A new decade has started. Time for some bold predictions.
1. Solar&wind will each account for 25% of the energy mix by 2025
2. By 2030 solar alone can cover all of the worlds energy needs
3. By 2025 practically no new fossil fuel cars will be sold.
The Real Anthony Fauci became the #1 non-fiction hardcover bestseller despite being the most censored book of the decade. Bookstores, including national chains, refused to carry it. Libraries refused to carry it. Every major newspaper declined to review it. The New York Times refused to publish a paid advertisement for the book and made it #7 on its bestseller list, even though it outsold any other book by thousands of copies.
YouTube took down videos of a book signing. Amazon shadow banned it. Twitter wouldn’t let the publisher promote it.
Despite all of that, 1.4 million Americans bought the book because they were tired of the lies and they wanted their freedom back.
Then today, with hundreds of millions of Americans demanding the truth, Fauci invoked the Fifth Amendment 111 times at his Senate hearing. The American people waited six years for answers. Today, they got silence. But that silence told us all we needed to know.
Thank you, @SenRandPaul, for your relentless pursuit of truth, transparency, and accountability. 🇺🇸
Column: vrijgevigheid als nationaal exportproduct
Max von Kreyfelt
Ik moet Rob Jetten een compliment maken.
Het lukt niet iedereen om een land ervan te overtuigen dat nationale armoede rechtstreeks voortkomt uit ons exportproduct: vrijgevigheid.
Nederland kreunt onder een woningtekort. De zorg piept en kraakt. Het elektriciteitsnet zit op slot. Ondernemers wachten jarenlang op een aansluiting. Boeren worden uitgekocht. Ouderen wachten op zorg. Gezinnen rekenen bij de kassa of er nog kaas in het mandje past.
Maar geen paniek.
Er is geld.
Altijd, voor het politieke systeem én de Oekraïne.
Alleen niet voor u.
Tweehonderd miljoen euro versneld naar Oekraïne voor energie-infrastructuur. Gasturbines. Generatoren. Transformatoren. En als toegift nog een miljoen voor een klooster.
Ik wist niet eens dat Den Haag nog in wonderen geloofde.
Misschien moeten weggelopen Nederlandse burgers zich ook maar groeperen en aanmelden als buitenlandse entiteit. Dan krijgen we eindelijk weer eens een investering.
Rob Jetten is misschien niet de architect van iedere euro die wordt uitgegeven, maar hij is wel het gezicht geworden van een bestuursklasse die een bijzondere gave bezit: hoe verder het probleem van Nederland verwijderd is, hoe sneller de portemonnee opengaat.
Het is een fascinerend verschijnsel.
Voor de Groninger die op zijn schadevergoeding wacht, is er eerst een commissie.
Voor de ondernemer die kopje onder gaat, een formulier.
Voor de Nederlander die geen woning kan vinden, een taskforce.
Maar voor miljarden en miljoenen over de grens? Persbericht. Handtekening. Overmaken.
Alsof vrijgevigheid het grootst wordt naarmate de belastingbetaler er minder over te zeggen heeft.
En ondertussen vertelt dezelfde overheid dat we allemaal een tandje moeten bijzetten. De broekriem aanhalen. Begrip tonen. Solidair zijn.
Dat laatste lukt uitstekend.
Alleen begint solidariteit volgens mij nog altijd thuis.
Misschien is dat precies het verschil tussen burgers en bestuurders.
Burgers helpen hun buren zodra hun eigen dak niet meer lekt.
Bestuurders sturen eerst de dakpannen naar de overkant van de straat.
En noemen dat visie.
De visie van een buitenaards gezwel met de kaken van een reptiel.
