T

ผู้คนล้วนเป็นควยไรมึงอะ

[J🍮♡⟡⋆˙ @nnnutsra]

ไอเชี้ย ทำงานก็เหนื่อยพออยู่แล้ว กลับบ้านมานอน กูยังฝันว่ากูทำงานอยู่ โห่วไรวะเนี่ย

[小 @lostyouinmay]

แปลกแต่จริง,

[Magnusx @Magnusxx20]

ไม่สามารถกลับไปประทับใจคุณได้อีกแล้ว
อย่างดีที่สุดคงแค่ไม่เกลียดไปมากกว่านี้

[โทรหามี๊แปป @misocalling]

"แฟนคนเดียวต้องเป็นทุกอย่างในชีวิตเราขนาดนั้นเลยเหรอ"
เห็นโพสนี้แล้วจู่ๆก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

เคยฟัง Esther Perel เล่าว่า คนสมัยนี้คาดหวังให้แฟนเล่นบทเยอะมากนะ ต้องเป็นคนรักที่ดี ต้องเป็นเพื่อนสนิท ต้องคุยกันได้ทุกเรื่อง ต้องเข้าใจเรา ต้องรับฟังเรา ต้องอยู่ข้างเราเวลาเราแย่
ต้องเป็นคนที่เราไปหาได้เป็นคนแรกเ��ลามีปัญหา แล้วก็ยังต้องทำให้เรารู้สึกตื่นเต้น ไม่เบื่อกัน ทั้งโรแมนติก ทั้งเร่าร้อน และมี chemistry กันไปนานๆ อีก
มันมากเกินไปมั้ยนะ สำหรับคนๆเดียว แล้วมันจำเป็นมั้ยที่จะต้องขอเยอะขนาดนั้น

Esther Perel เคยพูดถึงเรื่องนี้ประมาณว่า เมื่อก่อนสิ่งที่เราต้องการจากคนหนึ่งคน อาจเป็นสิ่งที่ทั้งครอบครัว เพื่อน และ community ของเราช่วยกันเติมให้เรา
แต่ทุกวันนี้เรากลับเอาทุกอย่างม���รวมไว้ที่ “แฟน” อยากได้คนที่เข้าใจเราที่สุด อยากได้คนที่เป็น safe space ของเรา อยากได้คนที่เป็นทั้งเพื่อน ทั้งคนรัก ทั้งที่ปรึกษา แล้วพอเขาทำไม่ได้ หรือพลาดไปแค่เรื่องเดียว ก็กลายเป็นว่า “ทำไมเธอไม่เข้าใจเราเลย” ซะงั้น ทั้งที่จริงๆ บางทีเขาอาจไม่ได้มีหน้าที่ต้องเป็นทุกอย่างให้เราก็ได้
บางเรื่องเราไปคุยกับเพื่อนก็ได้ บางเรื่องกลับไปใช้เวลากับครอบครัวก็ได้ บางเรื่องก็อาจคุยกับ therapist หรือบางเรื่องก็แค่เป็นเรื่องของเราเองว ที่เราค่อยๆ จัดการมันด้วยตัวเองก็ได้

พอมานั่งคิดดู ต่อให้เรารักใครมากๆ เราก็ยังควรเป็น “เรา” ได้อยู่ไม่ใช่หรอ ยังมีความคิดของตัวเอง มีเพื่อนของตัวเอง มีงานอดิเรกของตัวเอง มีเวลาที่อยากอยู่คนเดียว มีชีวิตบางส่วนที่ไม่ได้เกี่ยวกับแฟนเลย ตอนแรกฟังแล้วรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องของการ “เว้นระยะ” จากกัน แต่จริงๆ การทำให้ความสัมพันธ์ได้ "หายใจ" ได้มากขึ้น มันเป็นเรื่องดีนะ

เราออกไปใช้ชีวิตของเรา เจอเพื่อน ทำสิ่งที่ชอบ มีเรื่องใหม่ ๆ กลับมาเล่าให้กันฟัง ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันตลอด ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างของกันและกัน และไม่จำเป็นต้องให้คนคนเดียวรับผิดชอบความสุข ความเหงา ความมั่นคง หรือทุกปัญหาในชีวิตของเรา
เพราะบางทีความสัมพ��นธ์ที่ดี อาจไม่ใช่การที่คนสองคนกลายเป็น “โลกทั้งใบ” ของกันและกัน แต่อาจเป็น��ารที่เรายังมีโลกของตัวเองอยู่ แล้วก็เลือกที่จะกลับมาแบ่งปันโลกนั้นให้กันฟัง
อาจจะไม่ใช่ “เธอคือทุกอย่างของฉัน” แต่อาจเป็น “ฉันมีชีวิตของฉัน และดีใจมากที่มีเธออยู่ในนั้น”

[americano @suzu17_]

กาแฟเอากุไม่อยุ่แล้ว ต้องม้า2เม็ดเท่านั้น

[T @srxtee]

รำคาญพวกแดกเหล้าเมาพูดไม่รู้เรื่องแล้วยังอยากจะพูด มึงสงสารคนฟังบ้าง

[𝐦𝐢𝐧𝐞 @mewithhome]

ภาษารักของเราไม่��รงกัน ความคิดต่างกัน เติบโตมาไม่เหมือนกัน ความชอบเราก็ต่างกัน น่าแปลกที่ตอนแรกเราเข้ากันได้ดีกว่านี้

[san @keepwatashi]

เชื่อเถอะ กูจับตัวเองปรับทัศนคติบ่อยมาก

[บบ @bb_baeby]

พี่เล่ามั่วผมก็ชั่วสิครับ

[𓇼 @somedayinfutre]

ไม่มีหรอกเลิกกันทั้งที่ยังรัก แค่มีคนนึงไม่รักแล้วต่างหาก

[00:01 @mayyoubemine]

เพราะการบอกว่าไม่เป็นไรมันง่ายกว่าการอธิบายมั้ง

[小 @lostyouinmay]

:—)

[千 @mysecondmoon]

ภาวนาให้ตัวเองอยู่คนเดียวอย่างมีความสุขโดยไม่โหยหาใคร

[page17 @daycomewithyou]

เผลอถอยทีละก้าว ทุกครั��งที่เสียใจตลอดเลย

[ฟมด @Fadmandi]

ความสุขที่แท้จริงคือการมีเงินใช้ในแบบที่ไม่ขาดมือ

[youngster @youngster7077]

พี่พูดมั่ว ผมชั่วกว่านั้น

[blueming @losingyouUwU]

ถึงจะคาใจมากแค่ไหน ก็จะไม่ถามอีกแล้ว

[Middlefing_ @OressJ]

@helloreshelf ขอโทษที่พูดแต่สิ่งที่เธออยากฟัง