kavga edemediğim hakkımı arayamadığım için bazen kendime çok kızıyorum ama sonra bu karakteri kendi seçimimle elde etmediğim geliyor aklıma. gerginlik dolu bir evde büyüdüyseniz ekstra sorun çıkmasın diye kendi duygularını yok sayan biri olabiliyorsunuz
hayatta en sevdiğim şey mutlu aileler görmek. tüm kardeşler hayatını kurmuş, anne babanın keyfi yerinde evlerinde ve sağlıklılar. sıklıkla görüşüp geniş sofralarda oturuyolar. aile grupları var şakalaşıyorlar orda. parayla satın alınamayacak bir saadet
sürekli olarak birileri iyi niyetli mi yoksa kötü niyetli mi anlamak zorunda olmak..hep bir sandalyenin ucunda oturmaya benziyor artık ilişkiler, düşmek ve kalkmak arası bir yere
ezginin günlüğü şarkılarında hiç kaos ve toksiklik yok. pişmanlıksın şöylesin böylesin yok. kahve koydum gel saksıyı suluyorum zerdaliler açtı haberin olsun var sadece. yağmurlu günde pencere önünde çekilmiş kahvem ve kitabım fotoğrafları gibi dingin hissettiriyor.