ʕ•ᴥ•ʔ

[mars. @yoxrgravity]

ส่วนทางนี้ ถ้าใครจำได้ เมาแล้วทักไปซื้อโกลเด้นในเฟสบุ้ค 555555555555 ตอนนี้ 5 ขวบแล้วนะ

[BambooGi210 ʕ^ᴥ^ʔ @BambooGi210]

ก็ความเร็วเนี่ยแหละที่ต้องการ เพราะโดน business บีบไทม���ไลน์มาอีกทีโดยให้เหตุผลว่ามี เไ แล้วก็ทำไ���้เร็วกว่าเดิม product จะได้ go live เร็วๆ สุดท้าย output ที่ต้องการคืองานเสร็จ biz ไม่ได้สนใจหรอกว่าเขียนโค้ดยังไง กลั่นมาจากสมองตัวเองหรือไม่

[ch. @chyoumayknow]

ลองสำรวจตัวเองดู ถ้าเริ่มมีหลาย ๆ ข้อ ลองมองหาที่ใหม่เถอะ
- รู้สึกหมดไฟ ทั้งที่เมื่อก่อนเคยสนุกกับงาน
- รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า หรือไม่เก่งพอ
- เริ่มไม่แคร์ว่างานที่ทำจะออกมาดีหรือไม่
- เริ่มไม่ได้ภูมิใจในผลงานของตัวเอง
- ไม่ชอบตัวเองใน version ที่ต้องเป็นเมื่ออยู่ที่ทำงาน (เครียด วิตก วี�� หงุดหงิดง่าย แสดง ฯลฯ)
- สุขภาพกายและใจแย่ลง
- ทำงานดีแค่ไหนแต่ไม่มีคำชม
- ได้รับผิดชอบงานมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เงินเดือน/ตำแหน่งไม่ก้าวหน้า
- ต้องคอยแบก/รับผิดชอบความผิดพลาดของคนอื่นอยู่เสมอ
- ทำงาน overtime อยู่เสมอ
- หัวหน้าไม่ show support
- ไม่มี psychological safety ไม่กล้าพูด ไม่กล้าถาม ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น
- มีการเมื���งในที่ทำงาน
- วัฒนธรรมองค์กรทำให้ไม่เป็นตัวเอง
- ทำงานไปวัน ๆ ไม่ได้เรียนรู้หรือเก่งอะไรเพิ่มขึ้น
- ไม่เห็น career path ของตัวเองในบริษัทนี้
- ไม่เห็นอนาคตของบริษัท ไม่เชื่อมั่นในทิศทางขององค์กร
- งานเริ่มกระทบความสัมพันธ์กับคนรอบตัว
- รู้สึกผิดกับการลาป่วยหรือลาพักร้อน
- เริ่มลดมาตรฐานหรือคุณค่าของตัวเองเพื่อให้สามารถอยู่ในองค์กรนี้ได้
- ไม่มีเวลา/ไม่มีพลังเหลือ���ปใช้ชีวิตส่วนตัวหรือทำในสิ่งที่อยากทำ

[猫哥🕊️ @yqgyx123]

แม่เส้นเลือดในสมองตีบ แล้วโทรมาบอกให้ลูกสาวลาออกจากงาน ��ลับเชียงใหม่มาดูแล

ลูกสาวถามกลับแค่ประโยคเดียว

“แม่ ตอนแบ่งบ้าน แม่บอกว่าหนูเป็นคนที่แต่งออกไปแล้ว พอตอนนี้ต้องการคนดูแล หนูกลับมาเป็นลูกสาวแม่อีกแล้วเหรอ���

แม่ร้องไห้อยู่ปลายสาย

แม่ไม่รู้เลยว่า อีกไม่กี่วัน ลูกสาวจะไปเจอจดหมายจากธนาคาร ในลิ้นชักข้างเตียงของแม่

พาริน อายุ 38 เป็นนักบัญชีอยู่กรุงเทพฯ

ณัฐ น้องชาย อายุ 35 เปิดอู่ซ่อมรถอยู่เชียงใหม่

พ่อเสียไปตั้งแต่ลูกๆ ยังเด็ก แม่ขายกับข้าวในตลาด เลี้ยงลูกสองคนมาคนเดียว

พารินเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเงินกู้ กยศ. เสาร์อาทิตย์ไปเป็นพนักงานเสิร์ฟ

ณัฐเรียนไม่จบ ม.ปลาย แม่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเปิดอู่ให้

