چه وضع کصشریه. مخالفای توافق ترامپ به رژیم رفتن کلیپهای قدیمی کونفیس که ریده به ترامپ رو درآوردن دارن پخش میکنن.
رسمن جنگ داخلی شده بین جمهوریخواها و ما هم پاپ کورن به دست😂😂🍿
دستشون درد نکنه. زحمت ما رو کم کردن
آری بن مناشه، افسر سابق موساد در یک مصاحبه گفته بود:
«اسرائیلیها بخشی از اطلاعات حساس را در اختیار دارند، و ممکن است وقتی احساس کنند از سوی ترامپ تهدید میشوند، آن را منتشر کنند.»
کتاب او با عنوان
Profits of War: Inside the Secret U.S.-Israeli Arms Network
حمله امروز ونس به اسرائیل از پشت تریبون کاخ سفید را نمیتوان در شطرنجهای چندبعدی تفسیر کرد. اساساً اگر با جامعه ماگا ارتباط نزدیک داشته باشید یا روانشناسی کنونی مردم آمریکا را بدانید و کف زدن تریتا تازی و نفوذیهای رژیم را ببینید، متوجه میشوید این یک چرخش علیه اسرائیل در افکار عمومی آمریکاست؛ منظور ونس هم این است که ما دیگر دوست شما نیستیم!
این را در چارچوب کلیتری ببینید، همانگونه که تریتا تازی نوشت، یک تغییر پارادایم است. این چوب دوسر طلایی برای اسرائیل است: اگر ونس کنار گذاشته شود، جامعه توهم توطئه و نفرت بالاتری به اسرائیل پیدا میکند؛ اگر نه، این دشمنی پایان نمیپذیرد و گفتههای ضد اسرائیلی بدنهی انزواگرای دولت روزبهروز بیشتر میشود.
«اظهارات دونالد ترامپ کاملاً ساختگی و فیک است.من رک و پوست کنده میگویم بسیار خشمگین هستم. نمیدانم چرا رئیس جمهور امریکا با متحدانش اینگونه رفتار میکند؛ به هر حال، این اولین باری نیست که این اتفاق میافتد.فقط میتوانم بگویم شرمآور است.....
"تنها کاری که از ما ساخته است آن است که بهای خون خویش را آنچنان گزاف و سنگین کنیم که هیچ شهر عربی، هیچ ارتش عربی و هیچ دولت عربی میل یا توان پرداخت آن را نداشته باشد."
موشه دایان ------
بهای خون ایرانی چقدر است؟
شلدن عزیز @patrick_jane77 فقط میخواستم بهت بگم که پیام شما بین المللی شد و در رسانههای آمریکایی داره پخش میشه.
ما تا سرنگونی جمهوری اهریمنی اسلامی ادامه داریم.✌️
پاینده ایران. جاوید شاه!
ترمپ در نشست جی۷: «من رئیس هستم!»؛ لحظات جنجالی در حضور رهبران جهان
دونالد ترمپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در جریان نشست سران گروه هفت (جی۷) در فرانسه با بیان جمله «من رئیس هستم!» توجه رسانهها را به خود جلب کرد.
این اظهارات زمانی مطرح شد که امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، پیشنهاد آغاز نشست را بدون حضور ترمپ ارائه کرده بود تا سایر رهبران از جمله لولا داسیلوا و لی نیز بتوانند گفتگوها را آغاز کنند.
با ورود ترمپ به محل نشست، مکرون با استقبال از او گفت: «سلام رئیسجمهور!» و ترمپ نیز در پاسخ، در حالی که با لبخند وارد جلسه شد، جمله «من رئیس هستم!» را بیان کرد که با خنده برخی از حاضران همراه شد.
گزارشها میافزایند که ترمپ هنگام حضور در نشست، فضای جلسه را گرم توصیف کرده و از مکرون برای محل نشستن در ضیافت شام نیز تشکر کرده است.
نشست امسال سران گروه هفت از ۱۵ تا ۱۷ جون در شهر ایوین-له-بن فرانسه به میزبانی امانوئل مکرون برگزار میشود.
