soykut özer

[Bahadır @capoamorte1]

Yunanistan'dayım. Şurdan toprak alıp vatana dönsem Abdülhamid'ten fazla toprak kazanmış oluyorum

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[soykut özer @soykutozer]

@SehrinPanolari Truva oteli muthis bir muze aslinda, otelin merdivenlerinin ahsap trabzanlari bile truva ati seklindedir. Dahasi otel renove edilmeden önce otelin bar kisminda ahsaptan truva figurleri ve askerleri vardi muhtesemdiler.

[Şehrin Panoları @SehrinPanolari]

Çanakkale’de, tam 55 yıl önce Truva Savaşı’nı betimleyen bir seramik pano! ⛵️

🎬 Christopher Nolan’ın The Odyssey filmiyle Truva yeniden dünyanın gündeminde. Ancak Çanakkale’de, bu destan tam 55 yıl önce, 1970 tarihli bir seramik panoda hayat bulmuştu.

Çanakkale Truva Oteli’nin restoranında yer alan ve Gorbon Işıl imzasını taşıyan bu pano, Truva Savaşı’nı iki farklı cepheden anlatıyor. Türkiye’nin ilk seramik fabrikalarından biri olan Gorbon Işıl’da üretilen eser, bir yüzünde savaş öncesinin sakin denizi ve dingin gemiler; diğer yüzünde ise savaşın başlamasıyla hareketlenen, dalgalanan deniz ve savaş filosu betimleniyor. Aynı hikâye, mekân içinde iki farklı duvarda devam ediyor. @gorbonceramics

🐬 Eserin üretim süreci de en az kendisi kadar etkileyici. Gorbon Seramik Fabrikası’nın kurucusu Rebii Gorbon ile Erdoğan Ersen, bu pano için otelin içinde geçici bir seramik fırını kurarak eserleri yerinde üretmişti.

Bugün milyonlarca kişi Truva’yı beyaz perdede yeniden keşfetmeye hazırlanırken, Çanakkale’de yarım asrı aşkın süredir sessizce bu destanı anlatan bu seramik pano varlığını sürdürüyor.

*Panonun hikayesini bizimle paylaşan sevgili Orhan Gorbon’a çok teşekkür ederiz

[Ebru Çelik @Ebrupcelik]

CHP'nin rozet töreninde salonda bulunanların en az 200'ü sahte figüran CHP'li ile dolduruldu.

Kılıçdaroğlu'nun rozet töreni için 950 TL’ye cast ajanslarından tutulan figüranlar arasında Mısırlı, Özbekistanlı göçmenler, atanmayan öğretmenler, öğrenciler vardı.

Arka bahçelerde slogan provası yaptırıldı. 50 kişiye CHP Gençlik Kolları yeleği giydirildi.

Not: Haberi yalanlayan herkese alandan fotoğrafımı bırakmak istiyorum. Destekleyen herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum.

[bahadır özgür @bahadir_ozgr]

Birgün Gazetesi'nden Ebru Çelik bir 'siyasal sahtekarlığı'yerle bir etti.

Bunu da hiç öyle bağırıp çağırmadan, aşırı yorumlara, fazla söze gerek duymadan, bizzat olay yerine gidip izleyerek, fotoğraflarla, sadece olan biteni aktararak yaptı.

Tertemiz gazetecilik! Tebrikler....

[Nefret Bey @nefretbeyi]

sosyal medyanın yaygınlaşmasından sonra birbirini mantıklı bulan gerizekalılar yüzünden bugün bu haldeyiz. eskiden mal insanlar bu kadar kolay bir araya gelemezdi. birbirlerinden cesaret buluyorlar.

[Phoebe Mekkuin @Buffay_Phoebee]

Ali İsmail Korkmaz…

[bahadır özgür @bahadir_ozgr]

Deniz Göktaş'ın videosuna engel kararı geldi.

YouTube 'genel ayarlar'dan konumu farklı ülke yaparsanız, Türkiye'de engellense bile yine de izleyebilirsiniz...

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’ndan herkese selamlar. Merak eden varsa içten bir şekilde söylüyorum, keyfim yerinde. İlerleyen günlerde façayı bozmamak için iyi hissetmiyorken “iyiyim” diyebilirim. O durumda bir yerlere göz kırpma emojisi koyarım.

