Bu tweeti attığımda, uzak mesafelerin arasından sıyrılıp sevdiğime kavuşacağım günü sayıyordum. Şimdi ise o kavuşmanın üzerinden yıllar geçti ve 2 ay sonra aynı adamla düğün masasına oturacağım. Bazı bekleyişler gerçekten mucizelere dönüşüyormuş. ❤️
Hayatı hâlen seviyorum, sadece insana meylim yok. Yaş aldıkça inancım sarsıldı, güvenim kayboldu ve tahammül seviyem inanılmaz düştü. Mutluluğu kendimde aradıkça, başkalarına bağladığım dönemleri hatırlayıp gülümsedim, saflığımla yüzleştim. Artık iç alemimde bir inzivadayım.
Ey Rabbim; benim gördüğümü Sen de gördün, benim duyduğumu Sen de duydun.
Ben kenara çekiliyorum.
Yol Senin, hizâ Senin, kul Senin, ceza Senin.”
Ve Yaradan der ki:
“Sen her şeyi ve herkesi Bana havale et.
Sen unutsan bile, kanadının nerede kırıldığını Ben unutmam.”
Verilen kıymetin kişiye ağır geldiği haller vardır. İnsanı da, insanlığı da yıpratırlar. Tanıyamamış olmanın yaşattığı hayal kırıklığı bir süre sonra hiç tanımamış olma isteğine dönüşür maalesef.
Ayrı düşeceksiniz belki ama siz sevme hamuruyla yoğrulmuş şanslı insanlar, sevdiğinizi görmeden de sevmeyi sürdürme yeteneğinizle hep farklı olacaksınız.