Í allri þessari umræðu um að halda íslensku og íslensku efni að börnum sakna ég þess að geta ekki nálgast gamlar, íslenskar barnamyndir að staðaldri. Nefni Regínu og Stikkfrí sem dæmi um myndir sem væri geðveikt að hafa alltaf aðgengilegar á ísl.streymisveitum
Skil núna af hverju er almennt ekki þing meiripart sumars, rosalega fylgir þessu mikil dramatík og neikvæðni. Bring back gúrkutíð í fjölmiðlum og að stærstu fréttirnar séu um lúsmý og bláber
Börn eru ótrúlega skynug á svipbrigði. Dóttir mín taldi sig t.d. hafa séð það í augunum á systur sinni að hún vildi láta lemja sig í höfuðið með skóhorni.
Samstarfsmaður minn kvaddi vinnustaðinn okkar sl föstudag með því að finna þessa 12 ára gömlu mynd af mér og koma henni fyrir víðsvegar á vinnustaðnum. Andlitið á mér og undir stendur „þú færð það bara á 4 ára fresti”. Ég er ekki búin að finna nema tvær af átta. Send help
Ég ólst upp í bæ úti á landi þar sem fótbolti var allt og æfði því auðvitað fótbolta. Var spennt að ala börnin mín upp á höfuðborgarsvæðinu þar sem þær gætu æft hvað sem er. Þær völdu sér svo íþróttir sem ég skil ekki og ég vildi að þær væru í fótbolta. Kaldhæðni örlaganna
Sjallarnir mega eiga það að þeim tekst alltaf að skapa umræðu og eftirvæntingu fyrir sína landsfundi hjá mun stærri hópi en aðeins flokksbundnum. Langt umfram hvað öðrum hreyfingum tekst að gera.