Olivia
Online
Serkan Taşkent
@taskentserkan
trifon'un gemisi.
Joined December 2020
560 Following
736 Followers
711 Posts
Fenerbahçe-Kalamış Yat Limanı'nı özelleştirme ihaleleri için 2024 yılındaki son ihaleye dek birkaç girişim gerçekleşti ancak yeterli istekli çıkmadığı için bu süreç sonuçlandırılamamıştı. 2024 yılındaki ihaleyi ise 27 tur süren bir hayli çekişmeli açık artırma sonucunda Vahit Karaarslan kazandı. En son artırımda Tek-Art (Koç) 504 milyon dolar'da kalmış; Vahit Karaarslan ise 505 milyon dolar'la ihaleyi kazanmıştı.
14 Eylül 2024 tarihinde ihale Cumhurbaşkanı kararıyla onaylanmasına rağmen Vahit Karaarslan, 505 milyon dolarlık teklifle kazandığı ihaleden Aralık 2024'te şu açıklamayla çekildi: "Sebebini açıklayamam. İçinden çıkamayacağım bir neden yüzünden almıyorum, vazgeçtim."
Bunun üzerine ikinci sıradaki Koç Grubu 40 yıllık sözleşmeyi imzalama hakkı kazandı. Özelleştirme İdaresi'nin Nisan 2024 tarihli yatırımcı tanıtım dokümanındaki rakamlar ise şöyle:
437.789 m² - Planlanan toplam marina alanı
314.541 m² - Deniz alanı
123.248 m² - Kara alanı
Mevcut alanın 342.884 m²; dolayısıyla 94.905 m²'lik bir artış söz konusu. Yat bağlama kapasitesi 1.288'den 2.120'ye, mendirek alanı 24.900 m²'den 36.158 m²'ye, iskele uzunluğu 2.666 metreden 4.054 metreye çıkıyor ve 1.997 m²'lik deniz dolgusu planlanıyor. Bu da mendirek alanında yaklaşık %45 artış demek. Yani halka kapatılan bu sahil bandı bir yana Kalamış Parkı'ndan gördüğümüz Sivriada ve deniz ufkun büyük kısmı da artık görünemeyecek.
İlgililerin dikkatine,Kalamıştan başlamak üzere bütün sahile(marina sonu)bu çit çekme işlemi başlamış.Kimin haberi var,yok bilemiyorum.Niye diye sordum,cevap veren https://t.co/Mdo34W89K7 kim olduklarını da söylemediler.Uyarıcı levha,tabela,yazı yok??
Bu konu ile ilgili bilgisi olanlar yazarlarsa memnun olurum.
@kadikoybelediye
@kadikoykaymakam
@szctelevizyonu
Sadece tutuklanmadan önceki ve sonraki paylaşımlarına bakın. Tutuklanmadan önceki son paylaşımında hakkında iftiralarda bulunduğunu söyleyerek şikâyetçi olduğu ve ağır ithamlarda bulunduğu Erkan Çakır'la bugün hiç gocunmadan aynı partide siyaset yapıyor mesela. Tutukluluk sonrasında ise bir yıl süren sessizliğini Kılıçdaroğlu'nun resmine, milli birlik ve beraberliğe ve iktidarın iç ve dış politikalarına sahip çıkan açıklamalarla bozuyor. Ardından NATO zirvesi öncesi gerçekleştirilen toplu tutuklamaları güvenlikçi bir dille meşrulaştırıyor; NATO ev sahipliği, Mekke Anlaşması, Terörsüz Türkiye övgülerinin yanında devletin bekası ve milli birlik söylemleriyle iktidarın siyasi repertuvarını neredeyse eksiksiz biçimde benimsiyor. Paylaşımlarında Akın Gürlek'e selam göndermeyi de ihmal etmiyor. Bütün bunları yaparken Ekrem İmamoğlu'nun ve tutuklu yol arkadaşlarının adını tek bir kere anmıyor.
Siyasi liyakat, düşünsel birikim ve ideolojik tutarlılık yerine kişisel ilişkilerin, güç dengelerinin ve konjonktürel pozisyon alışların belirleyici olduğu bir kadro siyasetinin sonucudur.
Daha da yazacak çok şey var.
T.C. Adalet Bakanlığı 2027 yılı bütçe görüşmelerinin gerçekleştirildiği komisyon toplantısı 14 saate yakın süren görüşmelerin ardından bitmiş.
