O yanan hayvanların çığlıklarından sonra eskisi gibi olmam mümkün değil. Kalbime öyle ağır geldi ki bu yük,bir yanım yaşamak zorundasın senin elinden gelen bir şey yok derken,diğer yanım bununla baş edemiyor. Geleceğimiz,hayatımız yanıyor.
Çiçeklerin de canı var koparmayın denilerek yetiştirilen insanlarız, ne orman yakanla ne suça sürüklenmişle değil affedip barış yapmak empati bile kurmayacağız.
Koskoca bir mutsuzlar ordusuyuz. Çok üzülüyorum ülkeme. Ne yargısı kaldı ne eğitim sistemi. Ne de elle tutulur bir şeyi. Daha önce her şey çok mu mükemmeldi? hayır değildi. Ama umutluyduk, çabalıyorduk, mücadele ediyorduk. Şimdi sadece yaşıyoruz o da hasbelkader. Yaşayan ölüler.