พารินไม่เคยค้านสักคำ

ทำงานปีแรก เงินเดือน 15,000 เธอส่งให้แม่เดือนละ 3,000

พอเงินเดือนขึ้นเป็น 38,000 เธอส่ง 5,000

แม่ป่วย เธอจ่าย ตู้เย็นเสีย เธอซื้อใหม่ น้องแต่งงาน เธอใส่ซอง 50,000

ปีนั้นเธอเพิ่งซื้อคอนโดเล็กๆ ต้องผ่อนทุกเดือน

หกปีก่อน แม่เรียกเธอกลับเชียงใหม่

บนโต๊ะมีเอกสารโอนบ้านวางอยู่

บ้านสองชั้นที่พ่อกับแม่ซื้อที่ดินปลูกไว้ตั้งแต่หนุ่มสาว รวมที่ดินแล้วมูลค่า 2.8 ล้านบาท

“บ้านนี้ยกให้ณัฐ เขาเป็นลูกผู้ชาย ต้องเลี้ยงครอบครัว ต้องมีหลักประกัน”

พารินถามว่า “เรื่องใหญ่ขนาดนี้ บอกหนูล่วงหน้าสักคำไม่ได้เหรอ”

แม่ขมวดคิ้ว “จะบอกทำไม แกแต่งออกไปแล้ว ยังจะกลับมาแย่งกับน้องอีกเหรอ”

ณัฐที่นั่งอยู่ข้างๆ พูดขึ้นม���

“พี่ไม่ต้องห่วง บ้านให้ผม ต่อไปเรื่องดูแลแม่ ผมรับเองทั้งหมด”

คืนนั้น พารินร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียวนานมาก

ไม่ใช่เพราะบ้าน

แต่เพราะเธอเพิ่งเข้าใจว่า เงินทุกบาทที่ให้มาตลอดหลายปี ในสายตาแม่มันคือ “หน้าที่”

แต่พอพูดถึงสมบัติในบ้าน เธอกลายเป็นคนนอกทันที

วันรุ่งขึ้น เธอกลับกรุงเทพฯ

หกปีหลังจากนั้น เงิน 5,000 ไม่เคยขาดสักเดือน

ปีที่แ��้ว แม่เส้นเลือดในสมองตีบ

พารินบินกลับเชียงใหม่ทันที ลางานสิบวันเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล

ณัฐกลางวันเปิดอู่ กลางคืนแวะมาบ้างเป็นครั้งคราว

ตอนออกจากโรงพยาบาล หมอบอกว่าต้องทำกายภาพบำบัดอีกนาน และต้องมีคนดูแลตลอด

พารินเสนอให้จ้างผู้ดูแล เดือนละ 15,000

ประโยคแรกที่ณัฐพูดคือ “แพงขนาดนั้น? ผมจะเอาเงินที่ไหน”

พารินบอกว่า “พี่ออกให้ก่อน”

สองเดือน ค่าผู้ดูแลกับค่า��ายภาพ เธอจ่ายไปเกือบ 40,000

พอเดือนที่สาม ณัฐโทรมา

“ไม่จ้างแล้วนะผู้ดูแล แพงเกิน พี่กลับมาดูแลเองไม่ดีกว่าเหรอ ยังไงพี่เขยก็มีรายได้อยู่แล้ว”

แม่รับสายต่อ

“แกเงินเดือนแค่ไม่กี่หมื่น ขาดเงินเดือนแกไปคนเดียว บ้านก็ไม่อดตายหรอก แกเป็นลูกสาว ดูแลแม่มันเป็นหน้าที่ไม่ใช่เหรอ”

พารินถาม “ตอนยกบ้านให้ณัฐ เขาบอกว่าจะดูแลแม่เองทั้งหมดไม่ใช่เหรอ”

แม่ตอบ “นั่นมั��เมื่อก่อน ตอนนี้น้องเขาก็ลำบาก”

“แล้วหนูล่ะ หนูไม่ลำบากเหรอ”

แม่ไม่ตอบ

แล้วพารินก็ถามประโยคนั้นออกไป

ปลายสายเง��ยบไปนาน แล้วแม่ก็ร้องไห้

“แม่เลี้ยงแกมาจนโต ขอให้กลับมาดูแลแค่ไม่กี่เดือน แกมานั่งคิดบัญชีกับแม่เหรอ”

ไม่กี่วันต่อมา ณัฐโพสต์ในไลน์กลุ่มครอบครัว

“พี่ผมอยู่กรุงเทพฯ สบายดี แม่ป่วยขนาดนี้ ยังไม่ยอมกลับมาดูแล”

