Erich Fromm, sevme sanatı kitabında; “bir insan başka birine sahip olduğu en değerli şeyden, ‘yaşamından’ verir. sevinçlerinden, anlayışından, bilgisinden, üzüntüsünden içinde canlı olan her şeyden.” der ve ekler; “bazen bir şeyler vermek için bir bakış bile yetebilir.”
Bir insan gittiğinde her şey onunla birlikte gitmiyor. Sesimize sinmiş sesi, bize emanet ettiği değerler, sevgisiyle biçimlendirdiği yanlarımız kalıyor. Ölüm bir hayatı noktalıyor ama bir bağı koparmıyor, yalnızca ona yeni bir suret kazandırıyor.
Bu yüzden yas, kapanması gereken bir yara değil, muhatabını yitirmiş sevginin bu dünyadaki hâli, sevginin bedeli.
Fani varlıklar olduğumuz için bağlanıp seviyoruz çünkü sonsuzluğun içinde hiçbir veda anlam taşımaz, hiçbir sıradan sabah mucizeye dönüşmez.
‘Ne kalır benden geriye/Benden sonrası kalır’. Geride kalanın güzelliği sevginin bizden sonra yaşamaya devam etmesindedir.
Sevgi insandan uzun yaşar.
Hayat bize hiçbir şeyin sözünü vermiyor. Sevdiklerimizi kaybediyor, planlarımızın dağılışını seyrediyor, kendi faniliğimizle yüzleşiyoruz. İnsan bazen bu yüzden hayata içerliyor; sanki dünya ona bir şey borçluymuş gibi. Fakat bu kırgınlığın altında, hayatın başka türlü olmasını isteyen derin bir arzu var: Kaybetmemek, incinmemek, kalıcı olmak gibi.
Zamanla insan, hayatı kendi arzusuna uydurmak yerine onunla olduğu hâliyle bağ kurmayı öğreniyor. Razı olmak, rıza hali. Hayatı geçici, kırılgan ve yine de hayret verici olduğu için seviyoruz.
Minnet biraz da budur: Hiçbir şeyin kalıcı olmadığını bilirken, geçip gidene küsmek yerine ona bütün kalbimizle eşlik edebilmek.
@bilgin_ve Hocam radara takılmanın azalmasına Google navigasyon başarısı diyebiliriz… Şöyleki sürücüler arası iletişim sağlanıyor. Mesela öndeki araç radarı görürse sonraki sürücüler için “dikkat radar var” butonuna basıyor. Kaza olmuşsa kaza var, polis varsa polis var gibi…
Annemin bebeğim Ali Asaf ( 32 günlük ) için bestelediği ninniler;
- Gitsin gazlar hu Allah, gelsin uykular illallah
- hobbidi hobbidi illallah, Ali Asaf’a uyku ver Allah
😂