Artık her hatayı 'insanlık hali' diye geçiştirmiyorum. Çünkü benim de bir sınırım, bir ağırlığım var. Kendimi yok sayarak kimseyi var edemem. Ve bazı şeyleri affetmemek kalbimi karartmaz; aksine kendime olan saygımı ayakta tutar. Her özrü kabul etmek, her hatayı sineye çekmek gibi bir mecburiyetim yok.
gururlu biriydim ben, azıcık istenmediğimi hissettiğim yerde tozumu bile bırakmazdım. sende kalabilmek için gururuma ihanet ettim. beni unut, bunu unutma.