Siyasi kimliğim gereği tüm kurumların bütçe görüşmelerini özenle takip ederim. Bu yıl yaklaşık 3 ay önce altını üstünü çizdiğim ve kayıtsız kalmayacağım diyerek bahsettiğim bir konu vardı hatırlarmısınız ?
Komisyonun bütçe görüşmelerinde;
YENİ Parti Aydın Milletvekili Sn.Bülent Tezcan, T.C. Adalet Bakanı Sn.Akın Gürlek’in İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı ve Bakanlık dönemini eleştirmiş!
Tezcan’ın konuşması bittiğinde Gürlek bağırarak “Kızınız ve damadınız ne zaman gelecek?” diye sormuş.
Birilerinin yakınlarının önceden planlanmış yurt dışı programları devam ederken, aylardır iddianameyi gözleyenler cezaevinde bekliyorlar…
Bu yazıyı gördükten sonra alttaki X paylaşımımı dikkatlice lütfen tekrar okuyunuz.
Vicdanınızın sesini dinleyerek söyleyeceğiniz cümleyi de üstüne ekleyip paylaşınız ki Devlet’e hesap vermekten kaçmayanlar yalnız kalmasın!
#AdaletBakanlığı #Bütçe2027 #TBMM
Gördüm ya, yorumlar falan çok acayip. Ama zaten daha ataması yapılır yapılmaz babasıyla çektirdiği fotoğraf üzerinden bile eleştirilmişti. Özlem Zengin'in de tabanda (da) bu kadar nefret edilen bir figür olması bu duygudan bağımsız değil. Mesela Fatma Betül Sayan Kaya, Hayati Yazıcı'nın yerinde olsa ve onun oğlu bu işe karışmış olsa yine çoktan istifa ettirmişlerdi. Jinefobi ile mizojini arasında kitlesel bir patolojik vaka.
Rektörlük makamı devrediliyor ama üniversitenin yerleşik cinsiyet rejimi sapasağlam yerinde duruyor maşallah. ♂️🧿
Kıymetli çalışma arkadaşlarımızın katılımıyla düzenlenen devir-teslim töreni ile SUBÜ Rektörlüğü vazifesini Kurucu Rektörümüz Prof. Dr. Mehmet Sarıbıyık'tan devraldık.
Rabbim hayırlı hizmetlerde bulunmayı nasip etsin.
@yostoff Ya hocam orası öyle. Hadi teorik farkındalık yok, bari gündelik hayatın asgari nezaket kodları işlesin. "Hocam siz öyle arkada kaldınız, böyle buyurun" denmedi mesela, akşam fotoğraflar seçilip buraya atılırken nörolojik temelde bir seçicilik gelişiversin.
Sadece Fatma Betül Sayan Kaya'ya işlem yapılarak "üzerimize düşeni yaptık" mesajı veriliyor. Oysa teknik olarak Fatma Hanım ile Eşi İlyas Bey arasında bir fark yok. Asıl şaşırtıcı olan ise SPK Başkanı Ömer Gönül'ün serbest bırakılması! FBSK gibi onlarca kişi parasını çekip yatırabilir de, önemli olan göz yuman değil midir? FBSK'ya işlem yapılarak Ömer Gönül'ün serbest bırakılması önemsizleştirilmektedir. Kaç zamandır asıl sorumluluğun SPK'da olduğu ortada değil midir? Bu sistemi kuranlar ve de göz yumanlar asıl sorumlulardır ve de bu akşam asıl konu sümenaltı edilmektedir!
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
* Fon meselesine bulaşan, ancak aradan geçen aylara rağmen haklarında herhangi bir işlem yapılmayan bürokratların, kamuoyunda oluşan tepkilerin yatıştırılması amacıyla Çağlayan Adliyesi'nde bir performansa tabi tutulmalarına,
* Söz konusu performansın, Game of Thrones dizisinde Cersei Lannister karakterine uygulanan Walk of Shame sahnesinden esinlenerek gerçekleştirilmesine,
* İlgililerin adliyeye geliş ve ifade verme süreçlerinin önceden basına haber verilerek kamuoyunun bilgisine sunulmasına,
* Basın mensuplarının görüntü alabilmeleri için gerekli koşulların sağlanmasına ve elde edilen görüntülerin geniş kitlelere servis edilmesine,
* Adli sürecin yürütülmesinden ziyade kamuoyunda hesap sorulduğu izleniminin oluşturulmasına,
* Böylelikle aylarca işlem yapılmamasından kaynaklanan toplumsal tepkinin bir günlük medya gösterisiyle giderilmeye çalışılmasına
karar verilmiştir.
