Neyi çok istersek onunla imtihan oluyoruz. Allah'ın bu konuda aşırı merhametsiz olduğunu düşünüyorum. İlmek ilmek işliyorsun hayallerini, elinden gelenin fazlasını da yapıyorsun ama olmuyor. Emek de çöp oluyor inanç da. İnsan sürekli imtihan edilmez ki ya.
ne mutlulugu hissedebiliyorum ne umudu ne gunesi ne sevgiyi vucudum her seyin acısını hisseden bi harabeye donustu iyi anıları bile nostaljik bi sızıyla anımsıyorum hayat bana dair ozel olan her seyi emdi vucudumdan geriye sadece kayıplarım ve acılarm kaldı delirmek uzereyim
Ortalıkta iş güç yok aldığımız maaşa güvenip borçlanamıyoruz bile çünkü yarın şirketin batmayacağı ya da kovulmayacağımız garanti değil. Sırf şu sebepten bile memurluk cennet
Çalışıp para kazanırken vergi alıyor.
Parayı harcarken vergi alıyor.
Vergi vererek kazandığım parayla aldığım evden, arabadan tekrar vergi alıyor.
Lâkin bu vergiler nereye gidiyor diyorsun, ne cevap, nede hesap veriyor...
Ambulans hizmetleriyle yolu kesişmeyen pek çok kişi, yaşanan bu ciddi sorunun farkında değil. Ambulansla ufacık iki kadın sağlık görevlisi ve bir erkek şoför geliyor. Ancak hastanın taşınması gerektiğinde, “Biz hastayı taşıyamayız, birilerini bulun.” deniliyor.
Peki, hastayı taşımak kimin sorumluluğunda? Ambulans ekibinin temel görevlerinden biri hastayı güvenli şekilde taşımak değil mi? Bu sorumluluğun hasta yakınlarına veya çevredeki vatandaşlara yüklenmesi kabul edilebilir mi?
Mesele, verilen kamu hizmetinin gereğinin yerine getirilmesidir. Personel sayısı, görev dağılımı ve fiziksel yeterlilik buna göre planlanmalıdır. Vatandaşın en çaresiz anında karşısına çıkıp “Biz taşıyamayız.” demek, sorumluluğu başkasına atmaktan başka bir şey değildir.
Üstelik bu sadece bize denk gelmemiş, kiminle konuşsak aynı durumu yaşamış. Kadın personel biz taşıyamayız der ve hasta yakını can havliyle birilerini arar.
Bu soruna artık bir çözüm getirmelidir.
Geçen biri diyordu 25 yıllık iktidarımızda Kemalizm’i bir gıdım bile geriletemedik başarısız olduk diye. Yahu kardeşim nasıl başarılı olacaksın bugün 09:05 olduğunda arabaydım millet arabadan indi yağmurun altında şemsiyesiz yüzlerce araba, insan kıpırdamadan 3 dakika falan durdu. Kamyoncusu da durdu, minibüs şöförü de durdu, öğrencisi de durdu, başörtülüsü de indi arabadan, yaşlısı da indi genci de bekledi. Bu ülkenin kalbinden Atatürk’ü silmeniz imkansız anlayın artık. Atatürk bir insan olarak sevilse sadece belki azalırdı zamanla ama Atatürk bir fikir, bir vizyon, bir umut, bir kurtarıcı olarak işlemi�� bu ülkenin genlerine. Genlerini değiştirmeniz imkansız bu ülkenin. İktidarlar değişebilir fark etmez ama bu sevgiyi değiştirmeniz imkansız. İstediğiniz kadar kitaplardan çıkarın, derslerde işlemeyin.