Nederland kent een steeds groter democratisch probleem dat nauwelijks wordt besproken: de opkomst van wat je de GONGO-maffia kunt noemen. GONGO staat voor Government-Organized Non-Governmental Organizations: organisaties die zich presenteren als onafhankelijke maatschappelijke waakhonden, maar grotendeels afhankelijk zijn van overheidssubsidies. Ze vormen steeds minder een tegenmacht en steeds vaker een verlengstuk van hetzelfde bestuurlijke ecosysteem dat zij geacht worden te controleren.
Het mechanisme is even simpel als effectief. De overheid verstrekt subsidies. Met dat belastinggeld bouwen deze organisaties omvangrijke bureaucratieën op, produceren zij rapporten, leveren zij de data waarop beleid wordt gebaseerd, adviseren zij over vergunningen en starten zij juridische procedures om nóg strengere regelgeving af te dwingen. Dat leidt vervolgens weer tot meer beleid, meer ambtenaren, meer subsidies en meer invloed. Een zichzelf versterkende cirkel waarin vrijwel iedereen binnen het systeem wint, behalve de belastingbetaler.
In dossiers als stikstof zien we hoe gesubsidieerde organisaties wetenschappelijke gegevens aanleveren, overheden adviseren, vergunningen beïnvloeden, juridische procedures starten en vervolgens aanschuiven bij de onderhandelingen over de uitkomst.
Nog problematischer wordt het wanneer sommige van deze organisaties niet alleen tegen bedrijven procederen, maar vervolgens ook met diezelfde bedrijven onderhandelen over het intrekken van juridische procedures in ruil voor verstrekkende concessies, natuurcompensatie of financiële afspraken.
Daardoor vervagen de grenzen tussen belangenbehartiging, beleidsbeïnvloeding en private onderhandeling. Zelfs wanneer dergelijke afspraken juridisch geoorloofd zijn, ontstaat de schijn dat procedures niet uitsluitend worden gevoerd uit algemeen belang, maar ook als drukmiddel om politieke of financiële doelstellingen af te dwingen.
Daarmee vervaagt de grens tussen onafhankelijke belangenbehartiging, beleidsvorming en politieke machtsuitoefening. Wie betaalt, bepaalt. Wanneer overheid, subsidieontvangers, beleidsmakers en lobbyisten steeds vaker onderdeel zijn van hetzelfde netwerk, verdwijnt de institutionele afstand die een gezonde rechtsstaat juist nodig heeft.
De slachtoffers zijn voorspelbaar: boeren die geen vergunning krijgen, bouwers die projecten stil moeten leggen, ondernemers die investeren in permanente juridische onzekerheid en burgers die steeds hogere belastingen betalen om een uitdijend netwerk van subsidieafhankelijke organisaties te financieren. De Nederlandse polder verandert zo van een systeem van checks and balances in een gesloten bestuurlijk kartel.
Dit is geen aanval op natuur, milieu of maatschappelijke organisaties. Integendeel. Een vrije samenleving heeft juist behoefte aan krachtige, onafhankelijke NGO’s. Maar onafhankelijkheid begint bij financiële onafhankelijkheid. Wie grotendeels wordt betaald door de overheid kan onmogelijk volledig onafhankelijk toezicht houden op diezelfde overheid.
Libertariërs waarschuwen hier al decennia voor. Macht concentreert zich altijd wanneer geld, regelgeving, wetenschap, rechtspraak en lobby in hetzelfde ecosysteem samenkomen. Daarom is de oplossing helder: volledige transparantie over financiering, een strikte scheiding tussen subsidieverstrekking en politieke lobby, geen structurele overheidssubsies voor organisaties die actief beleid proberen te beïnvloeden en een rechtsstaat waarin gekozen volksvertegenwoordigers de koers bepalen, niet een gesloten netwerk van overheid, gesubsidieerde actiegroepen en belangenorganisaties.
Een vrije samenleving leeft van echte tegenmacht. Zodra die tegenmacht financieel afhankelijk wordt van de staat, verandert zij van waakhond in huisdier. En zodra dat huisdier ook nog mede de regels schrijft, de procedures voert en de onderhandelingen bepaalt, is de democratische controle fundamenteel uit balans.