📌
Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY
📌
Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1
Jarno Meulenbeek, vader van zoons vriend en klasgenootje, heeft 3 jaar geleden nog (met eigen handen!) een nieuwe, milieu- en diervriendelijke stal gebouwd om zich voor te bereiden op wat de overheid wilde. Prachtige stal, koeien lopen vrij, in de hitte van afgelopen maanden hadden ze verneveling, een emissiearme vloer, alles binnen de vergunde ruimte en met oog op de toekomst gebouwd. Geen idioot grote bioboer of dikke rijke agromiljonair, gewoon een boerengezin met liefde voor de dieren en de gemeenschap. Je ruikt niets, de emissies zijn al flink gereduceerd, tussen hen en het "natuurgebied" zit een meer stikstofuitstotend industriegebied dan dat zij ooit zouden uitstoten.
Ook hij kan zijn bedrijf wel sluiten, net als alle andere ouders van de kinderen van ons plattelandschooltje waar onze buurtschappen omheen draaien. De hele gemeenschap wordt de nek omgedraaid en uit elkaar gerukt met deze plannen.
Dit is het nekschot voor het Nederlandse Nederland zoals we dat kennen.
Those of us bitterly opposed to communism fall into two different groups.
A) Those who argue that it must be abandoned because it has show us that it doesn’t work.
B) Those of us that are so bitterly opposed to collectivism applied to dissenting individuals that we are relieved that it *cannot* work. A happy accident. Those who don’t care if it *could* be made to work: we’d continue to fight it. Working or not working is irrelevant. It’s just bad. Period. The end.
If Communism could actually be shown to deliver stable high levels of growth and innovation, broadly distributed, with low inequality,
I believe I would still fight it to my dying breath.
My opposition to communism has little to nothing to do with the fact that it doesn’t work as an economic system. So, it’s merely a relief that it doesn’t work. A convenience for its opposition.
Communism and collectivism are intrinsically soul killing for people who are hyper-individualistic . So let’s stop hiding behind the fact that they don’t work as economic or governance systems.
Some of us who aren’t the biggest fans of naked capitalism red of tooth and claw, hate communism not because we think capitalism is intrinsically fair. It isn’t. We oppose it because communism hunts the individual.
For us, It’s not communism vs capitalism. That is a businessman’s argument. Instead, it’s communism vs individualism for me. Show me a system that fights harder to let a dissenting individual thrive more than brutal market capitalism (which also barely works), and I am all ears.
Not everything is a market after all.
Nog maar even voor alle mensen die blijven volhouden : het is geen gentherapie.
Wat er nu gebeurt is een voorzichtig toegeven dat het wel gentherapie is, maar dat het een light versie is. Daarnaast steeds meer artikelen en items over de mogelijkheden en zegeningen van gentherapie. Die normalisering zal het komende jaar doorzetten.
Als dan echt niet meer kan worden ontkend dat het idd gentherapie is (zowel de mRNA als de vector-DNA injecties tegen C19) dan wordt er middels de normalisering en bagatellisering schouderophalend over gedaan. In de zin van "nou en, dat is toch oud nieuws"
Laten we niet vergeten waarom de classificering van belang is. In de Europese wetgeving is opgenomen dat er voor ATMP (advanced therapeutic medicinal product) waaronder GTMP valt, strengere veiligheidseisen zijn en een versnelde toelatingstraject zoals bij de C19 injecties is toegepast is uitgesloten.
Het zijn wel degelijk misdrijven geweest getuige ook de politieke benoeming van Pascal Canfin (vertrouweling Macron) in het expert panel die de gedelegeerde verordening 2021/756 https://t.co/CCxkFkdp2V
misbruikten om retro-actief een legaal sausje over het toelatingsproces te gieten.
Bij het willens en wetens toelaten van een onveilig product moeten de mensen die een handtekening er onder hebben gezet vervolgd worden voor doodslag, omdat zij de aanmerkelijke kans hebben aanvaard dat er doden zouden vallen bij het plegen van deze misdrijven. Stella Kyriakides, Pascal Canfin, Emer Cooke en Ursula von der Leyen moeten sowieso worden vervolgd.
