Nurullah Genç'in "alaca bir at koşar içimde, zamansız, mekânsız, nefese doğru" diye başladığı şiiri; "at vuruldu, içim paramparça Rüveydâ" diye bitirmesi beni darmadağın ediyor.
“ben tamamen yitip gitmeden önce; sana hayatımın aşkı olduğunu çünkü beni her gün güldürdüğünü ve hayatımı yaşamaya değer kıldığını, bana kendimi yalnız hissettirmediğini söylemek istedim. her şey yolunda gitseydi, seninle yaşayıp seninle ölmek isterdim…”