Kaybederken kimseyi suçlamadan hatayı önce kendinde aramak olgunluk alametidir.
İnsanın kendi eksiklik ve kusuru ile yüzleşmesi cesarettir.
Yenildiğinde içindeki şiddeti dizginleyemeyen, insan olma haysiyetinden yeterince nasiplenmemiştir.
Telaşın bulaştığı sevgi, dikkat, derinlik, sevinç sessizce yok olur. İyi olan her şey emek, bekleyiş ve sabır ister. 'Çok zamanımız olsaydı keşke' diye dertleniyoruz, sen orada olmadıktan sonra, zamanın ne önemi var?
Sahip olduğun zamanın içinde mevcut olmaya bak.