"This is my reality after the Covid19 vaccine. I went from carrying my daughter to having her help me move. I was "forced" to take it to avoid losing my job, two and a half years later... I'm still coming out of this... tomb."
Starbucks employees expose that Starbucks is using “blending powder” in many of their newer drinks
This new powder was just introduced this month. If you drink Starbucks you should be concerned about this
This “blending powder” consists of Gum arabic, maltodextrin, xanthan gum, natural flavor, silica and stevia extract (rebaudioside-A)
The reason they use it is because it acts as an emulsifier and stabilizer
The gums and other components create a smoother, more consistent frozen blended texture and slows separation that would otherwise happen soon after the drink leaves the blender
Starbucks employees have been making videos saying it makes their throats hurt, makes them cough and makes their head hurt
The silica is silicon dioxide and acts as an anti-caking agent. This is a very controversial ingredient for health concerns
But it’s also a concern for these Starbucks employees because inhaling it is dangerous
Fine silica dust can become airborne when the powder is scooped. Prolonged or repeated inhalation of certain forms of silica is linked to serious lung conditions like silicosis
This should not be put in drinks we consume
Our food is a science experiment
‘Starbucks Workers United and individual baristas have publicly raised concerns since the powder’s introduction around mid-July 2026. Reports include the powder becoming airborne easily, along with some partners mentioning symptoms like sore throats, coughing, or chest irritation’
Het dagboek van Fauci dat is opgedoken maakt duidelijk dat het lablek wel heel waarschijnlijk werd gevonden, maar op aandrang van Fouchier en Koopmans, onder tafel werd gewerkt. https://t.co/4wJxQWbxFE
Oekraïne wordt gedwongen door te vechten in een zinloze proxyoorlog, “onze oorlog”, tegen Rusland. Tot de laatste Oekraïner.
Het busje is zo goed als nieuw, misschien één van de gevangenisbusjes die Nederland onlangs heeft geleverd?
Wat zullen deze Oekraïners ons dankbaar zijn!
BOOM! OPEN SOURCE MRI!
You can now 3D-print the core of an MRI scanner.
A machine that hospitals pay $1.1 million to $3.4 million for has been broken open. The OSI² ONE and its educational siblings deliver real images of heads and limbs for a fraction of the cost, using a permanent-magnet Halbach array, 3D-printed structures, and fully open designs.
This is not a toy or a simulation. Working systems already produce in-vivo images in Leiden, Utrecht, Berlin, and Uganda.
The magnet alone—396 carefully oriented neodymium cubes in a cylindrical Halbach array—costs about $1,370. A complete scanner lands between $28,500 and $68,000 depending on the console and coils you choose.
No superconducting magnets. No liquid helium. No specialized power infrastructure. It runs from a standard wall outlet and weighs roughly 150 kg.
The physics is elegant. A Halbach array arranges permanent magnets so their fields reinforce inside the bore and nearly cancel outside. The result is a usable 50 mT field strong enough for diagnostic-quality imaging of extremities and the head when paired with clever gradient coils, RF coils, and modern reconstruction. Spatial resolution reaches about 1.5 × 1.5 × 5 mm³.
The designs are modular: build the magnet first, verify and shim the field with a 3D-printer-turned-field-scanner, then add gradients and RF hardware.
The plans are public
Everything needed to replicate or improve the system lives in open repositories:
• Primary project hub and documentation: https://t.co/WgzAqQMF3T
• Full OSI² repositories (hardware, software, magnets): https://t.co/y42zuQDdPn
• Educational build focused on the Halbach frame, shimming, gradients, and student workshops (Utrecht / Lili’s Proto Lab): https://t.co/DTpxboUOkI
• Magnet-specific details: https://t.co/vlE7qYDLZZ
Hardware is released under CERN-OHL-W. Most software is GPL-3.0.
Where AI multiplies the impact
Low-field MRI has historically been limited by lower signal-to-noise and greater field inhomogeneity. That is exactly the regime where modern AI thrives.