SPK eski başkanı İbrahim Ömer Gönül de ifade vermek için İstanbul Adliyesi’ne geldi.
Fon hırsızlığının, geçmiş örneklerinde olduğu gibi, AKP içinde kimseyi rencide edecek bir görüntüye ya da yaptırıma yol açmadan hasır altı edilebileceği düşünüldü. Bu nedenle ilk aşamada Fatma Betül Sayan Kaya ve eşinin ifadelerine ilişkin hiçbir bilgi ve görüntü paylaşılmadı. Milyonlarca insanın yıllar boyunca biriktirdiği paraların bir gecede hiç edildiği bir ülkede, bu tutumun yarattığı öfkeyi dindirmesi elbette mümkün değildi. Erdoğan başta olmak üzere siyasilerin sosyal medya paylaşımlarının altı, itham ve tepki dolu yorumlarla dolup taştı. Muhtemelen bu tepkinin yansımaları kamuoyu araştırmalarına da yansıdı.
Bugün ise Yeni Şafak muhabiri aracılığıyla ifade saati dahi önceden duyurularak görüntülerin paylaşılması sağlandı. Çağlayan Adliyesi'nin ön kapısından giriş organize edildi ve bu görüntülerini izlediğimiz gaz alma tiyatrosu sahnelendi.
AKP'li belediyelere yönelik operasyonların ardından Melih Gökçek'e dokunulmaması eleştirilince, bu tepkileri yatıştırmak için de benzer bir sahne hazırlanmıştı. Ancak Gökçek, ifade vermeye sakız çiğneyerek gidip kameralar önünde gerekli yerlere meydan okumuştu. Fatma Betül Sayan Kaya ise belli ki korkuyor; meselenin büyüklüğünün farkında. Eşi tıraşlı ve takım elbiseli, kendisi mağrur bir ifadeyle, kendilerine verilen direktifleri yerine getirerek Çağlayan'ın o meşhur "halk" kapısından içeri girdi. Bu kez asansörde bile basının fotoğraf ve görüntü almasına izin verildi.
İnsanlar yılların birikimlerini bu fonlarda, borsada kaybetmişken, onlar açısından yaşanabilecek en büyük mağduriyet Çağlayan Adliyesi'nin asansöründe basın mensuplarınca görüntülenmek olacaktır. O kadar ayrıcalıklı bir dünyada yaşıyorlar ki bu kadarı bile keyiflerini kaçırmaya yetebilir. Bir basın mensubunun kendilerine "163 milyon lirayı nereden buldunuz?" diye sormasını, "Beni nasıl bu duruma düşürdüler?" diye karşılayabilirler.
Biz ise yoksullukla, gelecek kaygısıyla, kira derdiyle ve kredi kartı borçlarıyla yaşamaya devam edeceğiz. Peki, bizlere bu haysiyetsizliğin reva görüldüğü şey, yaşamak mıdır? Selçuk Kozağaçlı'nın her daim kulaklarımızda yankılanan sözleri bu soruyu cevaplandırıyor:
"Yaşamın kendisi değil kutsal olan. Kutsal olan, adil bir yaşam. Kutsal olan, onurlu bir yaşam. Kutsal olan, güvenli bir yaşam. Kutsal olan, haysiyet sahibi bir yaşam."
Fatma Betül Sayan Kaya ve eşi İlyas Kaya, "163 milyon lirayı nereden temin ettiniz?" sorusunu yanıtsız bıraktı
https://t.co/p7MFPE4IF3
Bahçelievler Belediyesi'nde durum artık öyle bir noktaya gelmiş ki belediyeye ilişkin neredeyse bütün haberler, başkanın kişisel hesabından, kendisine görünürlük ve etkileşim sağlamak üzere paylaşılıyor. Belediyenin resmi sosyal medya hesabı olan @BahcelievlerBel'in son paylaşımının ise 15 Temmuz'a ilişkin olduğu ve üzerinden dört ay geçtiği görülüyor. Böyle bir halkla ilişkiler, böyle bir kurumsal iletişim politikası olabilir mi?
Belediyelerin sosyal medya hesapları yalnızca duyuru ve tanıtım kanalları değildir. Aynı zamanda kamu hizmetlerinin, yatırımların, etkinliklerin ve kurumsal faaliyetlerin kayda geçtiği, geriye dönük olarak izlenebildiği birer kamusal hafıza alanıdır. Kişiler gelip geçer, kurumlar kalıcıdır. Belediye başkanlığı kişisel bir marka, belediyenin kurumsal hesapları da o markanın tanıtım mecrası değildir. Söz konusu olan bir kişinin sosyal medya performansı değil, kamu kurumunun yurttaşlara karşı bilgilendirme sorumluluğudur.
