uberbear

Selfmade swingtrader. Punk/Hardcore/Folk/Fryslân boppe. Stopped giving a fuck years ago. Zoinks. #uranium #WhyBotherStandingWhenItsJustAsEasyToFall

[uberbear @uberbear]

@JDB_trading alles goed kerel? We missen je

[Superjan @superjan]

Dan zie je eerst Jetten c.s. het hebben over "geweld. En vervolgens zie ik een kerel van 100 kilo in een wespenpak een zwanger vrouw neerknuppelen. WTF?
WHAT THE FUCK!?

[uberbear @uberbear]

@wierdduk Dat wordt short @nike op de beurs. Makkie.

[uberbear @uberbear]

@NadiaPalesa Is dit niet de dochter van Prins Pils?

[Marieke Hoogwout @mariekehoogwout]

Als het strafbaar is STRAF DAN OOK EENS EEN KEER. Mijn hemel

[SilverTrade @silvertrade]

Me explaining to my wife why 100% of our net worth is invested in junior silver mining stocks.

[Joost Jansen @JoostJansen6]

@maartenbrink Wederom met fluwelen handschoenen. Geen politie die er oplosslaat, geen Romeo's en waarschijnlijk geen (celstraf). De dubbele standaard is om gek van te worden.

[RealismeNu, Tweets in Dutch and English 🇳🇱 @NuRealisme]

Ik reisde gisteren 1e klas voor € 47,52 van Den Bosch naar Alkmaar. Als gevolg van werkzaamheden en storingen deed ik daar met drie overstappen bijna drie uur over.

Ik zat in overvolle (want te weinig 1e klas coupé's), vieze en benauwde treinen waar geen enkel raam open kan en de klimaatbeheersing niet op orde is.

Het is alsof je een beschimmeld brood koopt voor 10 euro.

@NS_online

[uberbear @uberbear]

@hate5six Awesome

[uberbear @uberbear]

@RTLZ @lexhoogduin Je verwacht het niet hè

[uberbear @uberbear]

@telegraaf @lexhoogduin Je verwacht het niet hè

[Joost Jansen @JoostJansen6]

Dit gaat Sidney niet leuk vinden.

[Sander van Dam @Sandervandam2]

Een vierluik.

[uberbear @uberbear]

@JDB_trading @Woltie_ Blokkuh die sufferds

[Wierd Duk ܦܝܪܬ ܕܘܟ @wierdduk]

Hi @MinPres 👇

[Meri @MeriTyping]

Ongeveer vijftien jaar geleden, ik was begin twintig en woonde en studeerde in Amsterdam. Na m’n studie ging ik werken voor een Amsterdamse vluchtelingenorganisatie. De organisatie hielp illegale, uitgeprocedeerde asielzoekers om in Nederland te blijven. Ze boden juridische bijstand, toegang tot onderwijs en zorg, en regelden onderdak. In samenwerking met de Gemeente Amsterdam huurden ze sociale huurwoningen, waarin twee tot drie migranten per woning verbleven.

Mijn taken waren divers: ik onderhield contact met Amnesty, Artsen zonder Grenzen en ambassades om te onderbouwen dat terugkeer onveilig was en medische zorg in het land van herkomst nauwelijks toegankelijk. Ik begeleidde cliënten naar afspraken bij de IND, DT&V, artsen, psychologen en advocaten. Alles draaide om dossieropbouw voor bezwaar tegen afgewezen asielaanvragen.

Ik begon dit werk omdat ik iets wilde terugdoen. Zelf ben ik als vluchteling naar Nederland gekomen. Maar na een paar maanden realiseerde ik me dat ik nauwelijks herkenning vond in de mensen die ik begeleidde. Behalve de juridische ondersteuning was ik ook verantwoordelijk voor praktische zaken. Ik bezocht de cliënten dagelijks thuis. Wat ik aantrof, was onthutsend: lethargie, drugs- en alcoholgebruik, chaos in huis, de verwarming midden in de zomer op 23 graden. Ze sliepen tot laat in de middag, wilden niets doen, en vrijwilligerswerk was onbespreekbaar.

Wat me het meest stoorde, was het totale gebrek aan verantwoordelijkheid. Ze deden niets om hun situatie te verbeteren, maar eisten wel van alles. Ik herinner me een jongen van een jaar of 23 uit West-Afrika. Gezond, fit, niets mis mee. Hij kwam op een dag mijn kantoor binnen met het verzoek of ik een medische check-up voor hem wilde regelen: bloedtesten, scans, alles erop en eraan. “Volgens mijn verzekering heb ik daar elke twee à drie jaar recht op,” zei hij.

Ik vroeg: “Betaal jij voor die verzekering? Heb je ergens last van?”
“Nee, maar ik ken m’n rechten,” zei hij.
Ik zei hem dat zolang ik er werkte, hij terechtkon bij een arts als er iets aan de hand was. En dat hij beter mijn kantoor kon verlaten voordat ik echt mijn geduld verloor.

Niet lang daarna ben ik gestopt. In de elf cliënten die ik begeleidde herkende ik niets van mijn eigen ervaring als vluchteling. Ik zag mensen die vonden dat ze overal recht op hadden, maar nergens aan wilden bijdragen. Mensen met compleet andere normen en waarden dan ik, een gemiddelde Nederlander.

Daarom stoort het me mateloos als mensen zeggen: “Een kopje soep aanbieden mag toch niet strafbaar zijn?”

Het gaat allang niet meer om een kopje soep. Het gaat om een complete sector die gedijt op (illegale) migratie. Mensen verdienen er bakken met geld aan en bestaan bij de gratie van migratie. En wij, Nederlanders die werken en bijdragen aan deze maatschappij, mogen opdraaien voor de kosten en, misschien nog wel belangrijker, voor de ernstige gevolgen voor onze vrije samenleving.

#asielwet #asielbeleid

[Iwan Dienjes @iwandienjes]

Dit is geen azc. Dit is gewoon een resort.

Gloednieuw, strak afgewerkt, alles erop en eraan, precies wat al die Dordtenaren al jaren wordt beloofd maar nooit zullen krijgen. Blijkbaar kan het dus wél. Alleen niet voor hen.

Maar goed, eerst natuurlijk even een lintje doorknippen. Eerst even lachen, foto voor de krant, weer een succesverhaal voor het bestuur. De wachtlijsten? Die staan niet op de foto. Die tellen niet mee in het applaus.

Het is bijna knap hoe je dit zo schaamteloos kunt verkopen als verantwoordelijkheid terwijl je inwoners het wéér mogen uitzoeken.

[Nick Bakker @NickBakkerandCo]

De Nederlandse Propaganda Organisatie betaalt goed zo te zien... een Bentley van uw belastinggeld... mooi hé

[widtvoet @widtvoet]

Club uit Down Under wil hier een datacenter bouwen. Prima wordt er gezegd.

En jullie garanderen de levering van energie he? Tuurlijk wordt er gezegd.

Maar nu kan Tennet dat niet waar maken. Club stapt naar de rechter en eist €182.500.000 belastinggeld voor elk jaar vertraging.