แนบรูปแม่นั่งรถเข็นอยู่คนเดียว

ป้าทักแชตส่วนตัวมา “เงินหาใหม่ได้ แต่แม่มีคนเดียวนะ”

น้าบอกว่า “น้องเขาต้องเลี้ยงทั้งครอบครัว เป็นพี่ก็ช่วยแ���กหน่อย”

พารินไม่ตอบใคร

สุดสัปดาห์นั้น เธอกลับเชียงใหม่ไปช่วยแม่จัดเอกสารสิทธิ์การรักษา

แล้วในลิ้นชักข้างเตียงของแม่ เธอก็เจอจดหมายฉบับนั้น

ใบแจ้งชำระหนี้สินเชื่อจำนองจากธนาคาร

ผู้กู้: ณัฐ

ทรัพย์ที่จำนอง: บ้านหลังนั้น

วันที่กู้: แปดเดือนหลังโอนบ้าน

ในลิ้นชักยังมีสมุดบัญชีของแม่

หกปีที่ผ่านมา ทุกเดือนที่เงิน 5,000 ของเธอเข้า วันรุ่งขึ้นจะมีเงิน 3,000 โอ��ออกไปบัญชีของณัฐ

หมายเหตุเขียนว่า: ค่าเทอมหลาน

พารินนั่งอยู่ข้างเตียง มือสั่นไม่หยุด

“หลักประกัน” ที่แม่ยกให้ลูกชาย ถูกจำนองให้ธนาคารไปนานแล้ว

เงินที่เธออดออมส่งมาทุกเดือน เอาไปเลี้ยงลูกของน้อง

และแม่ รู้ทุกอย่าง

คืนนั้น พารินส่งข้อความเข้าไลน์กลุ่มครอบครัว

ไม่ด่าใคร ไม่อธิบายอะไรสักคำ

มีแต่รูป

สลิปโอนเงินหกปี 72 ใบ ส่งทีละใบ

ใบเสร็จค่าผู้ดูแล

ใบเสร็จโรงพยาบาล

สองรูปสุดท้าย

วันที่โอนบ้าน

กับใบแจ้งหนี้จำนองจากธนาคาร

กลุ่มเงียบไปทั้งคืน

ป้���ที่บอกว่า “แม่มีคนเดียว” ไม่โผล่มาพูดอีกเลย

วันรุ่งขึ้น ณัฐบุกมาหาเธอ

“พี่หมายความว่าไง พูดไปพูดมา ก็ยังติดใจเรื่องบ้านอยู่ใช่ไหม”

พารินมองหน้าเขา

“ติดใจ? บ้านหลังนั้นตอนนี้เป็นของแกเหรอ”

“มันเป็นของธนาคาร”

หน้าณัฐซีดลงทันที

พารินวางกระดาษแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ

“จ้างผู้ดูแลต่อ ทุกเดือนพี่ออกครึ่งหนึ่ง โอนตรงให้ผู้ดูแล ไม่ผ่านมือใครทั้งนั้น”

“แกอยู���ใกล้ กลางคืนกับเรื่องฉุกเฉินแกรับผิดชอบ”

“เรื่องให้พี่ลาออก ไม่ต้องพูดถึงอีก”

น้องสะใภ้ทำท่าจะพูด พารินหันไปมอง

“ชีวิตครอบครัวพวกเธอหยุดไม่ได้ แล้วชีวิตฉันหยุดได้ตามใจงั้นเหรอ”

ไม่มีใครพูดอะไรอีก

สามเดือนต่อมา แม่เริ่มถือไม้เท้าเดินได้ช้าๆ

พารินพาแม่ไปทำกายภาพเสร็จ สองแม่ลูกนั่งรอรถอยู่หน้าโรงพยาบาล

จู่ๆ แม่ก็จับมือเธอไว้

พารินคิดว่า ในที่สุดแม่คงจะพูดอะไรสักอย่าง

แม่พูดว่า

“หนี้บ้านของน้อง ช่วงนี้เขาผ่อนไม่ค่อยไหว…แกช่วยเขาหน่อยได้ไหม”

พารินนิ่งไปหล��ยวินาที

แล้วก็ดึงมือกลับ

รถมาถึง เธอพยุงแม่ขึ้นรถ ปิดประตูให้เรียบร้อย แล้วกลับกรุงเทพฯ คนเดียว

ตั้งแต่เดือนถัดมา เงิน 5,000 เธอไม่โอนให้แม่อีก

ค่าผู้ดูแลยังจ่ายครบทุกบาท โอนตรงให้ผู้ดูแล

แม่โทรมาด่าว่าเธอใจดำ

ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำยังไง?