Türkiye'de belediye başkanlarının, kamu kaynaklarını kişisel tanıtımları için kullanarak kendilerine bir persona ve hikâye inşa etmeleri; isimlerini ve görünürlüklerini belediyenin kurumsal kimliğinin önüne çıkarma uygulamaları artık neredeyse olağanlaştı. Üstelik bu kişiselleştirme yalnızca seçilmiş siyasilerin tercihi olarak da kalmıyor; kimi örneklerde bürokratların dahi aynı dili ve yaklaşımı benimsediğini görüyoruz.
Ancak kamu bütçesiyle hazırlanan iletişim görsellerinden kamu binalarındaki tabelalara, belediye promosyonlarından açılışlarda kullanılan arka planlara kadar belediyenin kurumsal kimliği neredeyse tamamen silinirken hemen her alanda belediye başkanının isminin bu denli öne çıkarıldığı bir örnekle ilk kez karşılaşıyorum.
İşim gereği yıllar boyunca siyasal iletişimin içinde bulundum; bu alanda yoğun kişisel deneyimlerim de oldu. Buna rağmen, kişisel görünürlüğün belediyenin kurumsal kimliğini bu ölçüde gölgede bıraktığı bir uygulamaya ilk kez rastlıyorum.
Türkiye'de belediye başkanlarının, kamu kaynaklarını kişisel tanıtımları için kullanarak kendilerine bir persona ve hikâye inşa etmeleri; isimlerini ve görünürlüklerini belediyenin kurumsal kimliğinin önüne çıkarma uygulamaları artık neredeyse olağanlaştı. Üstelik bu kişiselleştirme yalnızca seçilmiş siyasilerin tercihi olarak da kalmıyor; kimi örneklerde bürokratların dahi aynı dili ve yaklaşımı benimsediğini görüyoruz.
Ancak kamu bütçesiyle hazırlanan iletişim görsellerinden kamu binalarındaki tabelalara, belediye promosyonlarından açılışlarda kullanılan arka planlara kadar belediyenin kurumsal kimliği neredeyse tamamen silinirken hemen her alanda belediye başkanının isminin bu denli öne çıkarıldığı bir örnekle ilk kez karşılaşıyorum.
İşim gereği yıllar boyunca siyasal iletişimin içinde bulundum; bu alanda yoğun kişisel deneyimlerim de oldu. Buna rağmen, kişisel görünürlüğün belediyenin kurumsal kimliğini bu ölçüde gölgede bıraktığı bir uygulamaya ilk kez rastlıyorum.
Daha önce Esnafla olan diyaloğu yüzünden Recep Tayyip Erdoğan tarafından uyarılan Bahçelievler Belediye Başkanı Dr.Hakan Bahadır bu sefer ilçe sakinlerinin diline düştü.
Üstelik bu damarın en görünür ve tanınmış figürlerinden biri de Türk: @hasanthehun. Kendisiyle temas kuran sayılı basın kuruluşu dışında, muhalefetin bu çevrelerle ilişki geliştirmeye, Türkiye'de yaşanan hak ihlallerini ve demokratik gerilemeyi anlatmaya yönelik kayda değer bir girişimine, bir propaganda faaliyetine de tanık olmadık. Oysa burada bir siyasal ve toplumsal dayanışma hattı kurulabilir, Erdoğan yönetimine uluslararası meşruiyet sağlayan aktörlerin karşısında başka bir kamuoyu ve ilişki ağı oluşturulabilirdi. Bu yönde bir dirsek teması dahi göremedik.
Buna karşılık, kamu kaynaklarıyla finanse edilen Türk Evi üzerinden AKP'nin ABD'deki Cumhuriyetçi çevrelerin yanı sıra Demokrat Parti ile de temas kanallarını şimdiden geliştirmeye başladığını öngörmek için kahin olmaya gerek yok. Muhalefetin bu alandaki yokluğu, iktidarın uluslararası ilişkiler sahasını tek taraflı biçimde kullanmasına imkân tanıyor.
Trump’ın ve bu coğrafyaya atadığı Tom Barrack’ın Erdoğan hakkındaki açıklamaları malum. Cumhuriyetçi yönetimden gelen bu destek, Erdoğan’ın uluslararası alandaki en önemli meşruiyet kaynaklarından birine dönüşmüş durumda.
