The Iranian attacks on Kuwait’s desalination plants had a deterrent effect on other Gulf countries, which are currently exerting intense pressure on Trump not to escalate the war against Iranian infrastructure.
There is no final position on the matter yet, but the trend continues to point toward escalation.
Iranian attacks were very precise even from more than 1,000 km away.
The mapping provided by @soaratlas gives us a clear idea of both the precision of Iranian strikes and the sheer size of American bases in the Middle East.
These are vast areas that would require hundreds of missiles and sustained attacks over weeks to be completely destroyed.
JUST IN: 🇮🇷🇺🇸 U.S. Air Force Tankers are now withdrawing from the Gulf countries
Multiple tankers are now moving from Al Udeid Air Base, Qatar, to Israel's Ovda Air Base.
Não foi a Espanha. Quem derrotou os argentinos foi o Egito, quando através do seu futebol de alto nível, expôs ao mundo a roubalheira da FIFA a ponto de a crise gerada após esse jogo obrigar eles a abortar os planos e contentá-la com o 2ª lugar.
Iranian Attacks on Bases in Jordan Break the American Logistical Backbone
Hours ago, the U.S. Embassy in Jordan warned that Aqaba International Airport and the Aqaba seaport had been evacuated due to a specific and credible security threat, urging U.S. citizens to stay away.
This is likely because U.S. forces had turned the airport and seaport into military support hubs, making them legitimate targets for Iran.
Following the U.S. Embassy’s alert, Jordanian authorities quickly denied the evacuation, attempting to prevent panic in a country that receives approximately $1.5 billion annually in economic and military aid from the United States.
All of this reflects the recent Iranian attacks on bases in Jordan, where the U.S. operates around 4 to 5 military bases with approximately 3,000 to 4,000 troops.
In these attacks, Iranian missiles and drones killed 2 U.S. service members, left 1 missing, and wounded others. They also caused significant destruction of assets, including damage to aircraft and Black Hawk helicopters.
It is from Jordanian bases such as Muwaffaq Salti and Al-Azraq Air Base that a significant portion of F-15 and F-16 fighter jets and attack drones take off. These aircraft cross Syrian and Iraqi airspace to strike targets in those countries and in Iran. These bases also serve as the main logistical hub, housing tanker aircraft and stocks of interceptors.
Why Jordan and not Israel?
Full article:
https://t.co/WADfSM8WHc
Iran Targets King Hussein Airport, a Key U.S. Logistics Hub in Aqaba
Unlike what was reported by Jordanian agencies, Iranian missiles struck areas of King Hussein International Airport in Aqaba. Earlier, the U.S. had requested the evacuation of the airport, which has also been serving as a military hub, similar to what has been happening with Ben Gurion.
This shows that Iran has not ceased its attacks and, today, has continued waves of missile and drone missions against American bases in the region.
As I said in a previous post, the U.S. is reorganizing its logistics at airports in Israel.
Het wegenvignet van ongeveer 100 euro is ondanks alle ophef erover gisteren toch definitief goedgekeurd door minister @BenWeyts en de Vlaamse regering. Het toppunt van een onbetrouwbare regering. Intussen blijven de absurde subsidies doorstromen. Dit zullen mensen niet vergeten.
België verliest elk jaar 8 à 10 miljard euro via legale maar immorele fiscale constructies. Interne leningen, Luxemburgse holdings, “rulings” via Nederland — allemaal legaal, maar onrechtvaardig.
Wie ontwijkt, mag niet langer genieten van dezelfde privileges als wie bijdraagt.
Bedrijven die via belastingparadijzen opereren, krijgen geen toegang meer tot subsidies of overheidsopdrachten.
Managers en aandeelhouders die agressieve constructies gebruiken, verliezen hun recht op fiscale aftrek.
En publieke aanbestedingen zouden enkel openstaan voor bedrijven met een “fair tax label” — minstens 80 % van hun winst aangegeven in België.
Volgens de Europese Commissie kan dit ongeveer 6 miljard euro per jaar opleveren. Geld dat thuishoort bij wie het verdient: in zorg, mobiliteit en betaalbaar wonen.
5. Belast grote vermogens progressief — zonder de gewone mensen te raken
België is één van de laatste landen zonder echte vermogensbelasting.
De rijkste 10 % bezit 60 % van alle rijkdom, de onderste helft amper 5 % (Nationale Bank, DINA-data).