ดัดแปลงจากประสบการณ์จริงของเพื่อน

[มนผ @pklipich]

โอ้ย โมโหคน สั่งเชสเตอร์ไว้ละไปอาบน้ำ เห็นว่าไรเดอร์ส่งรูปปิดงานไว้แล้วเลยลงมาเอา พอลงมาหาไม่เจอเลยโทรตามที่ไรเดอร์ว่าส่งผิดฝั่งมั้ยหรือยังไง สรุปหาๆอยู่งั้น อารมณ์ก็เริ่มไม่ดีหิวข้าว สรุป มีคนมาหยิบไปเพราะเค้านึกว���าของตัวเอง แฟนเค้าสั่งข้าวมาพอดี ห้ะ คือ นึกเอาก็ได้เลยหรอ แฟนตัวเองสั่งอะไรมาเมนูไหน ชื่อที่แปะก็ดูเลยรึไงว่ามช่ของตัวเองมั้ย มันเต็มไหมเนี่ย กุเกือบไล่กัดคนเนาะ

[lumai @looookmai]

คลิปนี้เริ่ดมากกก แทบจะจับมือเขียนแล้วจริงๆ ใครมือใหม่หรือยังเขียนตาไม่เก่ง แนะนำให้ดูเลย น้อยแต่มากนะ แล้วทำให้ตาดูกลมโตมีมิติขึ้นด้วยค่ะ แค่เพิ่มจุดเดียวภาพรวมทั้งลุคก็เปล���่ยนเลย

นี่แนะนำ eyeliner แบรนด์ไทยหลักร้อย เค้ามี 2 หัวนะ คือด้านอายไลเนอร์กับแปรง ละเนื้อนุ่มลื่นติดทน เขียนง่ายสุดๆ จะเขียนแบบเส้นคม หรือเกลี่ยให้ฟุ้งก็ได้

[คุนข้าวไม่ได้จบประมง @KaKhaoWriting]

มีใครเคยใช้ตู้หนอนหนังสือของ psofficefurnuture บ้างไหม อยากรู้ความคงทนของส่วนฐาน ตอนใช้งานไปสัก 5 ปี+ ฮะ

[ลุงน. มนุษย์เงินเดือนวัย๓๘ @Norasath]

เห็นโพสเรื่องต่อรองเงินเดือนแว๊บๆ เลยเอามาเขียนเล่าต่อ เรื่องต่อรองเงินเดือนซักหน่อย

ส่วนตัวผมจะแนะนำให้รับ Offer ก็ต่อเมื่อ ได้
"Total Package ขั้นต่ำ 15% ขึ้นไป"

ไม่ใช่เงินเดือนนะครับ Total Package ได้แก่ เงินเดือน/Commission/Incentive/โบนัส ทั้ง Fixed และ Variable /สวัสดิการอื่นๆ เช่น ค่าโทรศัพท์ ค่าเดินทาง ค่าน้ำมัน แนะนำแจกแจงลง Excel แล้วคำนวณดูครับ

เอาพวกนี้มา x12 คำนวณว่าใน 1 ปี รวมแล้ว เราได้เท่าไหร่ เทียบกับบริษัทเดิม ควรจะได้เกิน 15% ขึ้นไป นั้นคือ "ค่าความเสี่ยงของการปรับตัว" ไปทำงานในบริษัทใหม่

เพราะค่าความเสี่ยงนี้ ต้องให้คุ้มค่า กับการปรับตัว ไม่ว่าจะ หัวหน้า งาน สังคม บริษัท ฯลฯ ซึ่งแต่ละคนอาจจะไม่ใช่ตัวเลข 15% นี้ ก็แล้วแต่ว่าจะตั้งเท่าไหร่ ส่วนตัวผมขอ 20% ยืนพื้นแล้วค่อยต่อรอง

เวลาเรียกตัวเลขตั้งแต่ก่อนสัมภาษณ์ ผมจะส่ง Package ปัจจุบันให้ดู แล้วบอกว่า ขอ Total Package +20% ให้ทั้ง รีครูทหรือ HR ถ้ารับได้ก็ค่อยเรียก���ัมภาษณ์ แต่ก็จะบอกว่า ต่อรองได้นะ ในใจเราก็มีเบสอยู่

