اول راهنمایی بودم کتاب تاریخمو یکی از دوستام به اصرار گرفت و برد و پس نمیداد
آخرش گفت اصلا پس نمیدم هر غلطی میخوای بکن
مادرش همکار مادرم بود بهش زنگ زد بگو بچت کتاب بده
گفت مقصر بچه خودته میخواست نده
جدای از سرکوفت هایی که خوردم فرداش رفتم خودم به مدیر مدرسه داستان تعریف کردم...
ذهن واقعاً قدرتش زیاده، طوری که برای توجیه و آرامش خودش جوری داستان میسازه که راحت باشی.
نمونه هم زیاده. از خودمون بگیر تا اطرافیان و حتی کسانی که ۵۷ انقلاب کردن.
علی ای حال گندها توجیه کنیم تا راحت باشیم و امیدوار به اینکه یقهامون رو جایی نگیره.
ولی...:)
کاش؟
نه.
باید حداقل کمی رسم وفا بیاموزیم.
اینطوری شاید هر گهی خوردیم و میخوریم رو گردن دیگران و... نندازیم و کمی مسئولیت بپذیریم.
شاید اولش خیلی تلخ باشه ولی خیلی بهتره:)