Peki buna karşılık, ABD’de Demokratlarla, hiç değilse Demokrat Parti içindeki demokratik sosyalist çevrelerle ilişki geliştiren; Trump yönetiminin bölge politikalarının Türkiye’deki siyasal sonuçlarını takip eden ve muhalefetin yaşadığı baskıları, hukuksuzlukları ve siyasal müdahaleleri uluslararası kamuoyuna taşıyan bir muhalefet stratejisi var mı? Bu yönde bir lobicilik faaliyeti, diplomatik temas, siyasal dayanışma ya da kamuoyuna yansıyan kayda değer bir girişim görebiliyor muyuz?
Trump yönetiminin Erdoğan’a sağladığı siyasal desteğin yarattığı sonuçlara karşı bir uluslararası ilişki ve iletişim ağı kurmak, muhalefetin siyasal sorumluluklarından biri değil mi? Üstelik ABD’deki siyasal dengelerin değişebileceği öngörüsü ortadayken bu alanda bir hazırlık ve temas kapasitesinin oluşturulmamış olması ciddi bir stratejik eksikliğe işaret ediyor.
Bütün bunlar, muhalefetin yalnızca iktidarı eleştiren değil, iktidar sorumluluğunu üstlenmeye hazırlanan bir siyasal yapı olduğunu gösterebilmesi bakımından önemli. İnsanlar, mevcut iktidarın karşısında yalnızca bir itiraz değil, gerektiğinde devleti ve uluslararası ilişkileri yönetebilecek bir siyasal akıl görmek istiyor. Bunun hazırlığı da iktidara geldikten sonra değil, muhalefetteyken yapılır.
Gölge kabine gibi kurumsal karşılığı ve işlevi yeterince görünür olmayan yapılanmalarla yetinmek de bu ihtiyacı karşılamıyor. Muhalefet, iktidara hazır olduğunu yalnızca söylememeli; bunun siyasal, diplomatik ve kurumsal altyapısını bugünden kurabilmeli.
Bununla birlikte birkaç yorumda (@Fener_man1907 ve @mertevg'in haklı yorumları) gördüğüm “Peki ya bir saldırı tekrar yaşanırsa?” sorusunun ardında elbette anlaşılır güvenlik kaygıları var. Ancak kamusal yaşamın bu ihtimal üzerinden sürekli kısıtlanması, hatta böyle bir endişenin gündelik hayatın belirleyici unsurlarından birine dönüşmesi de başlı başına sorunlu. Kamusal alanların güvenliğini sağlamak, bu alanların kullanımını süresiz biçimde kısıtlamakla aynı şey değil. Güvenlik politikalarının temel amacı, toplumsal yaşamın olağan akışını korumak olmalı.
Benzer bir örnekle açıklayalım; 13 Kasım 2015'te Paris'te konser salonu, kafe ve restoranların yanı sıra Stade de France da IŞİD'in eş zamanlı saldırılarının hedefi oldu. Fransa-Almanya milli maçının oynandığı stadyumun çevresinde üç intihar saldırısı gerçekleştirildi. Saldırganlardan biri stadyuma girmeye çalışmış, güvenlik kontrolünde engellenerek dışarıda saldırısını gerçekleştirmiş ve bu saldırıların toplamında 132 kişi öldürülmüştü. Olası bir panik ve izdihamı önlemek, güvenli tahliyeyi sağlamak amacıyla maçın devamına karar verilen o gün Cumhurbaşkanı François Hollande da stadyumdaydı. Maç tamamlandı ve seyirciler kontrollü biçimde tahliye edildi. Saldırıların ardından Fransa'da stadyumlar ve kamusal alanlar kalıcı güvenlik bölgelerine dönüştürülmedi; güvenlik uygulamaları belirli etkinliklerin ve somut risklerin gerektirdiği önlemler çerçevesinde sürdürüldü. Başka bir ifadeyle, güvenlik ihtiyacı toplumsal yaşamın olağan akışını ortadan kaldırmanın gerekçesine dönüştürülmedi. Çünkü Fransa'nın güvenlik yaklaşımı, kamusal yaşamı kalıcı olarak kısıtlamak yerine istihbarat, önleme, müdahale ve somut risklere dayalı güvenlik tedbirleri üzerine kuruluydu.
Dolayısıyla elbette somut tehditler karşısında gerekli önlemler alınmalı. Ancak güvenlik politikaları, belirli bir saldırının ardından kamusal alanları süresiz biçimde kısıtlayan rutin uygulamalara dönüşmemeli. Aksi hâlde saldırıların yaratmayı amaçladığı korku ve toplumsal geri çekilme, güvenlik politikaları eliyle de yeniden üretilmiş olur. Bir kenti güvenli kılmak, o kentin yaşamını durdurmak anlamına gelmemeli.