#آریانانیوز #ترمپ #جی۷ #فرانسه #سران_جهان
⚡🇮🇹🇺🇸جورجا خطاب به ترامپ: ایتالیا و من هرگز به کسی مثل تو التماس نمیکنیم/جورجا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، در واکنش به اظهارات پرزیدنت ترامپ گفت برخی مسائل نیازمند پاسخ فوری هستند و ادعاهای مطرح شده از سوی رئیس جمهور آمریکا را «کاملاً ساختگی» توصیف کرد. او افزود: «صادقانه بگویم شوکه شدهام و نمیدانم چرا رئیس جمهور ایالات متحده با متحدان خود چنین رفتاری میکند، زیرا این نخستین بار نیست که چنین اتفاقی رخ میدهد.» ملونی همچنین گفت ای کاش پرزیدنت ترامپ همین قاطعیت را در برابر دشمنان غرب، دشمنان آمریکا و رهبرانی که معمولاً با آنها رویکردی ملایمتر و ملاحظهکارانهتر دارد، نشان میداد و در پایان تأکید کرد: «او باید یک چیز را به خاطر داشته باشد؛ ایتالیا و من هرگز التماس نمیکنیم.»
⭕️تامیر موراگ درباره رفتار رئیس جمهور آمریکا: «این آسانترین جنگ در تاریخ آمریکا بود که به یک شکست در مقیاس تاریخی تبدیل شد.»
ترامپ در حال از دست دادن اعتبار خود است و تسلیم فشارهای درون دولت خودش میشود
درباره یادداشت تفاهم میان جمهوری اسلامی و آمریکا، تا زمانی که متن کامل و دقیق آن منتشر نشده، نمیتوان با قطعیت قضاوت کرد. اما یک اصلِ قطعی بر این فضا حاکم است: اجرای موفق هرگونه توافقی مستلزمِ تغییرِ رفتارِ ساختاری و واقعیِ جمهوری اسلامی است؛ بدون چنین گردشی، هیچ سندی به ثبات در خاورمیانه منجر نخواهد شد.
به باور من، فرضیه تغییر رفتار بنیادینِ تهران، یک گزاره انتزاعی و دور از واقعیتهای میدانی است و تردیدهای جدی ��رباره آن وجود دارد. جمهوری اسلامی، فارغ از تحولاتی که ناگزیر پس از مرگ علی خامنهای در دوره گذار با آن روبهرو خواهد شد و مستقل از مسیر کلی جامعه ایران، در کوتاهمدت تغییر جهت کلانی نخواهد داد.
از نگاه تهران، این تفاهم به معنای پایان مخاصمه با اسرائیل و آمریکا نیست، بلکه یک Modus Vivendi یا «قرار موقت برای همزیستی» است؛ تاکتیکی برای کاهش فشارهای خردکننده کنونی و یک «اتلاف وقت راهبردی» تا دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ سپری شود. از سوی دیگر، جمهوری اسلامی با تکیه بر کارت تنگه هرمز و امکان حمله به زیرساختهای کشورهای منطقه، احساس میکند اهرمهای بازدارندگیِ جدیدی به دست آورده که نیاز آن را به پایبندیِ بلندمدت به این توافق کاهش میدهد. به همین دلیل، این سند را نباید یک توافقِ صلح دانست، بلکه این متن، آغاز مرحلهای تازه و باز��راییشده در منازعهای است که از هفتم اکتبر به این سو، به محور اصلی تحولات خاورمیانه تبدیل شده است.
در سه دهه گذشته، همه روسای جمهوری آمریکا از جورج بوش پدر و بیل کلینتون تا جورج بوش پسر، باراک اوباما، دونالد ترامپ و جو بایدن، همگی برای دستیابی به «صلح پایدار» در خاورمیانه تلاش کردهاند. چهارچوب اصلی همه این گفتگوها و توافقها، تلاش برای مصالحه میان «دولت»ها بوده است. اما بسترِ امنیتیِ واقعیِ خاورمیانه یعنی «بازیگرانِ غیردولتیِ تا بن دندان مسلح» و حامی اصلی آنها، جمهوری اسلامی که خارج از قواعد حقوق بینالملل بازی میکند، همه این تلاشها را نقش بر آب کرده است.
توافقهایِ کلی که ناشی از جبرِ شرایط است، همیشه در دسترساند اما قولِ مشهورِ «شیطان در جزئیات خوابیده است» را نباید هرگز فراموش کرد. در سه دهه گذشته، جمهوری اسلامی همان بازیگری بوده که از طریق شبکه نیروهای نیابتی و ابزارهای مختلف سیاسی �� امنیتی، همواره کوشیده مانع تثبیت ترتیباتی شود که به عادیسازی پایدار روابط اسرائیل با همسایگانش میانجامد.