Image reconstruction becomes dramatically better when deep networks trained on high-field data or physics-informed models denoise, correct for inhomogeneity, and push resolution beyond the raw acquisition limits. Real-time sequence adaptation can adjust gradients and RF pulses on the fly as the AI monitors signal quality.
Magnet design itself can be optimized by evolutionary algorithms or differentiable physics engines that search for better Halbach geometries or shim placements than human intuition alone can find.
Further out, local AI agents turn these scanners into autonomous diagnostic nodes. A small clinic or even a well-equipped garage workshop could run overnight scans, flag anomalies, and queue results for a remote radiologist—or eventually for a specialized medical model.
Synthetic data generation from the open designs lets researchers train robust models without proprietary hospital datasets. Robotics integration (patient positioning, coil placement, maintenance) becomes straightforward once the hardware is open and standardized.
In the longer arc of the Abundance Interregnum, this is the shape of things: sophisticated medical instruments that no longer require billion-dollar supply chains or national infrastructure.
A distributed network of open, AI-augmented low-field scanners could bring advanced imaging to places that have never had it, while simultaneously giving makers, universities, and small labs the ability to experiment, improve, and specialize the technology.
The plans are already on the table. The magnets are commercial off-the-shelf. The 3D printers exist in thousands of workshops. The AI tools for reconstruction and design optimization improve every month.
What was once the exclusive domain of major hospitals is becoming a community engineering project.
This is how abundance arrives—one open, reproducible, AI-extendable system at a time.
Elon Musk tegenover woke-journalist: “My political views are very centrist. They’re not far right. Frankly, calling them far right is an insult to history and an insult to many people. It is an outrageous falsehood. It’s completely absurd. I have literally stated my position, and I’ve been very clear about this: there need to be secure borders.
If there’s an influx of immigrants, then they need to be people who agree with Western ideals and Western values. If there is long-term growth of people who do not, or in some cases are adamantly opposed to Western values, you are setting yourself up for civil war. This is obvious. A child can see this, but this is not a right wing view. I’m simply stating reality.”
https://t.co/Q1vsVMpuGm
Wat ook een verademing is, is hoe Musk zo’n journalist van de MSM met haar domme insinuaties te woord staat. Hij blijft volkomen rustig. Volkomen zichzelf. Wat een beheersing. Wat een overwicht.
Something is at war with us, “us” being regular citizens who want things to work and to be left alone. We’re slow to react because we think in terms of nations. Our enemies are mafias that wear our governments like a cloak to defeat our eyes, and fly our flags to disarm our minds
𝗡𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗳𝗲𝗲𝘀𝘁 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗱𝘄𝗶𝗷𝗻𝗲𝗻, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝘁𝘂𝗶𝗴
EenVandaag vroeg zich af of grote, gratis evenementen na de geweldsincidenten rond de Vierdaagsefeesten nog wel verantwoord zijn. Alleen al die vraag toont hoe krankzinnig de verhoudingen in Nederland zijn geworden.
Een kleine groep gewelddadige relschoppers steekt, schopt, vecht of schiet — en wie moet vervolgens wijken? Niet de dader, maar de gewone burger. Niet het tuig wordt uit de openbare ruimte verwijderd, maar het feest. Gezinnen moeten thuisblijven, vrijwilligers kunnen stoppen en eeuwenoude tradities mogen worden afgeblazen, omdat bestuurders kennelijk niet meer in staat zijn de straat te beschermen.
Dat is geen veiligheidsbeleid. Dat is capitulatie.
