Op zoek naar een nieuwe uitdaging om samen te bouwen aan de Stad? Solliciteer hier om raadgever of communicatiemedewerker te worden in mijn kabinet: https://t.co/SWumjJ6wVk
“Brussel is een verborgen parel voor nieuwe architectuur.” We hebben hard gewerkt aan een nieuwe visie en beleid op het vlak van architectuur, en dat loont. Brussel als stadslaboratorium, als pionier op vlak van hergebruik.
🤝 @SmetPascal@BMA_brussels
https://t.co/AntP3BmS46
Nieuwjaar moet een feest zijn. Helaas was dat op vele plekken in Brussel opnieuw niet het geval voor onze hulpverleners en brandweermannen. Het is onaanvaardbaar dat hun veiligheid in gevaar komt, net wanneer zij voor de onze zorgen. Voor dit soort daden geldt een nultolerantie.
Niet om te lachen maar om te huilen.
Iedereen met een beetje goede wil om iets van Brussel & België te maken wordt hier vooral ontzettend moedeloos van.
📰 ‘Als je een regering wil die echt de botte bijl zet in de sociale zekerheid, die zelfs in tijden van tekort de inkomsten vermindert en die ontwikkelingssamenwerking grotendeels stopzet, dan zal dat met ons niet lukken.’
https://t.co/ItZI1VPH41
We creëren extra capaciteit voor onze sportclubs, want ze zijn een goede leerschool voor onze jongeren. Op een sportterrein gaat het niet enkel om bewegen. Je ontwikkelt er ook waarden, veerkracht en teamspirit. 🏀
https://t.co/A2b4zUgYEW
Dit moet mij van het hart: wat er afgelopen dagen gebeurde in Gent laat een bittere nasmaak achter. Het raakt aan iets fundamenteels in onze democratie. Een democratische coalitie werd in vraag gesteld, niet omwille van de inhoud of het beleid, maar door de aanwezigheid van één specifieke partij.
Waar protesten doorgaans maatschappelijke grieven aan de oppervlakte brengen, leek het hier te gaan om een weerstand tegen het democratisch proces zelf.
Een tendens die ik als democraat geneigd ben te veroordelen, ongeacht wie er protesteert.
Als N-VA of Vlaams Belang op straat zouden komen tegen een legitieme meerderheid, zouden we dit net zo goed aan de kaak stellen.
Laten we eerlijk zijn: toen de Vivaldi-regering werd gevormd, klonk ook kritiek vanuit rechts dat deze regering de ‘Vlaamse grondstroom’ niet weerspiegelde gezien er geen Vlaamse meerderheid was. Maar toen verdedigden velen diezelfde regering als legitiem, omdat ze een democratische meerderheid had gevonden in het parlement. Wie die regering verdedigde en nu in Gent protesteerde met het argument dat deze coalitie ‘de Gentse grondstroom’ niet vertegenwoordigt, toont zich inconsistent én ideologisch gedreven.
Het idee dat Gent per definitie en a priori een progressieve of conservatieve stad moet zijn en daarmee één visie moet weerspiegelen, beperkt onze democratie en sluit anderen uit. Dit schept een precedent dat niet zonder risico is: het betekent dat elke coalitie in vraag gesteld kan worden als zij niet voldoet aan een ideologisch ideaalbeeld. Maar democratie is geen monopolie van één visie; een stad hoort ruimte te bieden aan álle stemmen, ongeacht hun politieke kleur.
Want wat betekent dit voor die Gentenaars die niet links of progressief hebben gestemd? Moet een sociaal en inclusief Gent niet alle stemmen verwelkomen? Het opdelen van Gentenaars in categorieën op basis van hun politieke kleur brengt ons op een hellend vlak, één dat de inclusiviteit die Gent zo koestert ondermijnt.
Sommigen wijzen op Gent’s eigen sociologische geschiedenis in de relatie tussen middenveld en lokale overheid om het verzet tegen deze coalitie te verklaren. Maar dit neigt naar een argumentum ad antiquitatem- alsof het verleden voor altijd de toekomst zou moeten dicteren. Dat behoudende narratief zou je eerder bij rechts verwachten. Democratie is er juist om een veranderende sociologische realiteit op te vangen; het is storend dat links hier de argumenten gebruikt die men rechts zo vaak verwijt.
Er wordt gesproken over het ‘DNA’ van Gent, alsof één groep het morele recht bezit om te bepalen wat goed en slecht is voor de stad. Maar democratie gaat niet om één enkele waarheid, niet om een exclusief moreel kompas. Het vraagt om respect voor de keuzes van iedereen, om het vermogen om verschillen te omarmen. Het idee dat een bepaalde groep zich als hoeder van de ‘volksgeest’ opstelt en daarmee het morele monopolie over Gent opeist, is riskant en tast de essentie van onze democratie aan.
Gent verdient het om een stad te zijn bestuurd voor en door Gentenaars, waar iedereen welkom is, waar dialoog een hoeksteen blijft, en waar de democratie gekoesterd wordt door álle Gentenaars.
Hugo Weckx heeft heel wat belangrijke stempels gedrukt op het Brussels Gewest en het Nederlandstalige culturele leven. Ik zal hem steeds vooral herinneren om zijn hartelijkheid en menselijke warmte. Ik wens zijn vrouw Frida, kinderen, familie & vrienden veel sterkte toe.
"Niemand durft nog iets te zeggen. Er is geen 'middendebat' meer en dat verstijft ons. We kunnen niet meer normaal met elkaar praten over nuance."
@MichaelVanPeel over polarisering in #deafspraak
Echt, deze bevoegdheden konden in geen betere handen terecht komen @carogennez@MelissaDepr
En ja, wij durven onze verantwoordelijkheid nemen (ook voor de gemeenteraadsverkiezingen). Want alleen zo kan je echt wegen op een beter en socialer Vlaanderen/Brussel.