ترجمهی این نمایشنامهی فوقالعاده عیش مدام بود برام؛ هم خوانش جذاب نویسندهها از ۱۹۸۴ جورج اورول، هم موضوع کار، هم چالشهایی که داشت ترجمهش، هم کار زیر نظر رضا رضایی، هم مقدمهای که با تحقیق نوشتم بر کتاب، همهش… امیدوارم زودتر منتشر بشه.
#نشر_نی #۱۹۸۴ #جورج_اورول#نمایشنامه
در دست انتشار «۱۹۸۴»
نمایشنامه؛ از مجموعهی جهان نمایش (۲۳)
رابرت آیک و دانکن مکمیلان
اقتباسی از رمان ۱۹۸۴ اثر جورج اورول
ترجمهی سینا شاهبابا
... من میتونم ببینم آینده چه شکلیه. آیندهای بدون حزب. مردم آزادن حرف بزنن و فکر کنن. همهچی تغییر میکنه. باید تغییر کنه.
عادل که خوبه، ولی برای اصلاحطلبهایی که از ترک دیوار هم برای انتخاباتشون کره میگیرن، یه ایده دارم. انتخابات ریاستجمهوری بعدی ایشالا روی «آزادسازی تصویر و صدای #عادل_فردوسیپور» کمپینتون رو بچینین؛ همونطور که قبلاً میرحسین موسوی و شجریان رو وسیله کردید. اینم پوسترتون.
@sara_htm زاویهی دیدت رو متوجه میشم، ولی من اینجوری نمیبینمش. فیلم کم نمیذاره از نشون دادن شکوه ایدهی اسب تروی و نبوغ اودیسه، صرفاً میگه که خود زخمهای روانی جنگ چطور اودیسه رو مقهور خودش میکنه. از نظر من خود غلبه به این زخمها بخشی از اون سفر خود رو بازپیدا کردن و بازگشته.
الان چون #علی_یونسی اعلام کرده طرفدار مجاهدین خلقه یعنی جاش توی زندانه یا باید بایکوت بشه؟! همین نشون میده که شما آزادی (اگر اسمش رو بشه گذاشت) رو برای خودی میخواید. با این دستفرمون یعنی خمینی خوب کرد ۶۷ اون بلا رو سر طرفداران مجاهدین آورد!
@syavarsan تقصیر زیرساخته؟ نه اون ۱۶ نفر؟ اون پسر دادخواه اون بناست یا اون ۱۶ نفر؟
توام یهزمانی توی یه خونهای به پارتنرت خیانت کردی، تقصیر توئه یا خونه؟ بگیم خونه رو بزنن؟
@szamanzadeh@alikeyvan_@LawdanBazargan گفتن اینها هیچکدوم باعث نمیشه که ما درد اصلی یعنی جمهوری اسلامی رو رها کنیم. این نگاه صفر و یکی چیزی هست که به نظر من از زمان پسا«زن، زندگی، آزادی» تا امروز، کنش سیاسی و مبارزه برای آزادی رو فرسنگها به عقب برگردونده.
@szamanzadeh@alikeyvan_@LawdanBazargan در مطرح کردن «۵۰ هزار نیروی ریزشی سپاه پاسداران»، «مشروع جلوه دادن هرگونه عمل نظامی در ایران برخلاف منویات پیشین خودشون»، «گارد جاویدان»، «حملهی سیستماتیک حلقهی مشاوران اصلی به هرگونه مخالف سیاسی»، «عملکرد در طول جنگ» حتماً قابل نقد و کلید شکوفایی آیندهی ایرانه.