Een belasting van 1 % op vermogens boven 2 miljoen euro levert 5 tot 7 miljard euro per jaar op. Een progressieve structuur — 1 % boven 2 miljoen, 2 % boven 10 miljoen, 3 % boven 50 miljoen — kan dat verhogen tot 9 miljard euro.
De middenklasse blijft volledig beschermd: de eigen woning, het spaargeld en de pensioenrechten blijven buiten schot.
Met die opbrengst kunnen we onze sociale zekerheid versterken, gezondheidszorg gratis houden en het onderwijs opnieuw de trots van het land maken.
Beste politici,
u vraagt telkens offers van ons. Maar offers zonder rechtvaardigheid verliezen hun legitimiteit.
Wij willen niet langer toekijken hoe miljarden verdwijnen in inefficiëntie, prestige, fiscale achterpoortjes en subsidies voor wie ze niet nodig heeft.
Onze boodschap is eenvoudig:
bespaar op macht, niet op mensen.
Met deze vijf maatregelen kan België ongeveer 20 miljard euro per jaar vrijmaken — niet om te besparen op burgers, maar om te investeren in hen.
Sociale rechtvaardigheid is geen kost, het is de ruggengraat van beschaving.
Met beleefde groet,
De burgers van Belgie
MASSAAL DELEN AUB
Kopiëren en plakken 😉
Van J. Masselis op Fb
Open brief aan de Belgische politiek
Wij, burgers, willen graag ook enkele besparingen op tafel leggen.
Beste verkozenen, ministers, parlementsleden en beleidsmakers,
De voorbije weken werd ons opnieuw verteld dat de welvaartsstaat “op instorten staat”. Dat er “geen geld meer is”. Dat “de rek eruit is”.
Maar terwijl wij telkens opnieuw de riem moeten aanhalen, zien we elke dag waar het geld wél naartoe gaat — en hoe dat beter kan.
Daarom willen wij, als burgers die bijdragen, werken, zorgen en geloven in solidariteit, zelf ook enkele besparingen voorstellen. Geen afbraak van mensen, maar van privileges. Geen blind snijden in sociale zekerheid, maar doelgericht snoeien in verspilling en onrecht.
1. Minder instellingen, minder postjes, meer efficiëntie
België telt 9 parlementen, 6 regeringen en meer dan 65 ministers en staatssecretarissen. Dat is uniek in de wereld voor een land met amper 11,6 miljoen inwoners. De bestuurlijke complexiteit kost jaarlijks naar schatting meer dan 700 miljoen euro aan dubbele structuren, administratie en kabinetten (bron: Rekenhof en CRISP-studies).
Een hervorming naar één federaal parlement en slankere deelregeringen zou de overheid niet alleen democratischer, maar ook goedkoper maken. Vlaanderen en Wallonië hebben elk een parlement met respectievelijk 124 en 75 leden. Een reductie van 20 %, zoals Italië in 2020 doorvoerde, zou alleen daar al zo’n 30 miljoen euro per jaar uitsparen.
Daarnaast hebben Belgische ministers gemiddeld 40 kabinetsmedewerkers. In Nederland zijn dat er 10. Door het aantal medewerkers te halveren, kan jaarlijks 200 à 250 miljoen euro worden bespaard. Voeg daarbij de honderden intercommunales, agentschappen en overlegstructuren die elkaar overlappen: fusies en rationalisatie kunnen nog eens 300 miljoen euro vrijmaken.
Een democratie verliest geen kwaliteit door slankheid — wel door ondoorzichtigheid. Minder instellingen betekent minder verspilling, meer verantwoordelijkheid en meer vertrouwen van burgers in hun bestuur.
2. Stop verspilling van belastinggeld aan prestigeprojecten en inefficiënte aanbestedingen
België verliest jaarlijks miljarden aan slecht beheerde projecten die niet ten goede komen aan de gemeenschap. Volgens het Rekenhof werd in 2023 bijna 15 % van de overheidsinvesteringen ondermaats beheerd, goed voor ruim 2,5 miljard euro verspild belastinggeld.
Voorbeelden genoeg:
De Brusselse tunnels: meer dan 100 miljoen euro overschrijding.
Het Oosterweelproject: intussen 9 miljard euro, waarvan zeker 1 miljard aan vertraging en procedures te wijten is.
Federale ICT-projecten: volgens Audit Vlaanderen loopt 1 op 3 digitale aanbestedingen vast of wordt voortijdig stopgezet.