𝙊𝙛 𝙙𝙖𝙙𝙚𝙧𝙨 𝙣𝙪 𝙖𝙪𝙩𝙤𝙘𝙝𝙩𝙤𝙤𝙣, 𝙖𝙡𝙡𝙤𝙘𝙝𝙩𝙤𝙤𝙣, 𝙥𝙖𝙖𝙧𝙨 𝙤𝙛 𝙜𝙧𝙤𝙚𝙣 𝙯𝙞𝙟𝙣: 𝙬𝙞𝙚 𝙢𝙚𝙩 𝙢𝙚𝙨𝙨𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙫𝙪𝙪𝙧𝙬𝙖𝙥𝙚𝙣𝙨 𝙚𝙚𝙣 𝙫𝙤𝙡𝙠𝙨𝙛𝙚𝙚𝙨𝙩 𝙩𝙚𝙧𝙧𝙤𝙧𝙞𝙨𝙚𝙚𝙧𝙩, 𝙝𝙤𝙤𝙧𝙩 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙢𝙚𝙩 𝙚𝙚𝙣 𝙬𝙖𝙖𝙧𝙨𝙘𝙝𝙪𝙬𝙚𝙣𝙙 𝙫𝙞𝙣𝙜𝙚𝙧𝙩𝙟𝙚 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙝𝙪𝙞𝙨 𝙩𝙚 𝙬𝙤𝙧𝙙𝙚𝙣 𝙜𝙚𝙨𝙩𝙪𝙪𝙧𝙙. 𝙊𝙥𝙨𝙥𝙤𝙧𝙚𝙣, 𝙗𝙚𝙧𝙚𝙘𝙝𝙩𝙚𝙣, 𝙨𝙩𝙚𝙫𝙞𝙜 𝙨𝙩𝙧𝙖𝙛𝙛𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙗𝙞𝙟 𝙚𝙚𝙣 𝙫𝙚𝙧𝙗𝙡𝙞𝙟𝙛𝙨𝙧𝙚𝙘𝙝𝙩𝙚𝙡𝙞𝙟𝙠𝙚 𝙢𝙤𝙜𝙚𝙡𝙞𝙟𝙠𝙝𝙚𝙞𝙙 𝙪𝙞𝙩𝙯𝙚𝙩𝙩𝙚𝙣. 𝙉𝙞𝙚𝙩 𝙚𝙞𝙣𝙙𝙚𝙡𝙤𝙤𝙨 𝙫𝙚𝙧𝙠𝙡𝙖𝙧𝙚𝙣, 𝙥𝙖𝙢𝙥𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙞𝙫𝙚𝙧𝙚𝙣.
Hou verdomme op met de samenleving straffen voor het gedrag van geweldplegers. De avondvierdaagse, de kermis en het stadsfeest zijn niet het probleem. 𝗛𝗲𝘁 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗲𝗺 𝗶𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗼𝘃𝗲𝗿𝗵𝗲𝗶𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗱𝗲 𝗯𝗿𝗮𝘃𝗲 𝗯𝘂𝗿𝗴𝗲𝗿 𝘀𝘁𝗲𝗲𝗱𝘀 𝗼𝗽𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴𝘁 𝗿𝘂𝗶𝗺𝘁𝗲 𝘁𝗲 𝗺𝗮𝗸𝗲𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗴𝗿𝗲𝗻𝘀 𝗮𝗮𝗻 𝗵𝘂𝗻 𝗹𝗮𝗮𝗿𝘀 𝗹𝗮𝗽𝗽𝗲𝗻.
𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗳𝗲𝗲𝘀𝘁𝗲𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗮𝗳𝘀𝗰𝗵𝗮𝗳𝗳𝗲𝗻. 𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝘀𝘁𝗿𝗮𝘁𝗲𝗻 𝘁𝗲𝗿𝘂𝗴𝗽𝗮𝗸𝗸𝗲𝗻.
Héérlijk om te lezen dat mijn hypothese juist was: ik heb geen enkele twijfel.
Ralph Baric was zwijgend toehoorder bij de beruchte teleconferentie van 1 februari 2020.
Natuurlijk heeft hij last van Paroxysmaal Opportunistisch Geheugenverlies:
Hij weet niet meer wie hem uitgenodigd heeft, hij heeft geen enkele formele uitnodiging gehad, en hij staat op geen enkele lijst van deelnemers. Ik denk dat er maar een man van zijn aanwezigheid op de hoogte was, simpelweg omdat hij zelf van mening was dat hij erbij moest zijn om te horen wat de auteurs van het Proximal Origin artikel te zeggen hadden: Anthony Fauci.