Birçok açıdan nostaljik bir deneyim oluyor. Yıllar sonra televizyon izliyorum ve alaturka tuvalet kullanıyorum. Üstüne bir de Dünya Kupası eklenince 2002 yılında maça yetişmek için okuldan eve koşan Çocuk Deniz’e döndüm ama şişman Ronaldo’suz aynı keyfi vermiyor. Bu arada reklamlar iyice sıkıntı olmuş. Kantinden AdBlock istemek için dilekçe yazmayı düşündürdü. Sürekli meşrubat içen Boran Kuzum ve Feyyaz’ı görüyorum. Umarım müstakil bir ev alacak kadar iyi bir kaşeye anlaşmışlardır. Yoksa çekilecek çile değil. Nihat Kahveci’ninkini ev de kurtarmaz. “Kuşkaş ne topçuydu be!” Bir de yağcılık gibi olacak ama TRT 2 çok iyiymiş. İlaçlarıma henüz ulaşamamışken Kiarostami’nin Kirazın Tadı antidepresan gibi imdadıma yetişti yine. Yemekler ODTÜ yemekhanesiyle aynı. Dışarıdayken günde 1,5 öğün yiyordum, burada 3 öğün yiyorum vakit geçsin diye. Diş fırçalama işini de günde ikiye çıkardım, yine vakit geçsin diye. Alaturka tuvalet de daha sağlıklı diye duymuştum. Öyle değilse bile buradan çıkana kadar söylemeyin, motive kakalarımın tadı kaçmasın.

Bildiğiniz gibi kendi isteğimle dönüp teslim olmama rağmen ters kelepçe yapmak istediler. Rızam olmadığını söyledim. Zor kullanarak yaptılar. Şanlı direnişim yaklaşık 4 saniye sürdü. Polisler 2 katım n’apayım? Sonra emniyette birisi, “ya aslında sosyal medyaya içerik üretmek için” demiş olmalı ki; restoranda tam yemek yiyecekken “arkadaşlar bir saniye bozmayın” deyip masanın fotoğrafını çeken influencer tatsızlığında, ters kelepçeli videolarım çekildi; önden, arkadan, yandan. Hepsinde bir şekilde kameramanı bulup sırıttığım için uzak-arka açıyı yayınlayabilmişler.

Yapıcı bir eleştiri: Vatan Emniyet binası dökülüyor. Çalışanlar sıcaktan baygınlık geçiriyordu. Osmanlı’dan kalma klimalar var ve onlar da çalıştırılmıyor. Sadece amirlerin odasında son model klima var. Bu memurlar sırf siz istiyorsunuz diye kendilerine hiçbir zararı olmayan ve hatta belki sempati duydukları insanlara kötü polis rolü yapıyorlar. Duygusal yükü ağır olmalı; müstakil ev verseler yapmam. Bari bir klima alın. Yeri gelmişken söylemeden geçemeyeceğim, bu iki günlük kısa mesaim gösterdi ki Behzat Ç. ve Bir Zamanlar Anadolu’da kurmaca değil belgeselmiş, bütün diyaloglar ve karakterler birebir gerçekmiş.

Uçağa binmeden önce internetteki son dakikalarımda gördüğüm son şey “ailesinin gözüne girmek için kendini yakıyor, yazık!” tarzı yüzeysel psikolojik analizlerdi. Annemin Airbnb’de biblo kırdığı için ağıt yakması ve babamın gerçekten iyi bir baba olması dışında bütün anlattıklarım kurmacadır. Şaka yazabilmek için uydurduğum hayali çatışmalardır. Kişi ve kurumlar gerçek değildir. Mizahi bir yaklaşımdır. Pardon, mahkeme diline alıştım; siz bari şaka açıklattırmayın.

Kendimi bildim bileli hiçbir konuda baskı yapmamış, bana dair beklentiye girmemiş, çöp adam bile çizsem duvara asmış can dostlarımdır ikisi de. Her anne-baba kadar korumacı ve kaygılıdırlar. 2023’teki ilk Harbiye gösterimden sonra bile “Psikolog olsan keşke, boş vakitlerinde stand-up yaparsın” seviyesinde klişe; “yurtdışında İngilizce yapsan olmuyor mu?” diyecek kadar oğullarını gözlerinde büyütmüş insanlardır. Hemfikir olmasalar da bütün saçma kararlarımın arkasında durdular, bu gösteride de öyle olduğunu biliyorum, huzurlarınızda ikisini de öpüyorum.

Bu gösteriyi ne bir karşılık umarak ne de bir an bile cesur hissederek yayınladım. 7 yıl boyunca muhteşem bir hayat yaşadım. 25 yaşıma kadar içedönük, ölümüne karamsar, her şeyden şikâyet eden bir insan olarak; hobi seviyesinde yirmi seyirciye stand-up yapsam yeterince mutlu olacakken yüzlerce gösteride binlerce insanla beraber güldüm, yüzlerce yeni arkadaşım oldu, çok kalabalık ve sevgi dolu hissettim. Üstüne ihtiyacımın çok üstünde para kazandım.