Volgens wetenschappers van de Universiteit van Wageningen zijn de stikstofplannen van onze regering onzinnig en volgens het Economisch Instituut voor de bouw zal er geen woning extra door gebouwd worden. Onze regering en Pro blijft er dolblij mee omdat de uitroeing van de boerenstand wel gaat lukken
Premier Jetten belde mij net.
Hij gaf aan het premierschap zwaar te hebben onderschat en het vertrouwen van zijn coalitiegenoten zwaar te hebben overschat. Hij had niet langer het vertrouwen in zijn eigen kabinet. Ik gaf aan zijn eerlijkheid te waarderen.
Omdat onze partijen evenveel zetels hadden behaald bij de verkiezingen, gaf de heer Jetten aan hij het premierschap aan mij te willen overdragen.
We gaan om 12.00 uur samen naar de Koning om de overdracht te formaliseren.
Morgen zal ik het staatsnoodrecht in laten gaan, de grenzen sluiten voor alle asielzoekers en voorbereidingen treffen voor een grote remigratie van Syriërs en anderen terug naar hun eigen thuisland. AZC’s kunnen sluiten, de dwangwet wordt ingetrokken, onze huizen worden weer van ons en van het bespaarde geld gaan we meteen de accijnzen op benzine en diesel verlagen.
#PVV
In the mid-1800s, the average Dutch man was 5'4".
Shorter than the average American. Shorter than most of their European neighbours.
Today the average Dutch man is 6'0". The tallest national population on earth.
That is a 20-centimetre transformation in about 150 years.
One of the fastest documented height increases in human history.
What drove it? Researchers are consistent: dairy. Meat. High-quality animal protein at scale, democratised across the population as prosperity spread.
The Netherlands is a dairy farming country. It always was. What changed was that ordinary people, not just the wealthy, could access what the land produced.
The Dutch didn't get taller because of a new crop.
They got taller because of a cow.
Let's check in on Gerald the Planet Killer.
Gerald is a four-year-old Hereford cross in a field near Ledbury. He weighs about 600 kilograms. He has been busy this morning.
6:14am - Woke up. Began destroying the planet by eating grass.
7:02am - Continued environmental catastrophe by walking slowly toward the water trough.
8:45am - Committed a war crime against the atmosphere by exhaling.
9:30am - Did a pat. In a field. Where it will become part of a complex nutrient cycle that has been running successfully since before humans existed.
11:00am - Grazed a section of meadow, inadvertently aerating the soil with his hooves, spreading seeds in his dung, creating habitat for dung beetles, and sequestering carbon through the root systems his grazing stimulates.
Noon - Had a lie down.
The scientists monitoring Gerald's methane output have calculated that this methane, derived from grass pulled from British soil, is part of a carbon cycle that has been net neutral for ten thousand years of continuous cattle domestication.
They have not been asked to present this finding anywhere.
Gerald is unavailable for comment. He is destroying a particularly threatening patch of ryegrass on the south side of the field.
Someone stop him.
De stikstofcrisis is geen Brusselse schuld – het is een Nederlandse juridische systeemfout.
Nederland zit op slot door stikstof. Maar wie de Habitatrichtlijn leest, ontdekt iets ongemakkelijks: de kern van het probleem ligt niet in Europese regels, maar in hoe wij ze interpreteren.
De richtlijn kent twee gescheiden sporen: natuurbeheer (overheidstaak) en projecttoetsing (individuele vergunningen). Nederland heeft deze vermengd en collectieve stikstofdruk vertaald naar een individuele nulnorm via AERIUS.
Duitsland hanteert een drempel van 7 mol, Denemarken tot 50 mol. Wij: 0,005 mol. Dat is geen Europese eis, maar een Nederlandse keuze.
In deze longread ontwar ik de juridische knoop en laat zien waar de verantwoordelijkheid werkelijk hoort te liggen. Besef dat het regeerakkoord nu openbaar is GEEN oplossing bevat voor dit werkelijke probleem.
