Hikâyenin sonunu biliyordum. Nerede kırılacağımı, hangi adımda kaybolacağımı, hangi ânın bana yük olacağını. Hepsini görüyordum, ama yine de seni yaşamak istedim. Bazen insan acının sıcaklığını hissedebilmek için bile yanmayı seçer. Ve ben, seni seçtim
ilkokulda türkçe kitabında refik halit karay’ın bir hikayesini okumuştum, ailesi ölen küçük hasan dilini kimsenin bilmediği yabancı bir ülkeye gönderiliyordu, orda türkçe bilen eskiciyle karşılaşınca hiç durmadan, dinlenmeden, nefes almadan konuşması gibi.. böyle hissetmiştim
yeniden sevilir, gidilir, yasanır, kazanılır. hayata kusmemek lazım. nolursa olsun bi sonraki gunun dogan gunesini gormeye deger. genciz. yol uzun, ihtimaller binbir. halledilir