چیزی که از گفتنش خجالت میکشم اینه که واقعا از بیکاری لذت میبرم. اینکه اختیار زندگیم دست خودمه شگفتانگیزه. مثلا اگه پول داشتم قطعا بیکاری رو انتخاب میکردم.
در حالی که منتظریم تکلیف جنگ مشخص شه
تکلیف زندگیمون مشخص شه
رسیدیم به اواسط برج ۵
اصن نفهمیدیم ۱۴۰۵ چجوری گذشت
انگار این مدتو زندگی نکردیم
در صورتی که این جوونیمونه که تو بلاتکلیفی داره تموم میشه
از خون هیچ جوونی لاله ندمیده.
تموم کنید این کسشرهای سانتی مانتالیسم رو.
جوونها دارن یکی یکی میمیرن؛
نه قراره توی بهشت دور هم جمع باشن؛
نه دارن از آسمونها بهمون لبخند میزنن.
سراسر این قضیه گند و کثافته؛
روی جنایت پاپیون نزنید.
حالا فهمیدید چرا از جنگ استقبال میکنیم؟
در ایرانِ اشغالشده توسط جمهوری اسلامی، جنگ برای مردمِ تحتِ اسارت امنیت بیشتری دارد تا آتشبسی که صبحش با صدای «اذانِ اعدام» شروع میشود.
#ننگ_بر_چهار_فاسد