Gencecik insanlar üniversiteleri korumak için, birçok konuda aynı düşünmedikleri belediye başkanlarına haksızlık yapıldı diye başlarına bu kadar bela alırken, “politik mizah” yaptığını iddia eden biri olarak en zararsız cümleleri bile ‘ama bunu yanlış anlarlar mı?’, ‘burayı manipüle edip sana saldırırlar mı?’ kaygılarıyla silmekten, etrafından dolanmaktan sıkıldım. O kadar sıkıldım ki, sıkıntım hayli yüksek olan korkumu aştı.

Gözaltı gecesi uyuşturucu testi sonrası götürüldüğüm hastanede beni görünce heyecanla el sallayan yetmiş yaşında teyze ise, kişisel sıkıntımı hayalimin ötesinde bir memnuniyete dönüştürdü. “Halk beni anlamadı ve başıma işler geldi” diye beklerken, “Halk beni anladı ve başıma işler geldi” oldu. WIN-WIN.

Temel seviyede Türkçe bilen, gösteriyi sahiplenen ve dayanışma gösteren herkese sevgiler. Gündemi salıyorum, kararlıyım bu sefer Moby Dick’i bitireceğim. Size dışarıda kolaylıklar.

[şeyma eren @seymarenn]

1-Adliyede provokasyon yapan siz ve saz arkadaşlarınızdı.
2-10 kişi değil yüzlerce kişi "hain Kemal, çık" dedik.
3-Siz de yüzlerce kişi tarafından istenmediğinizi bildiğiniz için adliyeye protokol girişinden girip 7. katta polisler eşliğinde oturup uzaktan izlediniz.
4-Saz arkadaşlarınızdan biri istenmediğinizi duyunca dayanamayıp -ki bu kırılganlıkla işiniz zor çünkü değil bir gün bu cümleyi duymak tarihte bu şekilde anılacaksınız- kadın bir meslektaşımızın üzerine yürüdü. Araya girdik, hepimiz irade gösterdik ve çıkmasını istediğimizi söyledik.
5-Her gün Sulh Ceza koridorlarına avukatlar girmesin diye uğraşan polisler, avukat olmayan biri 7. kata gelip bir kadının üzerine yürüdüğü halde bizi yatıştırmaya cüret etti. Yatışmadık. Yatışmayacağımızı da, butlan olarak atandıktan sonra bu tepkilere katlanmanın sizin için kaçınılmaz olduğunu da söyledik.
6-Bizim tepkilerimiz dinmedi siz de susmak zorunda kaldınız sonunda.

Niye? Çünkü 10 kişi olan da, halkın öfkesinden korkan da sizsiniz.

Adliyeye de partiye de polisle girmeyi iyi bilirsiniz. Gelin şöyle bir milyonların omuz hizasına, bakın gözümüzün içine, görelim cesaretinizi. Ondan sonra ekmek, yağ, bal ve Akp anlatmaya devam edersiniz.

Dünden beri adliye sürecinden başlayarak masal anlatıyorsunuz, yetmiyor tutuklanmış bir insanın dahi sözünü boşa çıkarma gayreti içine giriyorsunuz.

Bu seviyenin dibi görünmüyor artık. Çukurdasınız. Battınız.

[Apo_Uyan @apo_uyan]

Birazdan tutuklanacağını bilen, ve normalde o an yılana dahi sarılacak durumda olması gereken biri bile yanında görmek istemiyor seni. Bulunduğun düşüklük seviyesini oradan ölç

[tuğba tekerek @tugbatekerek]

🎓 #BoğaziçiÜniversitesi Bilgisayar Mühendisliği diploma töreninden bir sahne daha...

Akademisyenler sahneye ellerinde @tuna_tugcu'nun fotoğrafıyla çıktı

Bölümün 22 yıllık hocası, finallere 2 gün kala kamu görevinden çıkarılmıştı

Şimdi bir öğrencisinin davetiyle, izleyici olarak oradaydı👇

[Çağlar Kurç @ckurc]

Bugüne kadar alanında saygı duyulan hiç bir akademisyenin "öğrenci bana saygı duyacak" diye tepindiğini görmedim. Sadece vasatların title'ların ve makamların arkasına gizlenerek saygı devşirmeye çalıştığını gördüm. Olay bu kadar basit.

[Timur Soykan @timursoykan]

1-Bakın Deniz Göktaş’ı nasıl tutukladılar. Deniz gösterisinde oruç tutmayan ve oruç tutan canlı bombalar ile ilgili bir espri yapıyor. Aşağıda çözümlemesi olan esprinin hiçbir yerinde oruç tutanların canlı bomba olamaya daha müsait olduğuna dair bir ibare yok. Ama sulh ceza hakimi hiçbir dayanağı olmadan karara şöyle yazıyor: …oruç ibadetini gerçekleştiren kişilerin canlı bomba olmaya daha müsait olduğunu…’ işte muhakeme yeteneğinden tamamen yoksun böyle keyfi ve yanlış yorumla Deniz Göktaş’ı hapse attılar.