Maar Ralph Baric was erbij. En hij zei niets, terwijl hij dé expert op dit gebied was. Als lid van de Biosafety Experts Group, het adviserend wetenschappelijk panel voor de inlichtingendiensten.
@MarionKoopmans en Ron Fouchier hadden het hoogste woord, samen met @c_drosten. Wat zullen ze hartgrondig gevloekt hebben toen ze ontdekten dat Fauci een extra deelnemer uitgenodigd hadden.
Baric wist wat Andersen gevonden had. En Baric wist dat hij dit had voorgesteld in DEFUSE. En ik denk dat daarop DARPA maatregelen heeft genomen en DEFUSE liet zweven als niet-geclassificeerd stuk. Nergens te vinden, nergens te achterhalen. Geen formeel label, geen formeel stempel. Weggestopt op het ultra-veilige netwerksysteem van het Amerikaanse leger.
Totdat ene majoor Joseph Murphy er bij toeval tegenaan liep.
Dit is toch werkelijk genoeg voor een spannende thriller, nietwaar?
Vergeet ook vooral niet: dit is slechts het openbare deel van het interview met @SenRandPaul. Er is een tweede deel dat achter gesloten deur en in een speciale veiligheidskamer werd afgenomen.
En echt, @SenRandPaul, ik weet dat u ons zeer waardevolle broodkruimels gunt, maar ik zou toch erg graag van u horen wat er in het tweede deel besproken werd. Ik heb wel een idee, maar misschien kunt u ons dat beter vertellen. Of krijgen we dat nooit te horen?
#WuhanTrilogie #OriginOfCovid
@gdemaneuf
De wegenbelasting die niet naar de wegen gaat
Nederlanders betalen wegenbelasting. Tenminste, zo noemen zij haar al tientallen jaren.
De overheid noemt haar tegenwoordig liever motorrijtuigenbelasting. Dat klinkt bureaucratischer, maar is vooral handiger. Want wie “wegenbelasting” zegt, zou zomaar kunnen denken dat het geld ook werkelijk aan wegen wordt besteed.
En dat is dus niet zo.
De automobilist betaalt miljarden aan motorrijtuigenbelasting, BPM, brandstofaccijnzen, btw en provinciale opcenten. Vervolgens rijdt hij over wegen met achterstallig onderhoud, langs verouderde bruggen en over viaducten waarvoor plotseling geen geld meer beschikbaar blijkt.
Dat levert een begrijpelijke vraag op: waar is al dat geld gebleven?
Het antwoord is even eenvoudig als onthutsend: in de grote Haagse grabbelton.
De opbrengst van de motorrijtuigenbelasting is niet gereserveerd voor wegen. Het geld gaat naar de algemene middelen en kan daarna overal aan worden besteed. Aan zorg, onderwijs en defensie, maar evengoed aan bureaucratie, subsidies, beleidsprogramma’s en politieke hobby’s.
De automobilist betaalt dus op grond van zijn autobezit, maar ontvangt geen enkele garantie dat zijn betaling wordt gebruikt voor de infrastructuur waarvan hij afhankelijk is.
Dat is juridisch toegestaan.
Maar politiek is het misleidend.
De overheid gebruikt namelijk graag een herkenbaar onderwerp om een belasting te rechtvaardigen. De automobilist betaalt voor mobiliteit. De vliegreiziger betaalt voor het klimaat. De roker betaalt vanwege de zorgkosten. De energiegebruiker betaalt voor verduurzaming.
Maar zodra het geld is geïnd, verdwijnt het etiket.
De belasting heeft wel een doel wanneer zij moet worden verkocht, maar niet wanneer zij moet worden besteed.
Dat is de grote verdwijntruc van de Nederlandse belastingstaat.
