Bazı konular şaka götürmez, laubaliliği kaldırmaz.
Espri pek çok kez zeka pırıltısı değil kibir, laubalilik, cahillik, nadanlık ve hoyratlık göstergesidir.
Rasûlullah (sav) insanların ona gelmesini mi bekledi yoksa o mu insanların yanına gitti? O, insanların yanına gitti. Biz ne yapıyoruz? İnsanların ayağımıza gelmelerini bekliyoruz. Bu insanların sorunu ne?