Uzun süredir yazıp çizdiğim yaklaşık 4 yıldır bulunduğum, 4 binin üzerinde tweet attığım twitter hesabımı kapatıyorum. Bundan sonra ya anonim olarak ya da başka mecralarda devam ederim. Burada tanıştığım, edindiğim arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. Sağlıcakla kalmanız ümidiyle.
Her şeyin 'en'i sizsiniz. Bu yüzden kinim size her şeyin 'en'i olan ama hiç bir emeği olmayan sizlere. Nazım'ın yıllar önce dediği gibi 'sizler vatan seversiniz, vatan perversiniz ben vatan hainiyim' Dedim ya kavgam kendimle size ne!
Kafamda 500 milim depresan. Kelimeler ağzımda sıkışıyor. Patlamak istiyorum, elimden ancak susmak geliyor. En büyük kavgamı veriyorum şimdilerde, kavga ettiğim yabancı değil bizzat kendim. Bir vuruyorum iki acı çekiyorum. Matematik halt etsin.
Yumruklayabilmem için iyileşmesini temenni ettiler. Kalem tutan ellerim şimdi duvarların kan kaynağı. Kustum ne varsa içimde öfke, nefret, sevgi, saygı taşıyamadım hiç birini. Ağır geldi her şey
Duyguların en net belirtisi şimdi kan ve gözyaşı.
İçin çekenlersiniz. sizin için acılar sokakta yaşanmış gibidir onu evinize almayı onunla yaşamayı bilenlerden değilsiniz. Kavgam kendimle kinim size. Çünkü sizler ahlak dersleri veren, en çok vatan sever en çok milliyetçi olanlarsınız. En çok dini yaşayanlarsınız
Yumruklayabilmem için iyileşmesini temenni ettiler. Kalem tutan ellerim şimdi duvarların kan kaynağı. Kustum ne varsa içimde öfke, nefret, sevgi, saygı taşıyamadım hiç birini. Ağır geldi her şey
Duyguların en net belirtisi şimdi kan ve gözyaşı.
Öfkeden duvara kaç yumruk indirdim bilmiyorum kendime geldiğimde elimde bir sancı 3 kırık. Öyle dedi doktorlar kan gölüne dönmüş duvar. İnsanın kendi kanını görmesi garip bi his, his değil gerçi acı, acının sembolü sanki. Sardılar ellerimi çabuk iyileşmesi için daha çok duvar
+ şüphelerimiz, olumsuz beklentilerimizden kaynaklıdır. Farkındalık farklılıktır. Farkındalık hoşgörülü olmayı, yanlışı görmezden gelebilmeyi ve aynı zamanda aynı şiddetle haksızlığa karşı baş kaldırabilmek gibi sorumlulukları peşi sıra getirir.
Farkına varmaya başlayan insanda umutların yerini boşluk almaya başlarken endişeler aynı istikamette artmaya başlar. Endişe arttıkça şüphe ölçeği toplumdan insana doğru yönelmeye başlar. Meydana gelen olumlu olumsuz bütün davranışları genel olarak değerlendirmekten uzaklaşarak
+ beklentilerden meydana gelmez. Şüpheyi meydana getiren nesne insan olurken şüpheyi sürdürmeye, sebebini sorgulatmaya iten toplumdur. Toplumda şüphe ettiğimiz olumsuz beklentilerimiz varsa (ki bunun aksini iddia etmek delilik olur). Bu beklentilerimiz aslında temelde bireye olan