Eerst wordt een belasting gekoppeld aan een maatschappelijk probleem. Daardoor lijkt zij redelijk, noodzakelijk en zelfs moreel verantwoord. Daarna vloeit de opbrengst naar de algemene kas en is ieder rechtstreeks verband verdwenen.
Zo kan de overheid jarenlang miljarden ophalen bij automobilisten en tegelijkertijd beweren dat er onvoldoende middelen zijn voor onderhoud.
Niet omdat er geen geld is.
Maar omdat het geld nooit werkelijk voor de wegen bestemd was.
Dat is een belangrijk verschil.
De discussie gaat daarom niet alleen over gaten in het asfalt, versleten bruggen of uitgesteld onderhoud. Zij gaat over bestuurlijke eerlijkheid.
Wanneer de overheid een belasting heft op autobezit, moet zij twee dingen doen.
Ofwel zij zegt openlijk: dit is gewoon een algemene belasting. U betaalt omdat u een auto bezit, en wij besteden het geld zoals wij dat politiek wenselijk achten.
Ofwel zij maakt er een echte doelbelasting van en reserveert de opbrengst wettelijk voor wegen, bruggen, tunnels, verkeersveiligheid en onderhoud.
Beide keuzes zijn verdedigbaar.
Wat niet verdedigbaar is, is de huidige constructie: de belasting draagt in het dagelijks taalgebruik nog steeds de naam wegenbelasting, de automobilist wordt aangesproken alsof hij voor het wegennet betaalt, maar zodra hij vraagt waar zijn geld blijft, blijkt er plotseling geen enkel verband te bestaan.
De burger heeft betaald.
De weg is niet onderhouden.
En Den Haag legt uit dat hij het systeem verkeerd heeft begrepen.
Misschien begrijpt de burger het juist heel goed.
Misschien is niet het asfalt het grootste probleem, maar de politieke omleiding waarmee zijn geld ongemerkt een andere bestemming krijgt.
Het laatste rechtse geluid moet kennelijk ook nog worden gedempt
Rianne Letschert heeft voorlopig besloten Ongehoord Nederland niet uit het publieke bestel te schoppen. Niet uit liefde voor een afwijkende mening, maar omdat zelfs een minister van D66 nog weleens wordt gehinderd door iets ouderwets als een wettelijke grondslag.
Maar niemand hoeft opgelucht achterover te leunen. De strop hangt al klaar. Het publieke bestel wordt verbouwd, omroepen worden in keurige omroephuizen gepropt en voor Ongehoord Nederland lijkt nergens een kamer vrij. Pluriformiteit is bij de NPO namelijk prachtig — zolang iedereen ongeveer hetzelfde vindt.
De boodschap is glashelder: rechts mag best meedoen, mits het zijn schoenen uitdoet, zijn mond afveegt en bij binnenkomst belooft nooit werkelijk rechts te klinken.
En anders hebben we altijd WNL nog.
WNL wordt straks ongetwijfeld als het bewijs opgevoerd dat Hilversum heus niet links is. Een omroep die “rechts” mag heten zolang hij niemand bij de NPO-directie van zijn cappuccino laat schrikken. Rechts met een veiligheidsslot. Conservatisme in biologisch afbreekbare verpakking. Een slap aftreksel van een geluid dat ooit kritisch moest zijn, maar inmiddels vooral weet welke onderwerpen men voorzichtig moet benaderen om aan tafel te mogen blijven zitten.
Zo ontstaat langzaam maar zeker een rasechte staatsomroep. Niet omdat iedere journalist rechtstreeks een tekst van de minister krijgt toegestuurd, maar omdat afwijkende stemmen administratief, financieel en organisatorisch worden fijngemalen. Geen officieel verbod, natuurlijk. Dat klinkt zo ondemocratisch. Men verandert gewoon de regels, stelt nieuwe kwaliteitsnormen op, bouwt omroephuizen en constateert daarna bedroefd dat er voor de ongewenste omroep helaas geen plaats meer is.