อย่าต่อแค่เงินเดือน ต้องแจกแจงด้วย ว่ามีสวัสดิการอะไรบ้าง เด็กจบใหม่ หรือคนไม่รู้ อาจจะดีใจ เงินเดือน +40% แต่ benefit อื่นๆ หายไป สุดท้าย Total Package อาจจะแค่ +10% ก็ได้ลองดูตัวอย่างครับ เช็คดีๆ ครับ

[Chéd @worachet]

Wo******* บอกว่าอยากสัมฯ แต่เคยโดน ghost เลยปฎิเสธไป
Ra****n เรียกสัม แต่เกลียดโปรดักส์แม่ง ปฎิเสธไป
Me****i รอบสองเอา junior มาสัมภาษณ์ งงๆ มึนๆ ไม่ผ่าน
Ni****c เข้ารอบสาม คอมเพลนการ treat candidate ไม่ผ่าน
Pru******l บอกว่าติดเล่นไป ไม่ผ่าน วดฟ?

เชื่อมะบาง บ. แม่งอาจจะไม่ได้รับจริงซะด้วยซ้ำ ทุกวันนี้ก็ยังเห็นโพสต์เปิดรับอยู่ทั้งที่ผ่านมาตั้งหลายเดือน 😅

ดีตรงที่ส่วนตัวก็เรื่อยๆเปื่อยๆ ไม่รีบ ต้มเบียร์ไป

[Puffin_ ⁶ᶜᴼᴰᴱ @Puffin_me]

เป็นพื้นที่เขตทหารนะคะ ต่างชาติเลยเข้าไม่ได้ (ต่างชาติมีแฟนเป็นคนไทยก็เข้าบ่ได้นะคะ)

แถวหาดมีที่พักชื่อ บ้านรับรองหาดน้ำใส เป็นที่พักที่เต็มตลอด จองยากมาก แต่หาดสวยจริงค่ะ

ลิงค์จองที่พัก 😊
https://t.co/R45lMOZsYa

[ดูดวงกับพี่เหนือ @northxtarot]

#แจกวอล 📱🌊
คอลเลกชั่น แสงแห่งความหวัง 🌟💫
เสริมความสุข สมหวังดั่งใจ

เพราะทุกความฝันและความปรารถนา
รอวันที่แสงแห่งโอกาสส่องถึง

• รีโพสต์นี้เป็นค่าครู
• อ่านรายละเอี���ดทั้งหมดให้ครบก่อนนำไปใช้

#ดูดวงกับพี่เหนือ

[SundayBoy @SundayBoyInvest]

เราทำคอนเท้นการเงิน แต่ไม่กล้าให้คำแนะนำกอดงานกับใครเลย รู้ว่าเศรษฐกิจไม่ดี แต่ล่าสุดใกล้ตัวมาก แฟนเราเป็น panic attack จากหัวหน้าเฮงซวย ใจเต้นแรง ขาสั่น ขับรถไม่ได้ ดีว่ารถติด รถค่อย ๆ ไหลช้า ๆ เลยประคองรถไปได้ ตอนนี้ลาออกมารัก���าตัวเรียบร้อยแบบไม่มีงานรองรับ บางทีงานก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตอะ มีเงินแต่ไม่ได้อยู่ใช้เงินสุดท้ายเราทำ��านไปเพื่ออะไร

[นายอาร์ม 🙋 @castby9arm]

เลวมาก

[MiddleFinger 💎 @Psolemn]

ใช้เวลาวันอาทิตย์ อ่านบทความของคนพัฒนา frontier AI กันครับ Sam เห็นด้วย Elon เห็นด้วย และเราจะเห็น insight ของคนที่พัฒนาจริงๆ ทั้งในเรื่องความปลอดภัย การแข่งขันระหว่างเมกาจีน และต่อให้เราไม่ลงทุน ก็ยังอัพเดตตัวเองได้

ใครที่ยังไม่ตาม accounts หัวแถวเหล่านี้ เพชรแนะนำกดตามทันที

[Jacob Coxon @hilbertspaess]

I resigned from Anthropic today. I spent the last three years doing pretraining research at both OpenAI and Anthropic. Neither company is acting responsibly. They are racing straight to self-improving superintelligence and gambling with our lives. More thoughts below.