Ik hoop dat jullie helpen om dit bij @DilanYesilgoz@HenriBontenbal en @RobJetten onder de aandacht te brengen!
Lees het volledige artikel op @F4Innovations https://t.co/JCHE5zAIuP
Of het stuk op @StikstofInfo https://t.co/X51zHhQsw4
EUROPA EN DE SPIEGEL DIE TRUMP VOORHOUDT
Ik ben geen Trump lover. Maar ik ben ook niet blind.
Op bepaalde vlakken kan ik hem waarderen. Zijn directheid. Zijn focus op belangen. Zijn bereidheid om consequenties te verbinden aan woorden. Die waardering is geen adoratie. Het is observatie. Ik kijk daar objectief naar. Zonder rode pet. Zonder afkeer. En wat ik zie is geen Amerikaanse man die Europa bedreigt. Wat ik zie is een stel druktemakers in Den Haag en Brussel die zich bezighouden met alles behalve macht.
Europa zat aan tafel en praatte. Er lagen rapporten.
Er waren agenda’s. Er was koffie.
Aan de andere kant van de oceaan stond Trump op.
Hij keek niet naar papieren. Hij keek naar belangen. Europa sprak over waarden en idealen en multilateralisme. Trump vroeg wie betaalt en wie beschermt en wie beslist. Het bleef stil.
Wie denkt dat dit over Trump gaat begrijpt het niet.
Dit gaat over Europa. Over bestuurders die denken dat beleid gelijkstaat aan leiderschap. Die denken dat vergaderen handelen is. In Den Haag en Brussel wordt druk gedaan. Veel woorden. Veel plannen. Weinig capaciteit.
Defensie bleef achter. Industrie verdween. Energie werd een ideologisch speeltje. En ondertussen werd gehoopt dat Amerika het wel zou oplossen.
Trump legde de vinger op die zwakte. Niet subtiel.
Niet vriendelijk. Maar wel raak. Hij zei wat niemand hier durfde te zeggen. Bondgenootschap is geen liefdadigheid. Veiligheid is geen vanzelfsprekendheid.
Respect volgt op kracht en niet op goede bedoelingen.
Europa schrok. Niet van zijn toon. Maar van de waarheid die erin zat.
En nu hoor je paniek. Europa durft Trump niet tegen zich in het harnas te jagen. Niet omdat hij zo gevaarlijk is. Maar omdat hij kan doen wat hij zegt. Dat zegt alles.
De echte dreiging is niet Trump. De echte dreiging is een bestuur dat denkt dat moraal macht vervangt.
Dat denkt dat regels zichzelf handhaven. Dat denkt dat woorden genoeg zijn. Trump is geen breuk met de wereldorde. Hij is de rekening. En wie die rekening niet wil zien blijft doen alsof het diner gratis was. De wereld is harder geworden. Niet door Trump. Maar door onze illusies. Soevereiniteit is geen slogan. Het is capaciteit.
En zolang Den Haag en Brussel dat niet willen begrijpen zullen zij niet leiden maar reageren.
Op Trump vandaag en op de volgende morgen.
#Geopolitiek #MachtEnInvloed #Europa
#Trump #Soevereiniteit
Juist daarom heb ik maar even een paar stukjes gemaakt in reactie op #wennink rapport. Hier het laatste gedeelte (linkjes naar delen 1 tot 3 staan bovenaan) : https://t.co/dkf1LESDJS
Er zijn slechts 5 zeer vruchtbare delta's in de wereld.
De Ganges-Brahmaputra-delta, de Nijldelta, de Mekongdelta, de Amazone-delta en de Nederlandse delta (foto).
