دیگه با آدمای دور و برم مثل قبل نیستم؛ از وقتی فهمیدن اسبابکشی داریم و منم لیترالی
«زانو ندارم» انگار غریبه شدیم.
امان از یه جملهی کمک میخوای؟
حالا اگه من بودم، الان دنبالشون راه افتاده بودم بریم یه وری:)))
کمکم داره میشه دو سال که این پسر توی زندگی منه؛ دو سالی که کنارم بود، صبوریمو بیشتر کرد، بهم یاد داد ارزشم خیلی بیشتر از ناراحتیامه و جوری باهام رفتار کرد که همیشه حس کردم پرنسسم..
صمیمی ترین دوستم رو بخاطر رابطهم از دست دادم دیدم یه پست لایک کرده زدم رو پیجش که بلاکش کنم دیدم پارسال یه پست از من گذاشته و از رفاقت با من گفته.
ناراحت شدم از رفاقتی که دیگه وجود نداره…