[Fllowlly @fllowlly]

คนที่ล��ออกจากงานประจำมาทำธุรกิจตัวเอง/ฟรีแลนซ์ มักจะเจอช่วงที่คล้ายกันอยู่ 2-3 อย่างคือ ช่วงแรก ๆ ความรู้สึกที่มาแรงสุดคือ "freedom shock" คือความอิสระที่เคยฝันไว้ พอได้มาจริง ๆ กลับรู้สึกไม่มั่นคงกว่าที่คิด เพราะไม่มีกรอบเวลา ไม่มีคนบอกว่าต้องทำอะไรต่อ ต้องสร้างวินัยเองทั้งหมด

อีกอย่างที่คนมักไม่พูดถึงคือรายได้ไม่สม่ำเสมอ มันกระทบใจมากกว่าที่คาดไว้ ถึงจะเตรียมเงินสำร���งมาดีแค่ไหน เดือนที่รายได้น้อยกว่าปกติก็ยังสั่นคลอนความมั่นใจอยู่ดี

สิ่งที่คนที่ผ่านช่วงนั้นมาได้มักพูดตรงกันคือ จุดเปลี่ยนไม่ใช่ตอนที่ธุรกิจเริ่มทำเงิน แต่เป็นตอนที่เลิกเทียบตัวเองกับชีวิตที่เคยมีตอนเป็นพนักงาน แล้วเริ่มวัดความสำเร็จด้วยมาตรฐานใหม่ของตัวเอง

แต่สิ่งที่อยากจะบอกที่สุดคือ อีก 5 ปีข้างหน้า คุณจะภูมิใจที่ได้ลอง มากกว่าเสียใจที่ไม่ได้ทำ

[nox @brandnewnox]

Dev เป็นอาชีพที่น่าสงสารมาก ๆ อีกอาชีพนึงจากการมาถึงของ AI (แน่นอนกุเอง)

เพราะทุกคนไม่ให้ค่าการเขียนโค้ดกันแล้ว นึกถึงเมื่อก่อนที่ต้องเปิด stackoverflow หาคำตอบ ตอนนี้ AI แม่งทำให้ภายใน 2 วิ โดยที่กูก���ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันทำอะไรลงไป

ยุคนี้กำแพงมันต่ำลงมาก ใครๆ ก็สร้างเว็บ สร้างแอป หรือทำเกมได้ ขอแค่คุณมี 'ไอเดีย' แค่นั้นเลยจริงๆ

และถ้ามีคนแย้งว่า 'ยังไงก็ต้องมี Dev ไว้คอย Scale ระบบ, Config Cloud หรือทำ Deploy อยู่ดี' ...เอาจริงๆ นะ คุณคิดว่าเรื่องพวกนี้ คนทั่วไปจะพิมพ์��าม AI ไม่ได้หรอว่ามันต้องทำยังไง?

[TinyBirb🐦 @TinybirbCookies]

วุ้นกรอบ ✨

เหมือนโรงงานอัญมณีเลย 🤭

อบได้ 1 คืน ตอนนี้จะหนึบๆ เหมือนเยลลี่ สีใสแวววาว แต่ยังไม่ขึ้นเกล็ดน้ำตาล

เอามารับแดดยามเช้า ถ่ายรูปกันหน่อย ก่อนเอาเข้าตู้อบต่อ

[OpenAI @OpenAI]

This is GPT-6 Astra.

Anything you can do on a computer, Astra can do for you. Fast.

[millllllionaire 🦭อยากเป็นแมวน้ำ @MIU_MILL]

ล่าสุดไปกินเบเกิลร้านดังมากร้านนึง

me : จะถามว่าอันนี้ใส่ได้ 2 รสใช่มั้ยคะ
พนง. : ทำหน้า งงๆ
me: พูดไทยได้มั้ยคะ
พนง. : sorry ka, พูดไทยไม่ได้ค่ะ...
me: (ทำหน้าแบบเห้อ อีกแล้วหรอ)หันมองรอบร้าน มี พนง. 4-5 คน แปลว่า ไม่มีคนที่พูดไทยได้ซักคนเลย
เลยต้องยอม เปลี่ย���ภาษาสั่งเป็นภาษาอังกฤษ.. แต่คือมันนอยอ่ะ

จ้างต่างชาติไม่มีปัญหาเลย แต่ร้านก็ใหญ่ไม่ได้ขายของราคาถูก หาคนพูดภาษาไทยมาติดร้านไว้ซักคนมันไม่ได้เลยหรอ รู้สึกแย่อ่ะ ต้องมานั่งสั่งอาหารเป็นภาษาอังกฤษในเอกมัย ไม่ใช่เรื่องเลย