Een federaal agentschap voor investeringscontrole, met verplichte transparantie en burgerparticipatie bij grote uitgaven, kan die verspilling halveren. Dat levert 1 à 1,5 miljard euro per jaar op — zonder één burger te raken.
3. Stop oversubsidiëring van bedrijven die het niet nodig hebben
België pompt jaarlijks meer dan 14 miljard euro in fiscale kortingen en subsidies aan bedrijven, volgens de Federale Beleidsnota Financiën (2024). Een groot deel daarvan belandt bij ondernemingen die recordwinsten boeken.
De notionele interestaftrek kostte in 2023 nog steeds 1,2 miljard euro. Loonsubsidies en RSZ-kortingen vloeien naar sectoren die winst uitkeren aan aandeelhouders, niet naar duurzame tewerkstelling.
Subsidies moeten terug een doel hebben: werkgelegenheid, duurzaamheid en eerlijke fiscaliteit. Enkel bedrijven die lokaal investeren en eerlijk belastingen betalen, mogen nog steun krijgen.
Een heroriëntatie kan 3 tot 5 miljard euro per jaar vrijmaken — zonder kmo’s of starters te treffen.
Zo wordt belastinggeld weer publiek eigendom, in plaats van privédividend.
4. Koppel burgerrechten aan legale belastingontduiking
Those who read my reports already knew this and other things for several weeks. I even pointed out numbers about this and made an estimate of models and guidance systems.
Pakistan Negotiates Security, But Ends Up Delivering Mediation
No other country in the region plays a more central role in the dialogue between both sides than Pakistan. And, of course, the country has reaped both gains and losses in this process.
One of the losses was its relationship with the Emirates, which began to antagonize Islamabad after being bombed by Iran. On that occasion, Abu Dhabi put a knife to the Pakistanis’ throats and demanded the immediate repayment of $3.5 billion in old loans and deposits.
Pakistan not only paid, but shortly afterward received Saudi support and renewed its defense pact with Riyadh.
But is it possible to establish or strengthen defense pacts during a war in which your allies host military bases of nations directly involved in the conflict? Obviously not. Even so, Pakistan, a regional nuclear power, has been advancing in this field and is already negotiating with Kuwait the sale of a new defense pact.
This opportune scenario for Islamabad reveals the deep lack of confidence among GCC countries in the United States as a guarantor of their security. By opening the door to Pakistan, they are also drawing closer to China, Islamabad’s main strategic partner.
The Gulf countries know that Pakistan will not get directly involved in a war like this, precisely because the defense clauses are deliberately ambiguous. When attacks on Iran are launched from their territories with local consent and Iran retaliates, are these countries victims or aggressors? No pact can cover this gray area.
Full article:
https://t.co/0Yzwny5rUk
Het verkwisten van ons zuur belastingsgeld mag/moet stoppen. Het is zoals @GeertNoels al lang zegt. Onze overheden zijn veel te gul met verspillingen. Dat moet anders. Geen nieuwe taksen meer maar besparingen. @valerievanpeel@MelissaDepr@vincent_v_p@AnneliesVl
Le rôle de l'OTAN et de la CIA en Ukraine (2014-2022)
Selon un article du New York Times, le changement de gouvernement en Ukraine en février 2014 a marqué un basculement stratégique : l'Ukraine est passée d'un partenariat de sécurité avec la Russie à une alliance secrète avec l'Occident. Dès le lendemain des événements, les nouveaux chefs du renseignement ukrainien ont sollicité la CIA et le MI6.
Le développement des opérations de la CIA
Entre 2014 et 2022, la collaboration s'est intensifiée à travers plusieurs actions clés :
• Bases d'espionnage : Construction de 12 bases opérationnelles secrètes le long de la frontière russe pour collecter des renseignements et piloter des réseaux d'agents en Russie.
• Forces spéciales : Formation de l'Unité 2245 (un commando d'élite ukrainien) dédiée à la capture de technologies et de systèmes de communication russes pour analyse.
Cette présence militaire et technologique occidentale aux frontières de la Russie est présentée comme un facteur clé ayant motivé la décision de Vladimir Poutine d'envahir l'Ukraine fin 2021, face à ce qu'il percevait comme une menace directe.
Conclusion de l'auteur :
Contrairement au récit officiel d'une « invasion non provoquée », le conflit aurait été stimulé par l'OTAN. Reconnaître cette implication et les préoccupations de sécurité de la Russie permettrait d'envisager un compromis diplomatique, tandis que nier ce rôle enferme la région dans une guerre d'usure prolongée. https://t.co/mKZrd77hli