از هرچیزی که داره اتفاق میفته و حسم بهش، از این یه تیکه و چرخیدن چرخ گردون، بدجور احساس رضایت کردم :))
از خون هیچ جوونی لاله نمیدمه. هیچ زیبایی و شاعرانگی در مقاومت و کشته شدن در راه رسیدن به بدیهیات زندگی وجود نداره.
فقط قربانی وجود داره.
فقط تلف شدن عمر و جون و مال و زندگی آدمیزاد وجود داره.
البته برای عدهای، فاند هم وجود داره.
برای من هیچ فرقی بین مسافران هواپیمای اوکراینی، کشته شدگان زن، زندگی، آزادی، کشته شدگان دی ماه و کودکان میناب وجود ندارد.
همگی آنها به یک اندازه قلبم را آتش می زنند!
دوست داری بیبی بیاد نجاتمون بده و فکر میکنی میده، اوکی. پرچم اسراییل بردن به تجمع فلسطینی و فاک پلستاین گفتن و مزاحمت و قلدری واسه بقیه چه گلی به سر هیچ کدوممون میزنه؟ تا یه جایی میگم ج ا و تروما و خشمی که درست کرده تو وجود هممون، ولی از یه جا به بعد، آدم نیستید مگه؟