Meşhur fıkra... Yeni tayin olduğu alayı denetleyen bir albay, nizamiyedeki bahçe bankının başında nöbet tutan iki er görür. Neden orada nöbet tuttuklarını sorar. Askerler, eski komutanlarının emriyle bu bankı koruduklarını söyler. Albay bu nöbetin gerekçesini iyiden iyiye merak eder ve önceki komutanlara tek tek ulaşır. Hepsi aynı cevabı verir: Bu nöbet kendilerinden önce başlamıştır, onlar da geleneği sürdürmüşlerdir. Nihayet emri ilk veren emekli generale ulaşır. General şaşkınlıkla cevaplar: "Nasıl olur? Boyası hâlâ kurumamış mı?"
Fıkra burada bitiyor ama Kadıköy'de Fenerbahçe maçları nedeniyle yıllardır sürdürülen trafik uygulamasıyla bu fıkra bir şekilde gerçek hayatta yaşatılmaya devam ediyor.
10 Aralık 2016 tarihinde bir Beşiktaş maçının ardından gerçekleştirilen Dolmabahçe saldırısı sonrasında alınan güvenlik tedbirleri, aradan geçen on yıla rağmen Kadıköy'de de sürdürülüyor. Maçın önemi, niteliği, başlama saati fark etmeksizin saatler öncesinden yollar tedbir amaçlı kapatılıyor. Gece 22.00'de başlayacak bir maç için bile 16.00'dan itibaren Recep Peker Caddesi tamamen trafiğe kapatılıyor; Bağdat Caddesi'ndeki trafik akışının değiştirilmesiyle Yeldeğirmeni'nden Bostancı'ya, hatta Maltepe'ye uzanan bir trafik kaosu yaratılıyor. Bunun bedelini ise stat çevresinde yaşayan on binlerce insan, gündelik hayatları ve ulaşım hakları üzerinden ödüyor.
Yarın Liverpool karşısında oynanacak maçta da Kadıköy'ün renkli görüntülerle, sokaklarda gülerek, eğlenerek stadyuma yürüyen insanlarla bir futbol şenliğine dönüşmesi beklenirken, muhtemelen yine trafik kaosu ve yol kapatmaları konuşulacak. Oysa güvenlik tedbirlerinin güncel risk değerlendirmeleri ve ölçülülük ilkesi çerçevesinde yeniden ele alınması çoktan gerekiyor.
Üstelik bu uygulamanın yarattığı mağduriyet, Fenerbahçe Stadı'nın Maltepe'ye taşınmasını savunanların gerekçelerinden birine dönüştürülüyor. Oysa maç günleriyle sınırlı bir trafik sorununa çözüm olarak sunulan taşınma, bugün stadın bulunduğu alanın AVM'ler ve ticari projelerle her gün trafik üreten yeni bir tüketim mekânına dönüştürülmesinin önünü açacaktır. Bir günlük yoğunluğun yerine haftanın her günü yaşanacak kalıcı bir kent sorununu koymak çözüm değildir.
Fenerbahçe Stadı Kadıköy'den taşınmamalı ve kent sakinlerine yıllardır yaşatılan bu ölçüsüz mağduriyet sona ermelidir. On yıl önceki bir saldırının ardından alınmış tedbirlerin sorgulanmadan sürdürülmesine ve bu uygulamanın stadın taşınmasına gerekçe yapılmasına izin verilmemelidir.
Görsel: @yahyabedirhan, https://t.co/3JfK4SNDYC
Birkaç yıl önce kaybettiğimiz bu imamın bir torunu şu an “NATO zirvesini protesto edebilir” gerekçesiyle Silivri’de tutsak. Devrimci Gençlik Dernekleri üyesi Berkay Ustabaş.
Hahahahahaha
@bosunatiklama Güzel bir saattir. Ancak böyle saatler bir kişinin zekası ile, emek vererek, aklı ile kazandığı parayla alınabildiğinde insanı mutlu eder. Başkası size bu saati verdiğinde o sizin tasmanız olur.
