برای تمام شما، داشتن هدف موجه در زندگی رو آرزو میکنم. انسانی که هدف داره، کوه رو جا به جا میکنه اما به قول کسی، اگر آرزوها نباشند، همتها فرو میریزند.
تو یه مصاحبهای از سیاوش قمیشی پرسیدن استیو مککروم که تنظیمکنندهی کلی از آهنگات بود چی شد؟ گفت اون هم مردی بود که در غبار روزگار گم شد.
هنوزم بهترین جواب فلانی چی شد، همینه.
دیگه حتی یادم رفته دانشجو بودن چطوریه. قبح غیبت کلاس مجازی هم واسم کلا ریخته حتی واسه حضور و غیاب هم وارد نمیشم. خود خدا هم دیگه منو نمیتونه بشونه پای درس. عاقبت تاریکی در انتظارمه.