Sanatçı Sami Sefer Coşkun, kendine has eşsiz yorumuyla Bekir Sıtkı Erdoğan’ın “Cihanda Türk” şiirini seslendiriyor.
Coşkun, şiirin bazı bölümlerine kendi katkısını da sunuyor:
Bozkurtlar vatanı, sert yaylaları
Huyundan huy katmış ırkımız bizim
Her birimiz bir savaşta doğmuşuz
Zafere karışmış kırkımız bizim
Atlarımız aldan, kırdan, kızıldan
Akıncılar koptu geldi Oğuz’dan
Küçüklü büyüklü hep bir ağızdan
Dünyaca söylenir türkümüz bizim
Deniz bozkurtlara karşı duramaz
Değme dağlar bize göğüs geremez
Kapımızdan rüzgar bile giremez
Açıktır evimiz barkımız bizim
Üstümüzde 3 kıtanın kaydı
Tarih dizimizde doğdu büyüdü
Duymamışken medeniyet neydi
Garba ışık verdi şarkımız bizim
Kanundur değişmez dünyanın seyri
Kimsenin kimdeye dokunmaz hayrı
Savaştan yılmaz Türk Tanrı’dan gayrı
Hiç kimseden yoktur korkumuz bizim
Üç laf etsem Türk’üm derim üçünde
Sana cevabım var bana ‘niçin’ de
72 buçuk millet içinde
İşte budur gerçek farkımız bizim
Tanrı Türk’ü Türk de Türk’ü korusun!
🇹🇷 19 Eylül #GazilerGünü'nde ülkemizin kurucusu Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü rahmet ve minnetle anıyor, vatanı için canını ortaya koyup edip Gazilik mertebesine ulaşan tüm kahramanlarımızı saygıyla hatırlıyoruz.
@turkcedusunuyor Her sene yurt dışı telefonunuz kullanıma 4 ay süre ile tekrar açılır. Yıl başı itibariyle hat gelmeyen telefonlar için bu yöntemi kullanın. Süresi dolmuş cihazlar açılmaz.
Bugün Şampiyonlar Ligi resmi sayfasının paylaştığı ve milyonların hayranlıkla izlediği "Şereftir Seni Sevmek"in orijinali. Bizzat yaratıcısı Taner Yılmaz'ın performansıyla.
ASY sokak, 2018👇
@TanerYilmaz73
The Turkic Verdict
They once called it the
Turkish Gate.
At the eastern edge of Anatolia, where the land thins and history thickens, Atatürk saw Dilucu not as a border, but as a hinge. A narrow passage between worlds. To the north, Armenia. To the east, Azerbaijan. Beyond them, a memory older than states, the uninterrupted belt of Turkic peoples stretching across Eurasia.
The Armenian corridor often reduced to maps and legal formulas, has always been more than a strip of land. It is the last knot tying Türkiye to the Caspian basin without intermediaries. When that knot tightens, Ankara is constrained. When it loosens, history accelerates. For Türkiye, the passage to Nakhchivan and onward to Azerbaijan is not about transit alone; it is about reuniting a fragmented civilizational geography severed by empires, wars, and revolutions.
That geography is vast. From Anatolia through the Caucasus, across Central Asia, and deep into western China, Turkic languages form a living spine, spoken by peoples separated by borders but bound by grammar, memory, and myth.
This Turkic continuum, predating Islam and modern nationalism, survived Mongol storms, Persian courts, Russian tsars, and Soviet planners. It did not disappear; it waited.
Armenia sits at the fault line of this continuum. Its modern leadership understands this reality with unease. The relationship between Yerevan and Ankara is no longer frozen in slogans alone; it is shaped by fatigue, demographic decline, and geopolitical pressure. Armenia’s president does not negotiate from strength but from survival, aware that isolation is a luxury small states cannot afford forever.
Meanwhile, Türkiye watches Iran.
An Iranian collapse, or even a strategic retreat would not merely reshape the Middle East. It would open a vacuum eastward. Türkiye’s influence would no longer stop at the Caspian; it would breathe into Central Asia with unprecedented depth. Trade routes would realign. Energy corridors would bypass old chokepoints. Cultural diplomacy would follow pipelines. The Turkic space, long compressed, would expand like lungs finally filling with air.
This is why these are historic days.
Not because borders are changing overnight, but because gravity is. Empires today do not march; they connect. They build corridors, languages, supply chains, and narratives. Türkiye’s advantage is not brute force but continuity of people, speech, and memory.
The verdict is not written in treaties yet. But history, patient as always, is leaning in one direction.
And once the gate opens, it rarely closes again.
@aliosmanyuksel@HRNCN Çok haklısınız gmail iOS 26 dan sonra en iyi alternatif fakat 26 sonrası gmail rehber senkronizasyonunda da maalesef sorun oluyor.
- isim yerine numara numara
- Türkçe harflerin değişmesi
- isim soyisim karışıklığı
@HRNCN İşleri karıştıran İOS 26, maalesef rehber senkronizasyonu sıkıntıları da başladı. Rehberinizde olan kişileri bile göremeyebiliyorsunuz. Whatsapp ve benzeri gelen numaraları kayıt için normal arama ekranını kullanın. İyi günler dilerim.
Anadolu'da yaşayıp kendine Rum/Yunan/Helen diyenler için;
>Bunlardan hiçbirisi değilsiniz. Dilini değiştirip kendini böyle sanan gariban Anadolu yerlilerisiniz.
>Laf ettiğiniz Anadolu Türkleri Orta Çağ'daki ataları ile boru gibi kalıtsal süreklilik gösteriyor ancak Anadolu'da kendine Rum diyen adamların neredeyse hiçbirinin damarlarında bir damla bile Helen kanı yok. Kapadokya'da bile Antik Yunan (Helen) kalıtsal mirası yok denecek ölçüde az.
>Türkofon olan Türklerin bile motivasyonları ve bu motivasyonların ardında mantıklı bir neden var. Bu adamlar artık Türk devletinin yurttaşları. Ancak sizin dilinizi ve kültürünüzü bölgede sürdürmenin hiçbir geçerli yanı yok. Çünkü iddia ettiğiniz şeyi ilgilendiren bir devlet ve bir etnisite yok. Tümüyle yapay bir topluluksunuz.
>Kendine Anadolu'da Rum deyip de bu mirası sürdürmeye çalışanların neredeyse hepsi boş adam ve kötü niyetli. Bundan dolayı da sevenleri yok. Ortalık karıştırıp nefret biriktirmekten başka bir şey yaptığınız yok. İşin sonunu da düşünmekten acizsiniz.
"ANADOLU'DA TÜRK VAR MI? | DNA Sonuçları Nasıl Yorumlanmalı?" videomu buraya da yükledim ki arada alıntılayıp yanıt olarak kullanabilirsiniz.
Videonun YouTube Bağlantısı: https://t.co/hRcw4oZh3c