Fransa’da sömürgeciliğin tarihsel şiddetini miras almış, ülkeleri emperyalist tahakküm altında bırakılmış, kendileri ırkçılık ve sınıfsal dışlanmayla kuşatılarak banliyölerin yoksulluğuna mahkûm edilmiş gençlerin bileğinde bir “yağma” sonucu Rolex belirmesi ihtimalinden duyduğu dehşet, mülkiyet hukukuna yönelik ahlaki hassasiyetinden ziyade, kendi ayrıcalığını teşhir etmek üzere her daim kadraja yerleştirdiği ve söz konusu lüks tüketimini en ufak bir tevazu emaresi göstermeksizin statü performansına dönüştürürken toplumsal üstünlük iddiasının simgesine çevirdiği o nesnenin, kendisinden esirgenenlere de geçebileceği ihtimaline duyduğu tahammülsüzlükten kaynaklanıyor.
Gerisi safsata.
Göreceksiniz Fransa dahil tüm Avrupa'da AŞIRI SAĞ aşırı derecede güçlenecek..
Komünistler yine Sosyal Demokratların köküne kibrit suyu dökmüş olacak.
Bu gösteriler ve yağmalama HİÇBİR işe yaramadığı gibi Faşizmi yükseltecek.
Komünizm ve WOKE Sosyalizmi: Sosyal Demokrasinin EN BÜYÜK düşmanıdır.
Bu yağmalamalar, 200 yıllık tarihi eserleri yakmalar size 15 dakikalık orgazm vermek dışında hiçbir şey yapmayacak.
Söylediklerim Doğru, Doğru olduğunu bildiğiniz ama kabul etmek istemediğiniz için de sinirlendiriyor sizi.
Halbuki olayı kişisel almayıp Sosyal Demokraside birleşmek en doğrusu.
AŞIRI Sağın bu olaylar sonunda nasıl güçlenmeye devam ettiğini hep beraber göreceğiz.
Geçtiğimiz ay vesaire'de Ahmet Kaya ve Adalar’da sabah yogası başlıklı uzunca bir yazım vardı. Özetle şunları söylemiştim:
"...belediyenin kültür politikası, yalnızca insanlara gündelik hayatın içinde nefes alabilecekleri alanlar yaratmakla sınırlanamaz. Belediyelerin kamusal işlevlerinden biri de içinde bulunulan siyasal ve toplumsal koşulları görünür kılmak, ortak deneyimlerin kamusal olarak ifade edilebileceği alanlar açmak ve kentlilerin yalnızca kültürel tüketiciler olarak değil, siyasal özneler olarak da birbirleriyle ilişki kurabilecekleri imkânlar yaratmaktır. Siyasal baskının gündelik hayatın içerisine bu ölçüde yerleştiği bir dönemde, “hayat devam ediyor” duygusunu üretmek tek başına nötr bir tercih değildir. Hayatın olağan akışını sürdürmek ile siyasal olarak üretilen bir olağanlığı yeniden üretmek aynı şey değildir.
Bu nedenle sorulması gereken, kamusal alanlarda bir araya gelişlerin neden insanların yaşadıkları siyasal deneyimler üzerine birlikte düşünebilecekleri, yaşananları hatırlayabilecekleri ve gündelik hayat içerisinde yeniden siyasal özneler olarak birbirleriyle ilişki kurabilecekleri alanlara dönüştürülemediğidir. Buna ilişkin kültürel seçkilerden neden özellikle kaçınılıyor? Sanatçılar ve etkinlikler neden içinde bulunulan siyasal momentle ilişki kuracak biçimde seçilmiyor? Burada sorun sanatçıların siyasal cesaretinden mi, belediyelerin tercih ve sınırlarından mı, yoksa her ikisinin kesiştiği daha geniş bir kurumsal çekingenlikten mi kaynaklanıyor? Belediyelerin sahip olduğu kamusal imkânlar neden yaşanan siyasal deneyimi görünür kılacak biçimde kullanılmıyor? Bugünün koşullarının 1990’ların koşullarından çok daha ağır olduğunu ve belediyelerin üzerinde taşıdığı siyasal ve kurumsal risklerin geçmişle karşılaştırılamayacak ölçüde arttığını kabul ederek soruyorum; iktidar siyasal alanı böylesine daraltırken, muhalefet belediyeleri ellerindeki kültürel alanı neden aynı ölçüde siyasal bir karşı kamusal alan kurmak için kullanamıyor?