هفتم اکتبر این معادله را تغییر داد. پیش از آن اسرائیل عمدتاً با بازوهایِ نیابتیِ تهران درگیر بود، اما پس از هفتم اکتبر، دکترین امنیتی تلآویو دچار دگرگونی شد و تصمیمگیران اسرائیلی به این نتیجه رسیدند که مسئله اصلی نه حماس و نه حزبالله، بلکه خود جمهوری اسلامی است. خط قرمزِ سیساله با فروریختن «جنگ سایهها» شکست و وقوع چهار جنگ مستقیم و بیسابقه میان دو طرف در کمتر از دو سال، نشان میدهد که این رویارویی وارد مرحلهای بیبازگشت شده است. بستر امنیتیِ منطقه چنان تغییر کرده که با یک امضا روی کاغذ به نظم سابق بازنمیگردد. حاکمیت اسرائیل نیز دیگر هیچ سطحی از تهدیدات پیرامونی را برنمیتابد و این تفاهم مانع استراتژیِ کلان آن برای ضربه مستقیم به کانون تهدید نخواهد شد.
از این رو، پرسش اصلی نه درباره متن این توافق، بلکه درباره رفتار ��مهوری اسلامی پس از امضای آن است. اگر هدف صرفاً خرید زمان و بازگشت به سیاستهای گذشته باشد، آنچه امروز به عنوان توافق معرفی میشود، فصلِ میانیِ یک رویاروییِ بزرگتر خواهد بود.
منازعه تهران و تلآویو اکنون از چارچوبهایِ سنتیِ دکترینهایِ ایدئولوژیک فراتر رفته و با خونخواهی در بالاترین لایه قدرت گره خورده است. پس از کشته شدن علی خامنهای، انتقام به یکی از پیشرانهایِ اصلیِ دکترینِ نظامیِ تنها حکومت شیعیِ جهان تبدیل خواهد شد. ایدئولوژیِ حاکمیتی که پس از چهارده قرن، هنوز هویت خود را در نمادهایی چون فریاد یالثاراتالحسین بازتولید میکند، از ریختن هیزم به تنور جنگ با اسرائیل و آمریکا، حتی به بهایِ نابودیِ ایران ابایی نخواهد داشت. علاوه بر این، در بستر بحرانِ مشروعیت داخلی و تثبیت اقتدارِ رهبریِ جدید، ساختار قدرت که همواره به بازتولید دشمنیهایِ بیرونی برای مهار افکار عمومی و بقای خود نیاز داشته است، نمیتواند به یکباره این دشمنیها را کنار بگذارد چرا که تنشزداییِ واقعی را یک خطرِ وجودی میداند.
دونالد ترامپ میتواند این توافق را یک موفقیت دیپلماتیک معرفی کند و تهران نیز آن را نشانهای از تابآوری خود بداند. اما این توافق نه پایانِ جنگ جمهوری اسلامی و اسرائیل، بلکه وقفهای موقت در مسیری خواهد بود که از هفتم اکتبر آغاز شده است. اگر رفتار جمهوری اسلامی عوض نشود، آنچه پیش روی خاورمیانه قرار دارد نه صلح، بلکه منازعهای طولانی، پرهزینه و بیثباتکننده خواهد بود؛ رقابتی که سرنوشت منطقه را برای سالهای آینده شکل خواهد داد و دستکم یک نسل دیگر از ایرانیان، هزینههای این ��نگ فرسایشی و خانمانسوز را خواهند داد.
ژنرال جک کین به زیبایی هر چه تمامتر میگه «اصلن مهم نیست این پول از کجا میاد، مهم اینه که نباید به دست رژیم برسه»
«اینها همون قاتلها و حرومزاده هایی بودن که مردم رو میکشن و نباید پولی به دستشون برسه»
«ما زمان جنگ جهانی دوم نیومدیم به نازیها و حکومت ژاپن پول بدیم تا زمانیکه سر کار بودن»
ضمنن کیرم تو دهن شان هنیتی که از ونس دفاع میکنه
هزاران هموطن با شعار «این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده» در گورهای بینشان خوابیدهاند.
چقدر باید پر از حقد و کینه باشی، که این چنین نمک به زخم مردمی داغدیده بپاشی.
Whether or not Europe stands with us, whether or not your journalists do their jobs, whether or not your politicians demonstrate the courage to act, I will fight for my people and my country.