"Gül tutan bir adam aradım yıllarca
Rakamlar büyür, şehir küçülürdü.
Vazgeçtim, vazgeçtim sonra
Beni anneme götürsün bindiğim bütün taksiler."
Didem Madak
Farklı kültürlere göre Zümrüdüanka kuşu insanın göremeyeceği yükseklikte uçar ve Kaf Dağı'nın zirvesinde yaşar. Efsanelere göre Zümrüdüanka Kuşu yüzlerce yıl ömrü vardır. Ancak kendi ölümünün yaklaştığını hissedince kendine dallardan bir yuva kurar.
Bir kaç gündür yurtdışında oy veren kadınların sandık başında fotoğrafları düşüyor önüme.
Çoğunun ortak dili “Sonuna kadar Erdoğan” şeklinde.
Sevgili hemcinslerim;
Hepiniz çok güzelsiniz, zarifsiniz.
Saçlarınıza şekil vermiş, makyajlarınızı yapmış, eteklerinizi, pantolonlarınızı, taytlarınızı, topuklu ayakkabılarınızı giymiş şıkır şıkırsınız.
Hep de böyle olmanızı arzu ederim lakin biz Türkiye'de yaşayan kadınlar var olma mücadelesi veriyoruz.
Dayak yiyor, taciz ediliyor, tecavüz ediliyor, öldürülüyoruz.
Düşünün benim haklarımı korumasını beklediğim AYM üyesi bile "kadın-erkek eşitliği modern hurafedir" diyor.
Yani uzaktan sevmek kolay.
Biz tehlikenin farkındayız, ya siz?
Uğradığımız tüm haksızlıklar da verilen cezalar da ne giydiğimize, nerede olduğumuza, saat kaçta olduğuna göre şekilleniyor.
Biz kadınlar sizler gibi giyinip otobüse binerken biri tekme atar mı diye tedirgin oluyoruz mesela.
Akşam sokakta arkamıza bakarak yürüyor, aynı işi yaptığımız halde erkeklerden daha az ücret alıyoruz.
Gel de tüm bunları siyasilerin düzeltmesini bekle..
Burada başın açıksa "perdesiz ev" diyorlar,
hakkını arayınca "sürtük" diyorlar,
çalışmak isteyince "evdeki işler yetmiyor mu, erkekler işsiz kalıyor" diyorlar,
"kadın evi süsüdür" diyor hatta çalışarak fuhuşa zemin hazırladığımız bile söylendi biliyor musunuz?
Ne güzel gülmüşsünüz fotoğraflarda, hep de gülün isterim.
Lakin burada kahkaha atan kadına "iffetsiz" diyorlar biliyor musunuz?
Biz Atatürk sayesinde kul olmaktan kurtulup vatandaş olmuşken bugün hayvan gibi sahiplendirmekten bahsediyorlar.
Sizin yaşadığınız ülkelerde bırak siyasetçiyi sıradan bir vatandaş bile kadınları sahiplendirmekten bahsedebilir mi?
Bahsedemez, biliyorsunuz ve uzaktan ne de güzel seviyorsunuz.
Bizi erkek şiddetinden koruyan sözleşmeleri üç beş oy için silip atıyor, kız-erkek öğrenciler aynı sınıfta ders görmesin diye mücadele ediyorlar düşünebiliyor musunuz?
Yani elleri ya saçımızda, ya örtümüzde, ya eteğimizde...
Gülme, çalışma, konuşma, düşünme, isyan etme, eğlenme, onu giyme, buraya gitme...
Tek dertleri kadın!
Ahlakı kendilerinde, siyasetlerinde değil hep kadında arıyorlar.
Almanya’da, Fransa’da, İngiltere’de yaşayıp oy verirken “Şeriat için” diyen hemcinslerim..
Çok değil 2 sene önce şeriattan ilk kaçan erkekler olmadı mı?
Düşünebiliyor musun binde bir ihtimal bile yokken uçağın motorunda ölümüne uçtu adamlar.
Tercihlerinize elbette saygım var.
Lakin Afganistan’da, İran’da yaşamadan Avrupa’nın göbeğinde “Şeriat” istemek ne kolay değil mi?
Peki istemeyenler ne olacak?
Siz uzaktan seveceksiniz diye biz hayattan uzaklaşıyoruz adım adım..
Farkında değilsiniz!
Kafaya fazla takmamak lazım gerçi , kime oy vermeyecekleri belli sonuçta . Oy verme kriteri " uzun boylu adam , ağzı iyi laf yapıyor , seviyorum ya bir sebebi yok ", sonuna kadar o diyenn bir toplum için bu zamana kadar fazla ümit besledik . Vicdanım onlar adına da çok rahatsız.
Benim hiç umudum kalmadı arkadaşlar.Bir kadın olarak sahiplendirilmek istiyorlar,çocuklarının cinsel istismara meyilli kişiler tarafından taciz edilmesini kabul ediyorlar,kendi vergileriyle ülke de milyonlarca mülteciyi kendilerinden daha iyi şartlarda yaşamasını kabul ediyorlar
Türk ismini , Türk bayrağını sakıncalı bulanlara Türkiye Cumhuriyeti'ni teslim ediyorlar. Terör örgütüyle aynı masaya oturanları savunuyorlar . Sırf aynı fikirde değilim diye bana , arkadaşlarına , kardeşlerine , annelerine ,eşlerine sürtük denmesini kabul ediyorlar .
Bir kadını en iyi anlayanın başka bir kadın olması gerekirdi değil mi? Fakat kendinden olanı ne olursa olsun savunmak , görmezden gelmek daha kolay geliyor . Bu toplumda erkek egomanyasını besleyen ana damar yine kadınlardır. Bu yüzden çözümler hep yarım kalacak.
Ben 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar gününü iyi temennilerle geçiştirmek istemiyorum artık .Yıllar önce hak savaşıyla kazanılmış bir günün, günümüzde de hâla hakkımızı aramak için çağrılar yaptığımız bir sembol olarak kalması çok https://t.co/HA7b4W1R0Rğişen ne var ki ?