[Berkant Gültekin @GultekinBerkant]

Videoyu arkadan çekmelerinin nedeni büyük ihtimalle Deniz’in neşesini ve yüzündeki gülümsemeyi çalamamalarıdır.

[Selçuk Şirin @SelcukRSirin]

Bu ülke bir kere olsun bizi şaşırtmayacak.
Deniz için, gençler için, ülkem için üzgünüm..

[Alican Uludağ @alicanuludagg]

Sivas Katliamı’nın 33 yıllık öyküsü

• Devletin gözü önünde Madımak Oteli ateşe verildi; 33 aydın ve 2 otel çalışanı olmak üzere 35 kişi katledildi.

• Otelin önünde yaklaşık 15 bin kişi vardı. Buna karşın yalnızca 124 kişi yargılandı, 33 sanık ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası aldı.

• Sanıkların avukatlığını yapan birçok isim daha sonra AKP’den milletvekili oldu.

• Son iki dava zamanaşımı nedeniyle düştü.

• Katliam, “insanlığa karşı suç” olarak kabul edilmedi.

• Firari sanıklar yıllarca yakalanamadı; bu süreçte askere giden, evlenenler bile oldu.

• Cezaevindeki iki hükümlüyü Cumhurbaşkanı Erdoğan affetti.

• 17 katliam hükümlüsü, Anayasa Mahkemesi kararları doğrultusunda tahliye edildi.

• Aynı Anayasa Mahkemesi, katliam mağdurlarının bireysel başvurusunu 12 yıldır karara bağlamadı.

33 yıl geçti. Sivas’taki yangın hâlâ sönmedi. Çünkü adalet sağlanmadı. Unutmadık, unutturmayacağız.

[Haber Aktif @haberaktifcom]

“Türkiye Maden-İş Başkanı: 1.000.000 TL”

Soru: Sendikacılık Türkiye’de para kazanılan bir şey midir?

Cevap: Elbette!

Sendikacı Başaran Aksu:

“En sınırlı sendikalardan biri olan Genel Maden-İş’in yöneticileri yaklaşık 350 bin lira maaş alıyor. Türkiye Maden-İş Başkanı ise yaklaşık 1 milyon lira maaş alıyor. Ayrıca 4 yılda bir ‘hizmet ödülü’ adı altında 5 milyon, 10 milyon lira gibi ödemeler yapılıyor. Makam tazminatı alıyorlar, iki ayda bir çift maaş alıyorlar. Kendilerinin ve ailelerinin yeme, içme, tatil, giyim gibi birçok harcaması fatura karşılığında sendikaya ödetiliyor.

Bunlar zenginleşmenin sadece görünen kısmı. Büyük faturalar ve finansal işlemler üzerinden de ciddi gelir elde ediliyor. Örneğin sendika kasasından geçici olarak 10 milyon lira kullanıldığında, bunun aylık faiz getirisi yaklaşık 300 bin lira. Grev yok, eğitim yok, ciddi bir faaliyet yok; işçiler sadece aidat ödüyor.

DİSK’e bağlı Genel-İş’in başkanı da 600 bin liranın üzerinde maaş alıyor. Yönetim kurulları çift maaş alıyor, hizmet ödülleri alıyor.

Oysa Sendikalar Kanunu gereği kongre dönemlerinde hazırlanan yeminli mali müşavir raporlarının sendikaların internet sitelerinde yayımlanması zorunlu. Bu raporlar en azından sendika hesabından yapılan ödemeleri kalem kalem gösteriyor. Biz bunları inceleyip kamuoyuna açıkladıktan sonra Türk-İş, Hak-İş ve DİSK’e bağlı sendikalar, kanunen yayımlamak zorunda oldukları yeminli mali müşavir raporlarını artık yayımlamamaya başladı.”

(YouTube: İnan Demirel)

[bahadır özgür @bahadir_ozgr]

Rıdvan yine 'şeytanlık' yapmış!

Murat Ongun bir şey iddia etmedi. Ongun'un ifafesine göre iddia eden kişi, Dilmen'in "çalıştım" dediği SEV Reklamcılık sahibi Alper Aydın

28 Eylül 2025 tarihinde tutuklu bulunduğu Silivri Cezaevi'nden İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na 7 sayfalık bir dilekçe göndermiş. AKP ile nasıl çalıştığını, ücretsiz reklamlar yaptığını anlatmış.

Dilmen ile 2024'e kadar 'gizli ortak' olduğunu da ileri sürüyor Aydın.

Ongun'un bahsettiği ve 5 Mart 2026'da dosyaya yüklenen vergi inceleme raporunda Dilmen ile Aydın arasında pata transferleri var.

Yani Dilmen yanlış kişiyi suçluyor. Ortaklığı anlatan Aydın. Ama 'şeytan' kurnazlık yapıyor yine...