O kadar kendimin farkındayım ki,bana biçilen değer de bana söylenen söz de üzerimde hüküm kuramıyor. Çünkü kim olduğumu başkalarının ölçüleriyle değil, kendi vicdanımın ve tecrübemin aynasında tanıyorum. Beni övgü büyütmüyor, yargı da küçültmüyor. İkisi de yanımdan geçip gidiyor.
Çok güzel bir alıntı okudum bugün: “senin olmadığın masalarda adını koruyacak insanlarla dost ol” diye. Gerçekten çok doğru. Bazen sevgi sizin haberiniz bile yokken sırtınıza konulan bir el, arkanıza çekilen bir duvardır.
Bağ kurmak sorumluluk almaktır. Sorumluluk almak; ilgilenmek, zaman ayırmak, önemsemek, değer vermek demektir. İncitmemek için özen göstermektir. Bir insanla, bir çiçekle ya da bir hayvanla; fark etmez. Sorumluluk yoksa gerçek bir bağ yoktur.
Yaşadığım apartmana girince içim sıcacık oluyor, eve girince yeni pişmiş ekmek yeni biçilmiş çimen kokusu alıyorum ben hayatımda ilk defa eve gelmenin ne demek olduğunu anlıyorum
Ah be şimalkız köklenmek de sana bu yaşında nasip oldu ne diyelim🥹