Met deze gronden wordt bijna de hele wereld gevoed #export
Column Marcel Levi
“Als je je afvraagt waar toch al onze leraren, verpleegkundigen, loodgieters of ICT-medewerkers zijn gebleven…”
Marcel Levi — 22 februari 2025
Kort geleden probeerde ik vijf mensen op hetzelfde moment een halfuurtje digitaal bij elkaar te krijgen om een aantal knopen door te hakken over een nieuw onderzoeksprogramma. Het bleek echter nauwelijks mogelijk een geschikte datum te vinden. Meest voorkomende redenen van verhindering van de verschillende deelnemers waren talloze retraites, strategievoorbereidingsbijeenkomsten, hele dag durende werkoverleggen, coachingsessies, medewerkers-themavergaderingen en meerdaagse trainingen.
Het is symptomatisch voor een maatschappij waarin we met zijn allen tegenwoordig veel liever over het werk praten dan dat we bezig zijn het werk gewoon uit te voeren. Dagelijks worden talloze vergaderlocaties rondom stations in grotere steden gevuld met tienduizenden mensen die niets anders doen dan gratuite prietpraatbijeenkomsten bijwonen en zinloze en dagvullende babbelbijeenkomsten moeten uitzitten.
Of nog erger, allemaal volstrekte onzin voorgeschoteld krijgen door een zelfbenoemde coach die naar alle waarschijnlijkheid de laatste decennia zelfs niet meer in de buurt van de werkvloer is gekomen. En de dag dus maar zinloos opvult met mindfulnesstrainingen, onsamenhangend gekrabbel op onvermijdelijke whiteboards, gekleurde post-itplakkertjes en ongefundeerde oneliners of citaten van weer andere eveneens zelfbenoemde experts.
Hele kantoortorens tussen de Action en Kruidvat in Hoog Catharijne bij het Centraal Station in Utrecht zijn volgepakt met mierenhopen van oeverloos kletsende mensen die absurditeiten van een mediator of moderator moeten aanhoren of – nog erger – als afwisseling van ‘werkvorm’ in kleine groepjes zinloze kleuteropdrachtjes moeten uitvoeren.
Met werk heeft het allemaal heel weinig te maken. Nederland is de afgelopen tien jaar gekelderd op de ranglijst van landen met de hoogste arbeidsproductiviteit, mede doordat deze sinds 2008 nauwelijks meer stijgt. We blijven daarbij achter bij de VS en vrijwel alle andere West-Europese landen (behalve Frankrijk en Italië).
Behalve onze doorgeschoten babbelindustrie noemen economen als oorzaak hiervoor onder andere de uit de bocht gevlogen regelgeving, immer uitdijende bureaucratie en daarbij behorende onnodige administratie. Ook zou er een relatie zijn met het relatief grote aandeel zelfstandigen (zzp’ers) op onze arbeidsmarkt.
Tevens zeggen economen dat Nederland relatief veel zogenaamde zombiebedrijven telt. Dit zijn kwakkelende op-sterven-na-doodbedrijfjes die veel te lang blijven voortbestaan in plaats van gedrongen te stoppen, en notoir weinig productief zijn.
Een ernstiger oorzaak is trouwens de terugloop aan investeringen op het gebied van research en innovatie in Nederland. Het is bekend dat juist deze investeringen een sterk positief effect hebben op productiviteit en het is niet toevallig dat landen als Noorwegen, Denemarken, Oostenrijk en Zweden, die de afgelopen jaren de hoogste arbeidsproductiviteitsgroei hebben weten te realiseren, ook landen zijn met de hoogste publieke research-en-innovatie-intensiteit.
Dus als je je afvraagt waar toch al onze leraren, verpleegkundigen, loodgieters, koekjesbakkers of ICT-medewerkers zijn gebleven, hoef je maar even een rondje te lopen bij een van de babbelbijenkorven in Nederland en daar zul je veel van hen aantreffen.
Wij geloven in onze techniek - Lely's officiële reactie op het vandaag gepubliceerde artikel over Lely en Lely Sphere in @volkskrant.
https://t.co/LKOA7b9kvw
#lely#farminginnovators#lelysphere
Glyfosaat wordt al zo'n dertig jaar bestudeerd en het is behoorlijk veilig. Ja, hele volksstammen beweren dat het niet zo is, maar dat zegt weinig over glyfosaat en veel over de kuddementaliteit van sommigen. 👇
https://t.co/99YsPwzmoH