Sebahat Akkiraz’ın Amedspor bayrağının Boğazda dalgalanmasına gösterdiği tepkiyi görünce, son yıllarda üslubunun tamamen değiştiğini görmek üzücü. Yıllar önce benzer bir tavrını Sabiha Gökçen’in Dersimi bombalamasını aklayarak ortaya koymuş ve eleştirmişim. Eskiden Anadolu’nun ortak ezgilerini seslendiren bir sanatçı profili varken, şimdi daha çok kutuplaştıran, ötekileştiren söylemlere sığındığı görüyoruz.
Bir futbol kulübünün bayrağına gösterilen bu tepkiyi “ırkçılık” diye keskinleştirmek kuşkusuz tartışmayı kilitler. Ama tepkinin içeriğinin de boş olmadığını bu kişinin bilmesi gerekir. Bir sembolü “tehdit” gibi okumak, bu topraklarda yaşayan Kürtlerin kendisini ifade etme, sevincini gösterme biçimini yok saymaktır. Sanatçılık, tam da bu noktada devreye girer. Sanatçı korkuları körüklemez, onları anlar ve dönüştürür.
Yaşanan tüm baskılara, ödenen / ödenebilecek ! büyük bedellere rağmen iktidarın transfer girişimlerine boyun eğmeyen ve şuana kadar 1 tek fire bile vermeyen DEM Parti dikkatinizi çekiyor mu?
Bu nasıl okunmalı?
Mecliste kurulan Barış komisyonunda Kürtçe ye tahamül edemeyen bir başkan ortada nasıl barış olacak dilimiz yasak ,kimliğimiz yasak , Kürtçe hutbe yasak. Elbiselerimiz yasak , Barış samimiyetle ve kararlı adımlar olur .