Belediyelerin kültür politikaları yalnızca kentlilere sunulan sahne sanatları etkinliklerinin toplamından ibaret değildir; hangi hafızaların görünür olacağına, hangi toplumsal deneyimlerin kamusal alanda karşılaşacağına ve siyasal baskının gündelik hayat içerisinde nasıl anlamlandırılacağına ilişkin bir kamusal tercih alanıdır. Belediyelerin sahip olduğu kültür kurumları, kamusal mekânlar, sanatçılar, etkinlikler ve kentlilerle kurduğu ilişkiler, baskının karşısında yalnızca insanların gündelik hayatlarını sürdürebilmelerini sağlayan alanlar olarak mı kalacak; yoksa ortak hafızanın ve karşı temsilin üretilebildiği, siyasal baskıya rağmen başka bir kamusal hayatın kurulabildiği alanlara mı dönüşecek? Asıl mesele burada düğümleniyor: Bugün muhalefet belediyeleri, iktidarın daralttığı siyasal alanın dışında değil, tam tersine gündelik hayatın içerisinde nasıl bir siyasal karşı kamusal alan kuracak?"
İlgilisine yazının tamamı: https://t.co/JkF17lhOaD
gerçekse mi daha komik gerçek değilse mi inanın bilemedim…
Birinci Dünya Savaşı sonrasında Almanya'da geliştirilen Dolchstosslegende (Arkadan Hançerlenme Efsanesi), askeri yenilgiyi cephedeki koşullarla değil, içerideki hainlerin ihanetiyle açıklayan bir milliyetçi mitti. Alman ulusunun sosyalistler, cumhuriyetçiler ve Yahudiler tarafından arkadan hançerlendiği ileri sürülüyor; siyasal muhalefet de başlı başına ulusal varlığa yönelmiş bir tehdit olarak kodlanıyordu.
Türkiye'de 2000'lerin başından itibaren Türk Solu dergisi çevresinde filizlenen, bugün ise alternatif sağ internet influencer'ları ve kanzi kültürüyle palazlanan anlatı da benzer bir mantıkla işliyor. Sadece Kürtler, sosyalistler, liberaller veya İslamcılar değil; sinema oyuncularından avukatlara, Merkez Hakem Komitesi'nden makarna şirketlerine toplu hâlde Türk ulusunu içeriden hançerleyen unsurlar olarak bu coğrafya için tasarlandığı iddia edilen bir "Türksüzleştirme" projesinin parçaları olarak sunuluyor. Bunu yaparken de ABD kaynaklı alternatif sağ kültürü; her türlü ırkçılığı, homofobisi, kadın ve yabancı düşmanlığıyla birlikte sahipleniliyor. İçi boşaltılmış bir Atatürk sembolizmi ve Türklük fetişizmine indirgenmiş, halk egemenliği ve siyasal eşitlik ilkelerinden tamamen kopartılmış bir cumhuriyetçilik anlayışı da buna eşlik ediyor. Bir makarna paketinin üzerindeki Türk kelimesinin kaldırılması üzerinden ulus egemenliğinin tehdit altında olduğu yaygarası koparılırken; kayyumlarla seçmen iradesinin gasp edilmesine ve seçilmiş siyasetçilerin hapsedilmesine sessiz dahi kalınmayıp hatta bu aktörlerin siyasal pozisyonları üzerinden "oh olsun" çekiliyor. Bu örnekte görüldüğü üzere linç kültürü de bu yaygaranın en önemli araçlarından biri olarak, söz konusu anlatıya en küçük bir itaatsizlik olabilecek girişimleri dahi kolektif bir sosyal linçle karşı karşıya bırakıyor.
Filiz Makarna'dan "Türk" sözcüğünün görkemli bir törenle kaldırıldığı ortaya çıktı.
İçeriden alınan bilgilere markanın İtalyan temsilcileri dahi bu kararı tuhaf bulurken Türkiye ofisindeki S.T.Ö. ve İ.C.Ö. adlı kişilerin ikna ettiği konuşuluyor.
Biz de sizlerle gurur duyuyoruz.
Kızımla gurur duyuyorum:
Last Seen Users on Sotwe
Most Popular Users
Elon Musk
@elonmusk
240.9M followers
Barack Obama
@barackobama
118.8M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
114.5M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.9M followers
Narendra Modi
@narendramodi
107M followers
Rihanna
@rihanna
98.7M followers
NASA
@nasa
92.2M followers
Justin Bieber
@justinbieber
91.8M followers
KATY PERRY
@katyperry
90M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
84M followers
Lady Gaga
@ladygaga
75.5M followers
Virat Kohli
@imvkohli
73.4M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
70.8M followers
YouTube
@youtube
68.7M followers
Neymar Jr
@neymarjr
66.4M followers
Bill Gates
@billgates
65.2M followers
Selena Gomez
@selenagomez
63.1M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.2M followers
CNN
@cnn
61.7M followers
X
@x
60.6M followers