En wanneer iemand daar bezwaar tegen maakt, kan Den Haag altijd nog plechtig wijzen naar “Europese regels”, “journalistieke waarden”, “sociale veiligheid” of een andere bestuurlijke rookmachine. Brussel is in Nederland immers het ideale alibi: machteloos wanneer verantwoordelijkheid moet worden genomen, maar almachtig zodra een onwelgevallige beslissing moet worden verkocht.
Het eindresultaat is een publieke omroep waar links zichzelf dagelijks interviewt, bevestigt en feliciteert. Waar staatsbeleid kritisch wordt besproken door vier gasten die het erover eens zijn dat de regering eigenlijk nóg verder moet gaan. Waar afwijkende meningen niet worden bestreden, maar eerst tot “desinformatie” worden verklaard en vervolgens uit het gebouw worden begeleid.
Ongehoord Nederland hoeft niet heilig verklaard te worden. Ook die omroep moet zich aan journalistieke regels houden. Maar regels die alleen met een vergrootglas worden toegepast op de politieke buitenstaander, zijn geen journalistieke normen meer. Dan zijn het selectieve uitsluitingsinstrumenten.
De werkelijke proef voor Letschert is daarom niet of zij ON aardig vindt. De proef is of zij verdraagt dat belastingbetalers via hun eigen publieke omroep iets horen waarvan D66, de NPO-top en de Hilversumse hofhouding jeuk krijgen.
Want een publieke omroep zonder werkelijk afwijkende geluiden is geen pluriform bestel.
Het is staatsradio met meerdere logo’s.
Bill Maher asks how the government is “failing the poor so badly” when he pays “60 PERCENT” of his earnings in taxes.
“Last week was tax day… I paid the government probably almost 60% of what I earn. That’s a lot.”
“And I… wouldn’t mind if Bernie Sanders would stop saying the rich don’t pay taxes.”
“The top 10% pay 72% of all federal income taxes. And the bottom half, 3%.”
“The Democratic Socialists talk about socialism like we don’t already have a lot: Social Security, unemployment, Medicare, nutritional assistance, Medicaid, Obamacare, disability, housing subsidies.”
“How can you be soaking the rich and failing the poor so badly? How can it be that the federal government alone took in over 5 trillion in taxes last year, and we still need that?”
“Are we really this incompetent and corrupt?”
De heer @mkeulemans haalt twee verschillende zaken door elkaar: vrijheid van meningsuiting en journalistieke verantwoordelijkheid.
Vrijheid van meningsuiting geeft iedereen, inclusief journalisten, het recht om meningen te uiten zonder voorafgaande censuur. Maar juist omdat journalisten een bijzondere maatschappelijke positie hebben, bestaan er daarnaast journalistieke normen en een journalistieke code.
Als alles uitsluitend onder de noemer "vrijheid van meningsuiting" zou vallen, zouden principes als waarheidsgetrouwheid, zorgvuldigheid, hoor en wederhoor, controleerbaarheid en het voorkomen van onnodige reputatieschade overbodig zijn.
De Raad voor de Journalistiek bestaat juist omdat journalistiek meer is dan het uiten van een persoonlijke mening. Journalisten claimen immers ook feiten te beschrijven, het publiek te informeren en gezag uit te oefenen in het maatschappelijke debat.
Dat is precies waarom de klacht van Maurice de Hond tegen Keulemans bij de Raad voor de Journalistiek relevant is. Niet omdat iemand zijn recht op vrije meningsuiting wil beperken, maar omdat de vraag wordt gesteld of zijn uitingen voldeden aan de journalistieke normen die bij zijn functie als @Volkskrant-journalist horen.
Dat zijn twee fundamenteel verschillende toetsingskaders.
Vrijheid van meningsuiting bepaalt wat je mág zeggen. Journalistieke ethiek bepaalt hoe zorgvuldig je behoort te handelen wanneer je als journalist publiceert. Het een vervangt het ander niet.